wysokie miano inhibitorów

Wysokie miano inhibitorów to termin medyczny odnoszący się do zwiększonego stężenia przeciwciał, które hamują działanie określonych czynników w organizmie. W hematologii najczęściej dotyczy to inhibitorów czynników krzepnięcia, szczególnie u pacjentów z hemofilią.

Zjawisko to stanowi poważne powikłanie terapii substytucyjnej, występujące u około 20-30% pacjentów z ciężką hemofilią A i 1-5% pacjentów z hemofilią B. Inhibitory to alloprzeciwciała (najczęściej klasy IgG) neutralizujące podawane egzogenne czynniki krzepnięcia, co prowadzi do nieskuteczności standardowego leczenia.

Wysokie miano inhibitorów (powyżej 5 jednostek Bethesda) zazwyczaj wymaga zmiany strategii leczenia i zastosowania tzw. czynników omijających (np. rVIIa, aPCC). U takich pacjentów może być również wdrażana immunotolerancja, mająca na celu eliminację inhibitorów poprzez regularne podawanie dużych dawek czynnika krzepnięcia.

Diagnostyka obecności i miana inhibitorów opiera się na wyspecjalizowanych testach laboratoryjnych, takich jak test Bethesda lub jego modyfikacje. Monitorowanie miana inhibitorów jest kluczowe dla odpowiedniego dostosowania terapii oraz oceny skuteczności leczenia indukującego immunotolerancję.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl