drgawki rzucawkowe
Drgawki rzucawkowe to napady drgawkowe występujące w przebiegu rzucawki (stanu przedrzucawkowego), będące poważnym powikłaniem ciąży. Charakteryzują się uogólnionymi drgawkami toniczno-klonicznymi, które mogą wystąpić przed porodem, w jego trakcie lub do 48 godzin po porodzie.
Patofizjologia drgawek rzucawkowych wiąże się z dysfunkcją śródbłonka naczyń, stanem zapalnym, nadciśnieniem i uszkodzeniem bariery krew-mózg. Czynniki ryzyka obejmują pierwiastkowość, wielopłodowość, cukrzycę, nadciśnienie przewlekłe, choroby nerek oraz otyłość.
Klinicznie drgawkom rzucawkowym zwykle towarzyszy nadciśnienie tętnicze (>140/90 mmHg), białkomocz (>300 mg/dobę) oraz mogą wystąpić obrzęki. Napady drgawkowe stanowią bezpośrednie zagrożenie dla życia matki i płodu, zwiększając ryzyko krwawienia śródczaszkowego, obrzęku płuc, niewydolności wielonarządowej oraz śmierci.
W leczeniu drgawek rzucawkowych siarczan magnezu jest lekiem pierwszego wyboru, zarówno w terapii jak i profilaktyce. W przypadku braku skuteczności stosuje się benzodiazepiny lub barbiturany. Konieczna jest stabilizacja ciśnienia tętniczego (labetalol, hydralazyna), monitoring funkcji życiowych oraz przyspieszenie porodu, gdy stan pacjentki jest stabilny.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przedwczesne wyładowanie ciśnienia – Zapobieganie i profilaktyka
Przedwczesne wyładowanie ciśnienia (preeclampsia) dotyka 3-8% ciężarnych i jest główną przyczyną powikłań matczyno-płodowych. Najskuteczniejszą profilaktyką jest stosowanie małej dawki kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) 81 mg/dzień, rozpoczynanej optymalnie przed 16. tygodniem ciąży i kontynuowanej do porodu. Badanie ASPRE sugeruje, że dawka 150 mg może zmniejszyć ryzyko ciężkiej preeklampsji o 60%. Aspiryna przyjmowana wieczorem wykazuje większą skuteczność niż rano. Profilaktyka jest zalecana u kobiet z wysokim ryzykiem (np. przewlekłe nadciśnienie, cukrzyca, choroby autoimmunologiczne) oraz u pacjentek z wieloma umiarkowanymi czynnikami ryzyka (np. pierwiastki, otyłość, wiek ≥35 lat). Suplementacja wapniem (500-1500 mg/dzień) jest rekomendowana przez WHO u kobiet z niskim spożyciem wapnia i również redukuje ryzyko preeklampsji (RR 0,49; 95% CI 0,39-0,61).
choroba nerek, cukrzyca, cukrzyca ciążowa, dieta śródziemnomorska, drgawki rzucawkowe, ezomeprazol, inhibitor pompy protonowej, kwas acetylosalicylowy, L-arginina, mała dawka aspiryny, metformina, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze przewlekłe, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność wielonarządowa, ograniczenie wzrostu płodu, polipy nosa, preeklampsja, reduktaza HMG-CoA, skurcz oskrzeli, statyny, suplementacja wapnia, Światowa Organizacja Zdrowia, toczeń rumieniowaty układowy, wskaźnik masy ciała, zapłodnienie in vitro, zespół antyfosfolipidowy