rozsiew pozaskórny

Rozsiew pozaskórny (ang. extracutaneous spread) to zjawisko rozprzestrzeniania się procesu chorobowego, najczęściej nowotworowego, poza pierwotną lokalizację w skórze do innych narządów i tkanek. Jest to poważne powikłanie, które znacząco pogarsza rokowanie pacjenta.

W przypadku nowotworów skóry, szczególnie czerniaka złośliwego (melanoma malignum), rozsiew pozaskórny następuje drogą naczyń limfatycznych do regionalnych węzłów chłonnych lub drogą krwionośną do odległych narządów. Najczęstszymi miejscami przerzutów są płuca, wątroba, mózg, kości oraz inne obszary skóry. Ryzyko rozsiewu jest ściśle związane z głębokością naciekania guza pierwotnego (wskaźnik Breslowa) oraz obecnością owrzodzenia.

Diagnostyka rozsiewu pozaskórnego obejmuje badania obrazowe: tomografię komputerową, rezonans magnetyczny, pozytonową tomografię emisyjną (PET-CT) oraz ultrasonografię. W przypadku podejrzenia rozsiewu konieczne jest także wykonanie biopsji podejrzanych zmian w celu potwierdzenia ich nowotworowego charakteru.

Leczenie pacjentów z rozsiewem pozaskórnym wymaga podejścia wielodyscyplinarnego i zależy od typu nowotworu, lokalizacji przerzutów oraz stanu ogólnego chorego. Może obejmować leczenie chirurgiczne, radioterapię, chemioterapię, immunoterapię lub terapię celowaną. W zaawansowanych przypadkach często stosuje się leczenie paliatywne, mające na celu poprawę jakości życia pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl