rak wątrobowo-komórkowy

Rak wątrobowo-komórkowy (hepatocellular carcinoma, HCC) jest najczęstszym pierwotnym nowotworem złośliwym wątroby, stanowiącym około 75-85% wszystkich nowotworów tego narządu. Rozwija się głównie u pacjentów z marskością wątroby (70-90% przypadków), najczęściej w przebiegu zakażenia wirusami zapalenia wątroby typu B i C, alkoholowej choroby wątroby, niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby oraz hemochromatozy.

Diagnostyka HCC opiera się na badaniach obrazowych (USG, CT, MRI) oraz oznaczaniu alfa-fetoproteiny (AFP), choć czułość i swoistość tego markera są ograniczone. Charakterystyczny obraz radiologiczny (wzmocnienie w fazie tętniczej i wypłukiwanie kontrastu w fazie żylnej/opóźnionej) często pozwala na rozpoznanie bez konieczności biopsji wątroby, szczególnie w przypadku zmian >1 cm u pacjentów z marskością.

Leczenie HCC jest wielokierunkowe i zależy od stopnia zaawansowania nowotworu, stanu czynnościowego wątroby oraz ogólnego stanu pacjenta. Obejmuje metody potencjalnie radykalne (resekcja chirurgiczna, przeszczepienie wątroby, ablacja), metody loko-regionalne (chemoembolizacja przeztętnicza, radioembolizacja) oraz leczenie systemowe (sorafenib, lenvatinib, immunoterapia). Rokowanie w HCC pozostaje poważne, z 5-letnim przeżyciem wynoszącym około 18%, choć wczesne wykrycie znacząco poprawia wyniki leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl