zespół Klüvera-Bucy’ego

Zespół Klüvera-Bucy’ego to rzadkie zaburzenie neurologiczne, charakteryzujące się kompleksem objawów wynikających z obustronnego uszkodzenia płatów skroniowych, szczególnie ciała migdałowatego. Został po raz pierwszy opisany przez Heinricha Klüvera i Paula Bucy’ego w 1937 roku na podstawie badań na małpach rezusach po obustronnej resekcji płatów skroniowych.

Główne objawy zespołu obejmują: hiperoralność (wkładanie różnych przedmiotów do ust), hiperseksualność, zmniejszenie lęku i agresji (placidity), zaburzenia pamięci, agnozję wzrokową (niezdolność do rozpoznawania obiektów mimo zachowanego widzenia) oraz zmiany w zachowaniu żywieniowym. U ludzi zespół ten rzadko występuje w pełnej formie, częściej obserwuje się postać częściową.

Zespół Klüvera-Bucy’ego może być następstwem różnych patologii mózgu, w tym encefalopatii niedotlenieniowo-niedokrwiennej, zakażeń (np. zapalenia mózgu wywołanego wirusem opryszczki), chorób neurodegeneracyjnych (szczególnie otępienia semantycznego i choroby Alzheimera), urazów głowy, udarów czy guzów mózgu. Leczenie jest głównie objawowe i obejmuje farmakoterapię z wykorzystaniem leków przeciwpsychotycznych, stabilizatorów nastroju oraz selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl