załamanie krążenia
Załamanie krążenia (wstrząs krążeniowy) to stan zagrożenia życia, charakteryzujący się niewystarczającą perfuzją tkankową, prowadzącą do niedotlenienia narządów i zaburzeń metabolicznych. Patofizjologicznie dochodzi do zmniejszenia efektywnej objętości minutowej serca, co uniemożliwia prawidłowe dostarczanie tlenu i składników odżywczych do tkanek, oraz usuwanie produktów przemiany materii.
W zależności od mechanizmu patofizjologicznego wyróżnia się kilka rodzajów wstrząsu: hipowolemiczny (spowodowany utratą krwi lub płynów), kardiogenny (wywołany niewydolnością serca jako pompy), dystrybucyjny (obejmujący wstrząs septyczny, anafilaktyczny i neurogenny) oraz obturacyjny (związany z mechanicznym utrudnieniem napełniania lub opróżniania serca).
Objawy załamania krążenia obejmują tachykardię, hipotensję, zaburzenia świadomości, bladość, ochłodzenie i wilgotność skóry (z wyjątkiem wstrząsu dystrybucyjnego, gdzie skóra może być ciepła), oligurię oraz kwasicę metaboliczną. Diagnostyka opiera się na ocenie stanu klinicznego pacjenta, monitorowaniu parametrów życiowych oraz badaniach laboratoryjnych i obrazowych ukierunkowanych na wykrycie przyczyny wstrząsu.
Leczenie załamania krążenia wymaga szybkiego działania i polega na stabilizacji pacjenta, usunięciu przyczyny wstrząsu oraz podtrzymaniu funkcji życiowych. Obejmuje płynoterapię, farmakoterapię (leki inotropowe, wazopresyjne), tlenoterapię, a w razie potrzeby wspomaganie oddychania i krążenia. Kluczowe znaczenie ma monitorowanie pacjenta i dynamiczna ocena odpowiedzi na zastosowane leczenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Diprivan 10 mg/ml
Przedawkowanie propofolu, substancji czynnej Diprivanu 10 mg/ml, emulsji do wstrzykiwań, stanowi poważne zagrożenie dla życia z powodu silnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ krążenia. Główne objawy przedawkowania to depresja oddechowa, objawiająca się spadkiem częstości i objętości oddechowej, aż do całkowitego zatrzymania oddychania, oraz depresja krążeniowa, manifestująca się hipotensją i bradykardią, które mogą prowadzić do załamania krążenia. W przypadku depresji oddechowej konieczne jest wdrożenie wentylacji kontrolowanej z tlenem, często z intubacją i mechaniczna wentylacją, natomiast w depresji krążeniowej zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji Trendelenburga, podanie płynów zwiększających objętość osocza oraz zastosowanie leków wazopresyjnych. Dodatkowo, depresja OUN objawia się głęboką sedacją i utratą przytomności, wymagającą monitorowania funkcji życiowych i zapewnienia drożności dróg oddechowych.
bradykardia, ciśnienie tętnicze, depresja krążeniowa, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, Diprivan, drożność dróg oddechowych, emulsja do wstrzykiwań, gospodarka kwasowo-zasadowa, hipotensja, intubacja dotchawicza, leki wazopresyjne, objętość osocza, parametry hemodynamiczne, pozycja Trendelenburga, propofol, saturacja krwi tlenem, sedacja, spadek ciśnienia tętniczego, utrata przytomności, wentylacja kontrolowana, wentylacja mechaniczna, zahamowanie OUN, załamanie krążenia, zatrzymanie oddychania