Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W ramach oceny bezpieczeństwa stosowania atorwastatyny, substancji czynnej zawartej w preparacie Storvas CRT, przeprowadzono szereg badań przedklinicznych obejmujących analizę potencjału mutagennego, klastogennego, rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, które są istotne w kontekście klinicznym przy stosowaniu atorwastatyny u pacjentów.¹

Potencjał mutagenny i klastogenny

Przeprowadzono kompleksową ocenę potencjału genotoksycznego atorwastatyny obejmującą cztery różne testy w warunkach in vitro oraz jedno badanie in vivo. Wyniki wszystkich przeprowadzonych badań były negatywne, co wskazuje na brak potencjału mutagennego i klastogennego atorwastatyny. Oznacza to, że substancja nie wywołuje mutacji genowych ani nie powoduje uszkodzeń struktury chromosomów w testowanych systemach biologicznych.²

Potencjał rakotwórczy

Badania potencjału rakotwórczego atorwastatyny przeprowadzono na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych: szczurach i myszach. W przypadku szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego atorwastatyny, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w tym aspekcie.³

Natomiast u myszy otrzymujących duże dawki atorwastatyny, przy których uzyskano wartości AUC 0-24h (pole pod krzywą stężenia w czasie) 6-11 razy większe niż u ludzi po zastosowaniu największej zalecanej dawki terapeutycznej, zaobserwowano zmiany nowotworowe w wątrobie. U samców myszy stwierdzono występowanie gruczolaków wątrobowo-komórkowych, natomiast u samic obserwowano raki wątrobowo-komórkowe. Należy podkreślić, że efekty te wystąpiły przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne stężenia leku osiągane w warunkach terapeutycznych u ludzi.⁴

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

Badania na zwierzętach laboratoryjnych wykazały, że inhibitory reduktazy HMG-CoA (grupa leków, do której należy atorwastatyna) mogą potencjalnie wpływać na rozwój zarodka i płodu. Przeprowadzono szczegółowe badania oceniające wpływ atorwastatyny na reprodukcję u różnych gatunków zwierząt: szczurów, królików i psów.⁵

Wyniki tych badań wykazały, że:⁶

• Płodność – atorwastatyna nie wpływała na płodność u badanych gatunków zwierząt (szczury, króliki, psy)
• Teratogenność – nie wykazano działania teratogennego atorwastatyny, co oznacza, że substancja nie powodowała wad rozwojowych u potomstwa
• Toksyczność dla płodu – zaobserwowano toksyczność dla płodu u szczurów i królików, ale wyłącznie przy stosowaniu dawek toksycznych dla samic ciężarnych

W badaniach na szczurach, przy zastosowaniu dużych dawek atorwastatyny u ciężarnych samic, odnotowano:⁷

• Opóźniony rozwój potomstwa – obserwowano spowolnienie rozwoju młodych szczurów
• Zmniejszoną przeżywalność poporodową – stwierdzono niższą przeżywalność nowo narodzonych szczurów po porodzie

Przenikanie przez łożysko i do mleka

Badania przedkliniczne dostarczyły również informacji dotyczących przenikania atorwastatyny przez łożysko i do mleka:⁸

• Przenikanie przez łożysko – u szczurów stwierdzono przenikanie atorwastatyny przez barierę łożyskową
• Przenikanie do mleka – u szczurów osoczowe stężenia atorwastatyny są zbliżone do stężeń w mleku

Należy zauważyć, że brak jest danych potwierdzających czy atorwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka kobiecego. Dotychczasowe badania nie dostarczyły jednoznacznych dowodów na ten temat, dlatego też kwestia ta wymaga ostrożności w praktyce klinicznej.⁹