leczenie tapentadolem
Tapentadol to lek przeciwbólowy o podwójnym mechanizmie działania, który łączy działanie opioidowe (agonista receptora μ) z hamowaniem wychwytu zwrotnego noradrenaliny. Jest stosowany w leczeniu ostrego bólu o nasileniu umiarkowanym do dużego oraz bólu przewlekłego, w tym bólu neuropatycznego.
Leczenie tapentadolem wymaga indywidualnego doboru dawki, rozpoczynając od najmniejszych skutecznych dawek. Dostępny jest w formie tabletek o natychmiastowym uwalnianiu (50, 75, 100 mg) oraz o przedłużonym uwalnianiu (50, 100, 150, 200, 250 mg). Dawkowanie u dorosłych zwykle rozpoczyna się od 50 mg co 4-6 godzin dla postaci o natychmiastowym uwalnianiu lub 50 mg dwa razy dziennie dla postaci o przedłużonym uwalnianiu.
Profil bezpieczeństwa tapentadolu jest korzystniejszy w porównaniu do klasycznych opioidów – charakteryzuje się mniejszym ryzykiem uzależnienia, mniejszą liczbą działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz mniejszym wpływem na układ oddechowy. Należy jednak pamiętać o monitorowaniu pacjentów pod kątem typowych działań niepożądanych opioidów.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, u osób w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy. Tapentadol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową, ostrym zatruciem alkoholem oraz u osób przyjmujących inhibitory MAO.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadomon 150 mg
Dawkowanie tapentadolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Tadomon) powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając nasilenie bólu, wcześniejsze leczenie opioidami oraz monitorowanie kliniczne. U pacjentów nieleczonych wcześniej opioidami terapia rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększania dawki o 50 mg co 3 dni, maksymalnie do 500 mg/dobę (250 mg co 12 godzin). U pacjentów wcześniej stosujących opioidy dawka początkowa powinna być dostosowana do wcześniejszego leczenia, często wymagając wyższych dawek. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek stosowanie leku nie jest zalecane. Podobnie, u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami wątroby nie wymaga się zmiany dawkowania, natomiast w umiarkowanych zaburzeniach należy rozpocząć leczenie od 50 mg raz na dobę i zachować ostrożność, a w ciężkich zaburzeniach wątroby lek jest przeciwwskazany.
ciężkie zaburzenia wątroby, dawka dobowa, dawkowanie leku, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, łagodne zaburzenia wątroby, leczenie tapentadolem, lek opioidowy, objaw odstawienny, opioidowy lek przeciwbólowy, pacjent w podeszłym wieku, przedłużone uwalnianie, substancja czynna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Palexia retard 50 mg
Palexia retard (tapentadol) jest lekiem przeciwbólowym o przedłużonym uwalnianiu, stosowanym doustnie dwa razy na dobę w odstępach około 12 godzin. U dorosłych nieprzyjmujących wcześniej opioidów dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększania dawki o 50 mg co 3 dni, maksymalnie do 500 mg na dobę (250 mg co 12 godzin). U pacjentów wcześniej stosujących opioidy dawka początkowa może być wyższa, dostosowana indywidualnie na podstawie wcześniejszej terapii. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby leczenie należy rozpoczynać od 25 mg raz na dobę, nie przekraczając 50 mg na dobę, z ostrożnym zwiększaniem dawki. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i wątroby. U osób starszych dawkowanie jest podobne jak u młodszych dorosłych, jednak z zachowaniem ostrożności ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek i wątroby.
ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka dobowa, działanie niepożądane, efekt przeciwbólowy, leczenie tapentadolem, lek opioidowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw odstawienny, opioidowy lek przeciwbólowy, przedłużone uwalnianie leku, schemat dawkowania, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, zaburzenie czynności wątroby