żylakowate owrzodzenie podudzi

Żylakowate owrzodzenie podudzi (łac. ulcus cruris varicosum) to przewlekła rana skórna, która powstaje jako powikłanie niewydolności żylnej, najczęściej w przebiegu żylaków kończyn dolnych. Charakteryzuje się występowaniem ubytku skóry i tkanki podskórnej, zazwyczaj w okolicy kostek przyśrodkowych.

Patogeneza owrzodzenia związana jest z przewlekłym zastojem krwi żylnej, prowadzącym do nadciśnienia żylnego, wynaczynienia elementów morfotycznych krwi oraz niedotlenienia tkanek. W rezultacie dochodzi do zaburzenia mikrokrążenia, stanu zapalnego i uszkodzenia tkanek. Owrzodzenia mają typowo płaskie brzegi, są bolesne i często towarzyszy im obrzęk, przebarwienia skóry oraz wyprysk żylakowy.

Leczenie żylakowatych owrzodzeń podudzi jest procesem długotrwałym i kompleksowym, obejmującym terapię miejscową (oczyszczanie rany, stosowanie opatrunków specjalistycznych), kompresoterapię (bandaże uciskowe, pończochy uciskowe), farmakoterapię (leki flebotropowe, przeciwzapalne) oraz w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne. Istotna jest również profilaktyka nawrotów poprzez modyfikację stylu życia i systematyczną kompresoterapię.

Owrzodzenia żylakowe stanowią istotny problem kliniczny ze względu na przewlekły charakter, trudności w leczeniu, wysokie ryzyko nawrotów oraz znaczący wpływ na jakość życia pacjentów. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić owrzodzenia o innej etiologii, w tym owrzodzenia tętnicze, cukrzycowe, neurotroficzne czy w przebiegu chorób układowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl