spinal AVM
Malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego (spinal AVM, arteriovenous malformation) to rzadka, wrodzona nieprawidłowość naczyniowa charakteryzująca się nieprawidłowymi połączeniami między tętnicami a żyłami w obrębie rdzenia kręgowego lub jego opon. Patologia ta powoduje skrócenie drogi przepływu krwi, z pominięciem sieci naczyń włosowatych, co prowadzi do zwiększonego przepływu krwi przez nieprawidłowe naczynia.
Klasyfikacja malformacji tętniczo-żylnych rdzenia obejmuje kilka typów: typ I (fistula opony twardej), typ II (glomus), typ III (malformacja młodzieńcza) oraz typ IV (przetoki okołordzeniowe). Najczęstszym typem jest fistula opony twardej, stanowiąca około 70-80% wszystkich przypadków i występująca głównie u mężczyzn w wieku 40-60 lat.
Objawy kliniczne spinal AVM wynikają z dwóch głównych mechanizmów: krwawienia i efektu podkradania (steal phenomenon). Pacjenci mogą prezentować ból pleców, postępujące deficyty neurologiczne, zaburzenia czucia, osłabienie kończyn, dysfunkcje pęcherza i jelit. W przypadku krwawienia z malformacji objawy mogą wystąpić nagle i przypominać udar rdzenia kręgowego.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, w tym MRI rdzenia kręgowego, angiografię MR oraz cyfrową angiografię subtrakcyjną (DSA), która pozostaje złotym standardem diagnostycznym. Leczenie może obejmować embolizację wewnątrznaczyniową, mikrochirurgiczne usunięcie malformacji lub radioterapię stereotaktyczną, w zależności od typu, lokalizacji i objawów klinicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego (spinal AVM) to patologiczne połączenie tętniczo-żylne bez udziału naczyń włosowatych, prowadzące do bezpośredniego przepływu krwi pod wysokim ciśnieniem z tętnic do żył, co może skutkować niedotlenieniem i uszkodzeniem rdzenia kręgowego. Schorzenie dotyczy około 4% pacjentów z pierwotnymi zmianami wewnątrzrdzeniowymi, najczęściej w wieku 20-60 lat. Objawy neurologiczne rozwijają się zwykle stopniowo (85% przypadków) i obejmują bóle pleców, osłabienie kończyn dolnych, zaburzenia czucia, problemy z kontrolą pęcherza i jelit, a w rzadkich przypadkach nagłe deficyty neurologiczne spowodowane krwawieniem. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, rezonansie magnetycznym (MRI) z wykryciem sygnałów przepływu w powiększonych żyłach oraz angiografii, która precyzyjnie określa architekturę naczyniową AVM.
angiografia, ból pleców, deficyt neurologiczny, embolizacja wewnątrznaczyniowa, fizjoterapia, gamma knife, krwawienie rdzeniowe, laminektomia, malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego, mielopatia, naczynie włosowate, niepełnosprawność, nietrzymanie moczu, objawy neurologiczne, ocena neurologiczna, oddział intensywnej terapii neurologicznej, osłabienie kończyn dolnych, patofizjologia, przepływ krwi, radioterapia stereotaktyczna, rdzeń kręgowy, rezonans magnetyczny, rozpoznanie, skurcz mięśni, spinal AVM, terapia mowy, terapia zajęciowa, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie przepływu krwi, zmiana wewnątrzrdzeniowa - Leksykon chorób i schorzeń
Malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego – Leczenie
Malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego (Spinal AVM) to rzadkie, ale poważne zaburzenie naczyniowe, charakteryzujące się nieprawidłowymi połączeniami między tętnicami a żyłami w obrębie lub w pobliżu rdzenia kręgowego, co prowadzi do zaburzeń przepływu krwi i ryzyka niedotlenienia oraz krwawienia. Klasyfikacja Ansona i Spetzlera wyróżnia cztery typy malformacji (I-IV), z których leczenie różni się w zależności od typu i lokalizacji. Typ I (dural AVF) i IV (perimedullary AVF) wymagają całkowitego zamknięcia przetoki, natomiast typy II (glomus) i III (juvenile) skupiają się na zachowaniu funkcji neurologicznych poprzez redukcję przepływu. Leczenie obejmuje chirurgię konwencjonalną (np. laminektomię i mikroskopową resekcję), embolizację wewnątrznaczyniową oraz radiochirurgię stereotaktyczną, często stosowane w kombinacji. Embolizacja jest szczególnie preferowana w typie II, gdzie operacja wiąże się z wysokim ryzykiem. Wskaźniki powodzenia leczenia chirurgicznego sięgają 98% w przypadku przetok opony twardej, a embolizacja i chirurgia oferują porównywalne wskaźniki obliteracji (odpowiednio 74% i 88%).
angiografia rdzenia kręgowego, CyberKnife, embolizacja wewnątrznaczyniowa, gamma knife, glikokortykosteroid, laminektomia, malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego, materiał embolizacyjny, neuroradiologia interwencyjna, obrzęk naczyniopochodny, przetoka okołordzeniowa, przetoka tętniczo-żylna opony twardej, radiochirurgia stereotaktyczna, spinal AVM, wewnątrzrdzeniowa malformacja tętniczo-żylna, zieleń indocyjaninowa