poziom bilirubiny w surowicy
Poziom bilirubiny w surowicy to istotny parametr biochemiczny oznaczany w diagnostyce laboratoryjnej. Bilirubina jest żółtym barwnikiem powstającym w wyniku rozpadu hemoglobiny, głównie ze starzejących się erytrocytów. W warunkach fizjologicznych bilirubina całkowita w surowicy wynosi 0,2-1,0 mg/dl (3,4-17,1 μmol/l), przy czym większość stanowi bilirubina pośrednia (niesprzężona).
Podwyższony poziom bilirubiny w surowicy (hiperbilirubinemia) może wskazywać na zaburzenia funkcji wątroby, niedrożność dróg żółciowych lub nadmierne niszczenie erytrocytów. Hiperbilirubinemia objawia się klinicznie jako żółtaczka, gdy stężenie bilirubiny przekracza 2-3 mg/dl. Diagnostycznie kluczowe jest rozróżnienie między hiperbilirubinemią pośrednią (niesprzężoną), występującą w zespole Gilberta czy hemolizie, a hiperbilirubinemią bezpośrednią (sprzężoną), charakterystyczną dla chorób wątroby i dróg żółciowych.
Oznaczenie poziomu bilirubiny w surowicy stanowi element podstawowych badań wątrobowych i jest niezbędne w diagnostyce różnicowej żółtaczek, monitorowaniu chorób wątroby oraz ocenie nasilenia żółtaczki fizjologicznej noworodków. U noworodków szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia bilirubiny ze względu na ryzyko encefalopatii bilirubinowej przy wysokich wartościach (powyżej 20-25 mg/dl).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Żółtaczka noworodkowa – Epidemiologia
Żółtaczka noworodkowa dotyka 60-90% noworodków donoszonych i około 80% wcześniaków w pierwszym tygodniu życia, z fizjologiczną żółtaczką stanowiącą około 50% przypadków. Ciężka hiperbilirubinemia, definiowana jako całkowity poziom bilirubiny (TSB) ≥25 mg/dl, występuje u około 1 na 2500 żywych urodzeń i wiąże się z ryzykiem encefalopatii bilirubinowej oraz kernicterus, szczególnie w krajach o niskich i średnich dochodach, gdzie częstość ta może być nawet 100-krotnie wyższa. Czynniki ryzyka obejmują płeć męską, wcześniactwo, karmienie piersią, niezgodność grup krwi (ABO), niedobór G6PD, historię rodzinną, wiek matki >35 lat oraz zamieszkanie na terenach miejskich. Różnice etniczne i geograficzne wpływają na częstość występowania, z wyższymi poziomami bilirubiny u noworodków azjatyckich, wschodnioazjatyckich i Indian amerykańskich. Diagnostyka opiera się na ocenie wizualnej, metodzie Kramera, przezskórnym pomiarze bilirubiny (TcB) oraz pomiarze TSB jako złotym standardzie.
atrezja dróg żółciowych, bilirubina całkowita, bilirubina w surowicy, bilirubinometr przezskórny, cholestaza, ciężka hiperbilirubinemia, encefalopatia bilirubinowa, fototerapia, fototerapia domowa, hiperbilirubinemia niesprzężona, hiperbilirubinemia noworodkowa, hiperbilirubinemia sprzężona, kernicterus, metoda Kramera, mózgowe porażenie dziecięce, neurotoksyczność bilirubiny, niedobór G6PD, niezgodność grup krwi, niezgodność w układzie ABO, poziom bilirubiny w surowicy, przezskórny pomiar bilirubiny, transfuzja wymienna, wcześniactwo, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka fizjologiczna, żółtaczka noworodkowa