szczepionka czterowalentna inaktywowana

Szczepionka czterowalentna inaktywowana to rodzaj preparatu immunizacyjnego zawierającego cztery różne szczepy wirusów lub bakterii, które zostały pozbawione zdolności wywołania choroby, ale zachowują właściwości antygenowe. Najczęściej termin ten odnosi się do szczepionek przeciw grypie sezonowej, które zawierają antygeny czterech różnych szczepów wirusa grypy (dwa podtypy wirusa A: H1N1 i H3N2 oraz dwie linie wirusa B: Victoria i Yamagata).

Proces inaktywacji wirusów w tych szczepionkach polega najczęściej na ich chemicznym lub fizycznym unieczynnieniu, co eliminuje zdolność namnażania się patogenu w organizmie, ale zachowuje strukturę antygenową rozpoznawaną przez układ odpornościowy. Dzięki temu szczepionka czterowalentna inaktywowana zapewnia szerszą ochronę niż preparaty trójwalentne, które zawierają tylko trzy szczepy wirusa.

Szczepionki czterowalentne inaktywowane są zalecane dla szerokiej grupy pacjentów, w tym osób z grup ryzyka ciężkiego przebiegu grypy. Ich skuteczność w zapobieganiu zachorowaniom na grypę wynosi średnio 40-60%, w zależności od sezonu i dopasowania antygenowego szczepów zawartych w szczepionce do krążących w populacji. Ze względu na brak żywych patogenów, szczepionki inaktywowane mogą być stosowane także u osób z obniżoną odpornością.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl