zapalenie błony surowiczej

Zapalenie błony surowiczej (serositis) to stan zapalny błon surowiczych wyścielających jamy ciała oraz pokrywających znajdujące się w nich narządy wewnętrzne. Dotyczy najczęściej opłucnej (pleuritis), osierdzia (pericarditis) lub otrzewnej (peritonitis). Może występować jako izolowany problem lub jako element choroby układowej.

Etiologia zapalenia błony surowiczej jest różnorodna i obejmuje choroby autoimmunologiczne (szczególnie toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów), infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), nowotwory, urazy, a także reakcje polekowe. W wielu przypadkach ma charakter idiopatyczny.

Objawy kliniczne zależą od lokalizacji procesu zapalnego. Zapalenie opłucnej objawia się bólem opłucnowym, zapalenie osierdzia – bólem w klatce piersiowej i tarcia osierdziowego, zaś zapalenie otrzewnej – bólem brzucha, nudnościami i wzdęciami. Towarzyszą im często objawy ogólne jak gorączka, osłabienie i utrata masy ciała.

Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (markery stanu zapalnego), obrazowe (RTG, USG, CT, MRI) oraz badania inwazyjne (biopsja, nakłucie). Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz opanowanie procesu zapalnego, najczęściej przy użyciu niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub glikokortykosteroidów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl