interakcje flukonazolu
Flukonazol to lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli, szeroko stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych. Ze względu na swój mechanizm działania polegający na hamowaniu cytochromu P450, flukonazol wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, co ma istotne znaczenie kliniczne.
Najważniejsze interakcje flukonazolu dotyczą leków metabolizowanych przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2C9. Flukonazol może znacząco zwiększać stężenie we krwi takich leków jak statyny (zwiększając ryzyko miopatii), benzodiazepiny (nasilając sedację), warfaryna (zwiększając ryzyko krwawień), niektóre leki przeciwpadaczkowe, cyklosporyna czy takrolimus. Szczególnie niebezpieczne jest połączenie z terfenadyną, astemiolem czy cisaprydem, które może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
Flukonazol wydłuża odstęp QT, dlatego jego jednoczesne stosowanie z innymi lekami o takim działaniu (np. antybiotyki makrolidowe, leki przeciwpsychotyczne, niektóre leki przeciwdepresyjne) zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych arytmii. Stosowanie flukonazolu z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi może wymagać modyfikacji dawki tych ostatnich ze względu na możliwość nasilenia działania hipoglikemizującego.
Ze względu na liczne i potencjalnie niebezpieczne interakcje, przed włączeniem flukonazolu do terapii należy zawsze przeprowadzić dokładny wywiad lekowy oraz regularnie monitorować pacjenta podczas leczenia, szczególnie w przypadku polipragmazji i u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Diflucan 2 mg/ml
Flukonazol jest inhibitorem izoenzymów cytochromu P450 (CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4), co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych. Hamowanie tych enzymów utrzymuje się przez 4-5 dni po odstawieniu leku, ze względu na długi okres półtrwania flukonazolu. Szczególnie istotne są przeciwwskazane jednoczesne podania z lekami wydłużającymi odstęp QTc (np. cyzapryd, terfenadyna, astemizol, pimozyd, chinidyna, erytromycyna, halofantryna), które mogą wywołać torsade de pointes. Flukonazol znacząco zwiększa stężenia leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus), benzodiazepin (midazolam, triazolam), NLPZ metabolizowanych przez CYP2C9 (ibuprofen, flurbiprofen), leków przeciwpadaczkowych (fenytoina, karbamazepina) oraz statyn metabolizowanych przez CYP3A4 i CYP2C9, co wymaga monitorowania stężeń i dostosowania dawek. W przypadku warfaryny obserwuje się nawet dwukrotne wydłużenie czasu protrombinowego, co zwiększa ryzyko krwawień i wymaga ścisłej kontroli INR.
benzodiazepina, czas protrombinowy, dehydrogenaza alkoholowa, depresja oddechowa, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, inhibicja enzymu, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcje flukonazolu, izoenzymy cytochromu P450, kinaza kreatynowa, lek immunosupresyjny, lek narkotyczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, nagła śmierć sercowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność kory nadnerczy, okres półtrwania leku, rabdomioliza, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji ruchowej