zespół Dubina-Johnsona
Zespół Dubina-Johnsona to rzadkie, dziedziczone autosomalnie recesywnie zaburzenie, charakteryzujące się łagodną hiperbilirubinemią sprzężoną (bezpośrednią) spowodowaną upośledzeniem transportu bilirubiny sprzężonej z wątroby do żółci. Schorzenie to wynika z mutacji w genie ABCC2 kodującym białko MRP2 (Multidrug Resistance-associated Protein 2), które odpowiada za transport anionów organicznych, w tym bilirubiny, z hepatocytów do kanalików żółciowych.
Klinicznie zespół Dubina-Johnsona objawia się żółtaczką o zmiennym nasileniu, która może być okresowa i nasilać się podczas infekcji, stresu, ciąży lub po zastosowaniu niektórych leków. Charakterystyczną cechą jest ciemne (brązowo-czarne) zabarwienie wątroby spowodowane odkładaniem się barwnika melaninopodobnego w hepatocytach. Poza hiperbilirubinemią, wyniki testów wątrobowych są zwykle prawidłowe, a rokowanie jest dobre.
Diagnostyka zespołu Dubina-Johnsona obejmuje badania laboratoryjne wykazujące zwiększone stężenie bilirubiny związanej przy prawidłowej lub nieznacznie podwyższonej aktywności enzymów wątrobowych. Charakterystyczny jest również zwiększony stosunek koproporfiryny I do koproporfiryny III w moczu. Rozpoznanie może być potwierdzone badaniem histopatologicznym wątroby lub badaniami genetycznymi. Leczenie jest zazwyczaj niepotrzebne, a pacjenci mogą prowadzić normalny tryb życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Octan cyproteronu – Przeciwwskazania stosowania
Octan cyproteronu w dawce 2 mg w połączeniu z etynyloestradiolem 0,035 mg (preparat Syndi-35) jest wskazany w leczeniu stanów androgenozależnych u kobiet, jednak jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z aktualną lub przebytą zakrzepicą żylną (w tym zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną), zakrzepicą tętniczą (np. zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, przemijający napad niedokrwienny), udarem mózgu oraz u pacjentek z poważnymi czynnikami ryzyka zakrzepicy, takimi jak cukrzyca ze zmianami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka dyslipoproteinemia oraz dziedziczne lub nabyte zaburzenia krzepnięcia (np. niedobór antytrombiny III, białka C lub S, oporność na aktywne białko C, hiperhomocysteinemia, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych). Ponadto przeciwwskazaniem jest migrena z aurą, ciężka choroba wątroby, nowotwory wątroby, nowotwory hormonozależne, krwawienia z dróg rodnych o nieustalonej etiologii, ciąża, karmienie piersią, oponiak w wywiadzie oraz nadwrażliwość na składniki preparatu. Stosowanie octanu cyproteronu jest również przeciwwskazane u mężczyzn oraz w skojarzeniu z innymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi i niektórymi lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii WZW C.
choroba wątroby, cukrzyca ze zmianami naczyniowymi, dazabuwir, dusznica bolesna, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, octan cyproteronu, ombitaswir, oponiak, oporność na aktywne białko C, opryszczka ciężarnych, padaczka, parytaprewir, pibrentaswir, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, sofosbuwir, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubina-Johnsona, zespół Gilberta, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół Rotora - Leksykon substancji czynnych
Etynyloestradiol – Przeciwwskazania stosowania
Etynyloestradiol, syntetyczny estrogen stosowany w złożonych hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, wymaga starannej kwalifikacji pacjentek ze względu na liczne przeciwwskazania związane z ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz wpływem na układ krążenia, wątrobę i metabolizm. Przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebytą żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (DVT, PE), dziedziczne i nabyte predyspozycje do VTE (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu czy migrena z aurą. Dodatkowo, preparaty z etynyloestradiolem są przeciwwskazane u pacjentek z ciężkimi chorobami wątroby, nowotworami hormonozależnymi (narządów rodnych, piersi), ciężką hipertriglicerydemią z zapaleniem trzustki, ciężką niewydolnością nerek oraz w przypadku krwawień z dróg rodnych o nieustalonej etiologii. Wysokie ryzyko sercowo-naczyniowe, takie jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze (ciśnienie powyżej 140/90 mmHg) i ciężka dyslipoproteinemia, również stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania etynyloestradiolu.
aktywowane białko C, ciężka dyslipoproteinemia, ciężka hipertriglicerydemia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, lecytyna sojowa, migrena z aurą, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwory hormonozależne, ombitaswir z parytaprewirem, oponiak, opryszczka ciężarnych, otoskleroza, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem, syntetyczny estrogen, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora, żółtaczka ciążowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cyprodiol 2 mg + 0,035 mg
Cyprodiol, zawierający 2 mg cyproteronu i 0,035 mg etynyloestradiolu, jest preparatem hormonalnym o złożonym profilu działania, którego stosowanie wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, nietolerancję laktozy (47,4 mg laktozy jednowodnej na tabletkę), a także współistnienie chorób zakrzepowo-zatorowych, takich jak idiopatyczna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, przebyta zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zakrzepica tętnicza, udar mózgu, oraz dziedziczne lub nabyte predyspozycje do zakrzepicy (np. niedobory antytrombiny III, białka C i S, oporność na aktywowane białko C, hiperhomocysteinemia, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z poważnymi czynnikami ryzyka zakrzepicy, takimi jak cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka dyslipoproteinemia oraz u palących tytoń, a także w przypadku chorób wątroby, guzów zależnych od hormonów płciowych, migren z aurą, krwawień z dróg rodnych o nieustalonej etiologii, ciąży i karmienia piersią. Cyprodiol nie jest wskazany do stosowania u mężczyzn.
ciężkie nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, glekaprewir/pibrentaswir, guzy wątroby, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, laktoza jednowodna, migrena z objawami ogniskowymi, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nietolerancja laktozy, ombitaswir parytaprewir, oponiak, oporność na aktywowane białko C, opryszczka ciężarnych, otoskleroza, powikłania naczyniowe cukrzycy, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir/welpataswir, udar mózgu, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora, żółtaczka ciążowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Androcur 50 mg
Produkt leczniczy Androcur zawiera 50 mg cyproteronu octanu w tabletce i posiada liczne przeciwwskazania, które różnią się w zależności od płci pacjenta oraz wskazania klinicznego. U kobiet przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na substancję czynną, ciążę, karmienie piersią, choroby wątroby, zespoły cholestazy (zespół Dubina-Johnsona, Rotora), nowotwory wątroby, choroby wyniszczające, ciężką depresję, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, ciężką cukrzycę ze zmianami naczyniowymi, niedokrwistość sierpowatokrwinkową oraz oponiak. U mężczyzn przeciwwskazania są podobne, jednak w terapii raka gruczołu krokowego istnieją pewne różnice, np. nowotwory wątroby są przeciwwskazaniem tylko jeśli nie są przerzutami raka prostaty, a zaburzenia zakrzepowo-zatorowe dotyczą tylko istniejących, nie zaś przebyłych w wywiadzie. Produkt zawiera także 105,5 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
androgenizacja, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, cyproteron octan, dewiacja seksualna, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, herpes gestationis, kacheksja, leczenie antyandrogenowe, niedobór laktazy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nietolerancja galaktozy, nowotwór wątroby, oponiak, opryszczka ciężarnych, preparat estrogenowo-progestagenowy, rak gruczołu krokowego, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clormetin 0,03 mg + 2 mg
Lek Clormetin, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadinonu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z określonymi zaburzeniami metabolicznymi (np. niekontrolowana cukrzyca, ciężkie dyslipoproteinemie), chorobami układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze >140/90 mmHg), a także u osób z aktywną lub przebytą żylno- i tętniczo-zakrzepową chorobą zakrzepowo-zatorową, w tym z dziedzicznymi predyspozycjami (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C lub S). Ponadto, przeciwwskazania obejmują choroby wątroby, nowotwory zależne od hormonów, zaburzenia neurologiczne (np. migrena z aurą, napady padaczki), a także nadwrażliwość na składniki preparatu oraz interakcje z niektórymi lekami przeciwwirusowymi (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir/dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir).
choroba naczyń mózgowych, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z dróg rodnych, migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi, migrenowy ból głowy, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór wątroby, octan chlormadinonu, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, otoskleroza, padaczka, porfiria, przeciwciało antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, przerost śluzówki macicy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Cyproteron – Przeciwwskazania stosowania
Cyproteron, dostępny zarówno jako monoterapia (np. Androcur 50 mg), jak i w połączeniu z etynyloestradiolem (Cyprodiol 2 mg + 0,035 mg), wykazuje działanie antyandrogenne i jest stosowany u kobiet i mężczyzn w różnych wskazaniach klinicznych. Kluczowe przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, choroby wątroby (w tym zespół Dubina-Johnsona i Rotora), nowotwory wątroby, choroby wyniszczające, ciężką depresję, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, niedokrwistość sierpowatokrwinkową oraz obecność lub przebycie oponiaka. U kobiet stosowanie cyproteronu jest przeciwwskazane w ciąży, podczas karmienia piersią, przy żółtaczce w wywiadzie, opryszczce ciężarnych oraz w przypadku stosowania preparatu Cyprodiol – przy licznych czynnikach ryzyka zakrzepicy, takich jak idiopatyczna żylną choroba zakrzepowo-zatorowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, a także przy obecności niedoborów antytrombiny III, białka C i S, oporności na aktywowane białko C, hiperhomocysteinemi, czy obecności przeciwciał antyfosfolipidowych.
Androcur, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, Cyprodiol, cyproteron, dazabuwir, Diane-35, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, działanie antyandrogenne, etynyloestradiol, glekaprewir, hiperhomocysteinemia, hipertriglicerydemia, krwawienie z dróg rodnych, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nowotwór wątroby, ombitaswir, oponiak, oporność na aktywowane białko C, opryszczka ciężarnych, parytaprewir, pibrentaswir, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, rak gruczołu krokowego, rytonawir, sofosbuwir, udar mózgu, welpataswir, woksylaprewir, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Żółtaczka – Diagnostyka i diagnoza
Żółtaczka to objaw kliniczny manifestujący się żółtym zabarwieniem skóry, twardówek i błon śluzowych, wynikający z hiperbilirubinemii, gdy stężenie bilirubiny przekracza 2-3 mg/dl (34-51 μmol/l). Wyróżnia się trzy główne typy żółtaczki: przedwątrobową (z przewagą bilirubiny niesprzężonej, bez bilirubiny w moczu, prawidłowymi próbami wątrobowymi), wątrobową (z obecnością bilirubiny sprzężonej w moczu, podwyższonymi enzymami wątrobowymi – ALP, ALT, AST, obniżonym albuminem) oraz pozawątrobową (z przeszkodą w odpływie żółci, obecnością bilirubiny w moczu, bladym stolcem, podwyższonym ALP i aminotransferazami oraz często świądem skóry). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym, oznaczeniu bilirubiny całkowitej i frakcji, próbach wątrobowych, badaniu moczu oraz obrazowaniu (USG, TK, MRCP, ERCP), a w wybranych przypadkach biopsji wątroby. W diagnostyce różnicowej uwzględnia się przyczyny hemolityczne, choroby wątroby, zaburzenia odpływu żółci oraz choroby genetyczne i metaboliczne.
