zawał migreniowy
Zawał migreniowy (migrainous infarction) to rzadkie, ale poważne powikłanie migreny z aurą, w którym dochodzi do udaru niedokrwiennego mózgu bezpośrednio związanego z napadem migreny. Stanowi około 0,5-1,5% wszystkich udarów niedokrwiennych i występuje częściej u kobiet, szczególnie poniżej 45. roku życia.
Zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Bólów Głowy (ICHD-3), zawał migreniowy rozpoznaje się, gdy objawy aury migreny nie ustępują w ciągu 60 minut, a badania neuroobrazowe (MRI lub CT) potwierdzają obecność świeżego ogniska niedokrwiennego w odpowiadającej objawom lokalizacji. Kluczowe jest wykluczenie innych przyczyn udaru mózgu.
Patofizjologia zawału migreniowego wiąże się z utrzymującą się korową depresją szerząca się (CSD), prowadzącą do długotrwałego skurczu naczyń mózgowych, zmniejszenia przepływu mózgowego i w konsekwencji do niedokrwienia tkanki nerwowej. Dodatkowo stan prozakrzepowy oraz dysfunkcja śródbłonka naczyniowego występujące podczas migreny mogą nasilać ryzyko zawału.
Leczenie zawału migreniowego obejmuje standardową terapię udaru niedokrwiennego z uwzględnieniem okna czasowego na leczenie trombolityczne. Profilaktyka wtórna powinna obejmować modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz odpowiednie leczenie profilaktyczne migreny. U pacjentów z przebytym zawałem migreniowym należy unikać tryptanów i ergotaminy ze względu na ich działanie naczynioskurczowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ból głowy – Zapobieganie i profilaktyka
Ból głowy, zwłaszcza migrenowy, stanowi istotne obciążenie zdrowotne, a profilaktyka jest wskazana u pacjentów z ≥4 epizodami bólu głowy miesięcznie lub ≥8 dniami z bólem w miesiącu, przy nieefektywności leczenia doraźnego, nietolerancji leków, nadużywaniu leków lub specyficznych podtypach migreny. Główne cele terapii profilaktycznej to redukcja częstotliwości, nasilenia i czasu trwania ataków o co najmniej 50%, poprawa jakości życia oraz zapobieganie progresji do przewlekłego bólu. Farmakoterapia opiera się na lekach z poziomem dowodów A, takich jak diwalproksan sodu, walproinian sodu, topiramat oraz beta-adrenolityki (metoprolol, propranolol, timolol). Leki z poziomem B obejmują amitryptylinę, wenlafaksynę, atenolol, nadolol oraz NLPZ (naproksen sodu). Nowoczesne opcje to przeciwciała monoklonalne przeciw CGRP i toksyna botulinowa typu A, szczególnie skuteczna w przewlekłej migrenie.
amitryptylina, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, dziennik bólu głowy, inhibitor ACE, kandesartan, leczenie doraźne, leczenie profilaktyczne, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lisinopril, migrena, migrena hemiplegiczna, migrena miesiączkowa, migrena z aurą pniowa, naproksen sodu, nerw trójdzielny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nikardypina, propranolol, przeciwciało monoklonalne, przewlekły ból głowy, stymulacja nerwu błędnego, stymulacja nerwu nadoczodołowego, terapia poznawczo-behawioralna, terapia profilaktyczna, termiczny biofeedback, toksyna botulinowa, topiramat, tryptan, walproinian sodu, wenlafaksyna, werapamil, zawał migreniowy - Leksykon chorób i schorzeń
Migrena z aurą – Zapobieganie i profilaktyka
Migrena z aurą charakteryzuje się występowaniem objawów neurologicznych poprzedzających lub towarzyszących fazie bólowej, co wymaga specyficznego podejścia terapeutycznego. Profilaktyka jest wskazana przy ≥4 napadach miesięcznie, ≥8 dniach z bólem głowy, znacznym upośledzeniu funkcjonowania, nietolerancji leczenia doraźnego, bólach polekowych, preferencjach pacjenta oraz w szczególnych podtypach migreny (np. migrena połowiczoporaźna, migrena z aurą pnia mózgu). Główne cele terapii profilaktycznej to redukcja częstości i nasilenia napadów, skrócenie czasu trwania ataków, poprawa skuteczności leczenia doraźnego oraz zapobieganie progresji do migreny przewlekłej. Sukces leczenia definiuje się jako ≥50% redukcję liczby ataków lub dni z bólem głowy, istotne zmniejszenie czasu trwania ataków lub poprawę odpowiedzi na leczenie doraźne.
antagonista CGRP, antagonista wapnia, atogepant, beta-bloker, biofeedback elektromiograficzny, biofeedback termiczny, bloker kanału wapniowego, ból głowy z nadużywania leków, depresja korowa szerząca się, eptinezumab, erenumab, flunaryzyna, fremanezumab, galkanezumab, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, migrena połowiczoporaźna, migrena przewlekła, migrena z aurą, migrena z aurą pnia mózgu, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, peptyd związany z genem kalcytoniny, przeciwciało monoklonalne, przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, przezskórna stymulacja nerwu nadoczodołowego, rimegepant, terapia poznawczo-behawioralna, toksyna botulinowa, topiramat, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, udar niedokrwienny, walproinian sodu, werapamil, zawał migreniowy