agonista receptorów β2
Agonista receptorów β2 to substancja, która selektywnie wiąże się z receptorami adrenergicznymi β2 i aktywuje je, naśladując działanie naturalnych neuroprzekaźników, takich jak adrenalina czy noradrenalina. Receptory β2 znajdują się głównie w mięśniówce gładkiej oskrzeli, naczyń krwionośnych oraz macicy.
Podstawowym efektem działania agonistów receptorów β2 jest rozszerzenie oskrzeli (bronchodylatacja), co prowadzi do zmniejszenia oporu dróg oddechowych i ułatwienia przepływu powietrza. Z tego powodu leki z tej grupy są szeroko stosowane w terapii chorób obturacyjnych dróg oddechowych, przede wszystkim astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).
W praktyce klinicznej rozróżniamy krótko działających (SABA – short-acting beta-agonists) oraz długo działających (LABA – long-acting beta-agonists) agonistów receptorów β2. Do SABA zaliczamy salbutamol i fenoterol (działają 4-6 godzin), natomiast do LABA formoterol, salmeterol, indakaterol i wilanterol (działają 12-24 godziny). Istnieją również ultralong-acting beta-agonists (ULABA), które działają ponad 24 godziny.
Działania niepożądane agonistów β2 obejmują drżenie mięśniowe, tachykardię, niepokój, hipokaliemię oraz hipertriglicerydemię. Ich nasilenie jest zwykle proporcjonalne do dawki leku i selektywności wiązania z receptorami β2 w stosunku do β1. Agoniści receptorów β2 w większych dawkach mogą również stymulować receptory β1 w mięśniu sercowym, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Flutykazon propionian – Przedawkowanie
Przedawkowanie flutykazonu propionianu, silnego kortykosteroidu stosowanego wziewnie w leczeniu astmy i innych chorób układu oddechowego, może prowadzić do zahamowania czynności kory nadnerczy. W przypadku ostrego przedawkowania, objawiającego się przemijającym zahamowaniem funkcji nadnerczy, stan ten zwykle ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni i wymaga monitorowania stężenia kortyzolu w osoczu. Przewlekłe stosowanie dawek przekraczających zalecane wiąże się z ryzykiem trwałego zahamowania czynności kory nadnerczy, co może wymagać włączenia ogólnoustrojowych kortykosteroidów oraz stałego monitorowania rezerwy nadnerczowej. Szczególnie niebezpieczne jest przewlekłe przedawkowanie u dzieci, gdzie dawki ≥1000 µg/dobę przez miesiące lub lata mogą wywołać ostry przełom nadnerczowy objawiający się hipoglikemią, zaburzeniami świadomości i drgawkami, zwłaszcza w sytuacjach stresowych, takich jak uraz, zabieg chirurgiczny czy infekcja.
agonista receptorów β2, astma, ból głowy, ciśnienie skurczowe krwi, drgawki, drżenia, dysfagia, flutykazon propionian, hipoglikemia, hipokaliemia, infekcja, kora nadnerczy, kortykosteroid, kortykosteroid wziewny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostry przełom nadnerczowy, przedawkowanie, rezerwa nadnerczowa, salmeterol, stężenie jonów potasowych, stężenie kortyzolu w osoczu, suplementacja potasu, tachykardia, układ oddechowy, uraz, zabieg chirurgiczny, zaburzenia świadomości