alkoholowe zapalenie wątroby, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, bilirubina, bilirubina niesprzężona, bilirubina sprzężona, bilirubinometr przezskórny, biopsja wątroby, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego, cholangioskopia, cholestaza, cholestaza ciążowa, czerwona krwinka, encefalopatia wątrobowa, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, endoskopowa ultrasonografia, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, hemoglobina, hepatocyt, hiperbilirubinemia, hiperbilirubinemia niesprzężona, hiperbilirubinemia sprzężona, kamica dróg żółciowych, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość hemolityczna, polekowe uszkodzenie wątroby, stwardniające zapalenie dróg żółciowych, triada Charcota, twardówka oka, UDP-glukuronylotransferaza, ultrasonografia jamy brzusznej, wirusowe zapalenie wątroby, wstępujące zapalenie dróg żółciowych, zespół Criglera-Najjara, zespół Dubina-Johnsona, zespół Gilberta, żółtaczka, żółtaczka pozawątrobowa, żółtaczka przedwątrobowa, żółtaczka wątrobowa - Leksykon chorób i schorzeń
Żółtaczka noworodkowa – Etiologia i przyczyny
Żółtaczka noworodkowa, występująca u około 60% noworodków donoszonych i 80% wcześniaków, jest wynikiem podwyższonego stężenia bilirubiny we krwi, manifestującego się żółtym zabarwieniem skóry i białkówek. Etiologia obejmuje zarówno przyczyny fizjologiczne, jak i patologiczne. Fizjologiczna żółtaczka, stanowiąca około 75% przypadków, pojawia się między 2. a 4. dniem życia, osiąga szczyt około 7. dnia i ustępuje w ciągu 10-14 dni. Mechanizmy obejmują zwiększoną produkcję bilirubiny z powodu przyspieszonego rozpadu erytrocytów, niedojrzałość enzymu UDP-glukuronylotransferazy (UDPGT), zmniejszone stężenie ligandyny oraz zwiększony obieg jelitowo-wątrobowy bilirubiny. Karmienie piersią może nasilać żółtaczkę poprzez mechanizmy niedostatecznego karmienia (odwodnienie i zmniejszone wydalanie bilirubiny) oraz obecność substancji hamujących metabolizm bilirubiny w mleku matki (żółtaczka z mleka matki). Patologiczne przyczyny obejmują hemolizę (konflikty serologiczne ABO i Rh, defekty erytrocytów jak niedobór G6PD, sferocytoza), zaburzenia metabolizmu bilirubiny (zespoły Gilberta, Criglera-Najjara, Dubina-Johnsona, Rotora), infekcje (sepsa, TORCH, wirusowe zapalenie wątroby), cholestazę (atrezja dróg żółciowych, torbiel przewodu żółciowego, zespół Alagille’a), zaburzenia endokrynologiczne (wrodzona niedoczynność tarczycy, hipopituitaryzm), urazy porodowe (krwiaki, siniaki, krwawienia) oraz czynniki genetyczne i rasowe (wyższe ryzyko u noworodków azjatyckich i śródziemnomorskich). Kluczowe czynniki ryzyka ciężkiej hiperbilirubinemii to wcześniactwo, karmienie piersią z trudnościami, konflikt serologiczny, urazy porodowe, cukrzyca matki, płeć męska oraz hipoksja.
atrezja dróg żółciowych, bilirubina, cholestaza, encefalopatia bilirubinowa, fizjologiczna żółtaczka, galaktozemia, hemoliza, hiperbilirubinemia niesprzężona, hiperbilirubinemia noworodkowa, hiperbilirubinemia sprzężona, karmienie piersią, kernicterus, konflikt serologiczny, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak podokostnowy, mukowiscydoza, niedobór alfa-1-antytrypsyny, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niezgodność w układzie ABO, policytemia, posocznica, sepsa noworodkowa, sferocytoza wrodzona, torbiel przewodu żółciowego, UDP-glukuronylotransferaza, wcześniactwo, wirusowe zapalenie wątroby, zakażenie układu moczowego, zakażenie wewnątrzmaciczne, zespół Alagille’a, zespół Criglera-Najjara, zespół Dubina-Johnsona, zespół Gilberta, żółtaczka noworodkowa, żółtaczka z mleka matki, zwężenie odźwiernika