stwardnienie boczne zanikowe

Stwardnienie boczne zanikowe (SLA), znane również jako choroba Lou Gehriga lub choroba neuronu ruchowego, to postępujące schorzenie neurodegeneracyjne charakteryzujące się selektywnym uszkodzeniem neuronów ruchowych w rdzeniu kręgowym, pniu mózgu i korze ruchowej. Prowadzi to do stopniowej utraty kontroli nad mięśniami szkieletowymi, postępującego zaniku mięśni i ostatecznie do niewydolności oddechowej.

Etiologia SLA pozostaje nie w pełni poznana, choć wskazuje się na kombinację czynników genetycznych (mutacje w genach SOD1, C9orf72, TDP-43) i środowiskowych. Około 5-10% przypadków ma charakter rodzinny, pozostałe występują sporadycznie. Średni wiek zachorowania to 55-65 lat, a choroba częściej dotyka mężczyzn niż kobiety.

Obraz kliniczny SLA obejmuje osłabienie i zanik mięśni, fascykulacje, spastyczność, hiperrefleksję, dyzartrię i dysfagię. Charakterystyczne jest współwystępowanie objawów uszkodzenia górnego i dolnego neuronu ruchowego przy zachowaniu funkcji poznawczych, czuciowych i kontroli zwieraczy. Przebieg choroby jest zwykle szybko postępujący, ze średnim czasem przeżycia 3-5 lat od diagnozy.

Diagnostyka SLA opiera się na kryteriach El Escorial, obejmujących badanie kliniczne, EMG, badania obrazowe oraz wykluczenie innych chorób mogących naśladować jej objawy. Leczenie ma głównie charakter objawowy i paliatywny. Jedynym lekiem o udowodnionym, choć niewielkim, wpływie na spowolnienie progresji jest riluzol. Ważnym elementem terapii jest wielodyscyplinarne podejście z udziałem neurologa, fizjoterapeuty, logopedy i specjalisty medycyny paliatywnej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl