zaburzenie funkcji mięśnia sercowego
Zaburzenie funkcji mięśnia sercowego to stan, w którym serce nie jest w stanie prawidłowo kurczyć się i pompować krwi. Może to wynikać z uszkodzenia mięśnia sercowego, zmian strukturalnych, zaburzeń elektrycznych lub innych patologii wpływających na jego pracę.
Główne typy zaburzeń funkcji mięśnia sercowego obejmują dysfunkcję skurczową (obniżoną zdolność serca do kurczenia się i wypompowywania krwi), dysfunkcję rozkurczową (zaburzenia relaksacji i napełniania komór) oraz zaburzenia przewodzenia elektrycznego. Manifestują się one najczęściej poprzez objawy niewydolności serca, takie jak duszność, obrzęki, zmęczenie i ograniczenie tolerancji wysiłku.
Diagnostyka zaburzeń funkcji mięśnia sercowego opiera się na badaniach obrazowych (echokardiografia, rezonans magnetyczny serca), elektrokardiografii, badaniach laboratoryjnych (szczególnie oznaczanie biomarkerów uszkodzenia mięśnia sercowego jak troponina czy peptyd natriuretyczny typu B) oraz testach czynnościowych. Leczenie zależy od przyczyny i typu dysfunkcji, obejmując farmakoterapię, zabiegi interwencyjne, wszczepienie urządzeń wspomagających pracę serca lub w skrajnych przypadkach transplantację serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sermion 30 mg
Przedawkowanie nicergoliny, substancji czynnej leku Sermion, choć nieudokumentowane w literaturze medycznej, może prowadzić do przejściowego obniżenia ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy wysokich dawkach. Głównym objawem jest nieznaczna, krótkotrwała hipotensja, która zwykle nie wymaga specjalistycznej interwencji. W przypadku ostrego zatrucia zaleca się szybkie płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywnego w celu ograniczenia wchłaniania leku. Ułożenie pacjenta w pozycji leżącej na kilka minut sprzyja normalizacji ciśnienia tętniczego i jest zazwyczaj wystarczające.
hipotensja, lek presyjny, lek sympatykomimetyczny, monitorowanie ciśnienia krwi, nicergolina, niedokrwienie mózgu, niedokrwienie serca, objawy neurologiczne, obniżone ciśnienie tętnicze, perfuzja wieńcowa, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie nicergoliny, węgiel aktywny, zaburzenie funkcji mięśnia sercowego, zaburzenie perfuzji mózgowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Naproxen Hasco 100 mg/g (10%)
Podczas opieki nad kobietami w wieku rozrodczym, ciężarnymi oraz karmiącymi piersią, stosowanie naproksenu w postaci żelu (NAPROXEN HASCO, 100 mg/g) wymaga szczególnej ostrożności. Dane przedkliniczne wskazują na negatywny wpływ naproksenu na przebieg ciąży i rozwój płodu, w tym opóźnienie akcji porodowej oraz ryzyko zamknięcia przewodu tętniczego u płodu. Ekspozycja ogólnoustrojowa po miejscowym zastosowaniu jest niższa niż po podaniu doustnym, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych. Stosowanie leku w I i II trymestrze jest możliwe jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, przy zaleceniu najmniejszej skutecznej dawki i najkrótszego czasu terapii. W III trymestrze stosowanie naproksenu jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko kardiomiopatii, nefrotoksyczności, wydłużonego czasu krwawienia oraz opóźnienia akcji porodowej u płodu i matki.
działanie niepożądane u niemowląt, ekspozycja ogólnoustrojowa, inhibitor syntetazy prostaglandyny, kardiomiopatia, maksymalne stężenie leku, naproksen, narażenie ogólnoustrojowe, nefrotoksyczność, opóźnienie akcji porodowej, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka, stężenie w mleku, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczne uszkodzenie nerek, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy płodu, wydłużony czas krwawienia, zaburzenie funkcji mięśnia sercowego, zamknięcie przewodu tętniczego