toksyczność sercowo-płucna

Toksyczność sercowo-płucna to zjawisko uszkodzenia struktur serca i płuc w wyniku działania substancji toksycznych, leków lub procedur terapeutycznych. Ten rodzaj toksyczności może mieć szczególne znaczenie w onkologii, gdzie stosowanie chemioterapii, radioterapii czy immunoterapii może prowadzić do niezamierzonych efektów ubocznych w układzie sercowo-naczyniowym i oddechowym.

W kontekście kardiologicznym, toksyczność sercowa (kardiotoksyczność) może objawiać się zaburzeniami rytmu serca, dysfunkcją lewej komory, niewydolnością serca, zapaleniem mięśnia sercowego czy chorobą niedokrwienną. Najczęstszymi lekami wywołującymi kardiotoksyczność są antracykliny (np. doksorubicyna), trastuzumab, inhibitory kinaz tyrozynowych oraz leki immunomodulujące.

Toksyczność płucna może manifestować się jako śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie płuc, zwłóknienie płuc czy zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). Czynnikami wywołującymi są m.in. bleomycyna, metotreksat, inhibitory punktów kontrolnych układu immunologicznego oraz radioterapia klatki piersiowej. Wczesne rozpoznanie i monitorowanie toksyczności sercowo-płucnej jest kluczowe dla optymalizacji terapii i zmniejszenia ryzyka powikłań.

Diagnostyka toksyczności sercowo-płucnej opiera się na badaniach obrazowych (echokardiografia, MRI serca, tomografia komputerowa), biomarkerach (troponina, peptyd natriuretyczny typu B), badaniach czynnościowych płuc oraz ocenie klinicznej. Właściwe postępowanie może obejmować modyfikację dawki leku, wprowadzenie terapii kardioprotekcyjnej lub leczenie objawowe powstałych powikłań.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl