niedobór alfa1-PI
Niedobór alfa1-PI (inhibitora proteinazy 1), znany również jako niedobór alfa-1 antytrypsyny, to dziedziczne schorzenie genetyczne charakteryzujące się niskim poziomem białka alfa-1 antytrypsyny (AAT) we krwi. AAT jest głównym inhibitorem proteaz w organizmie, chroniącym tkanki, szczególnie płuca, przed działaniem enzymów proteolitycznych, zwłaszcza elastazy neutrofilowej.
Choroba dziedziczy się w sposób autosomalny recesywny i związana jest z mutacjami w genie SERPINA1 na chromosomie 14. Najczęstsze allele patogenne to S i Z, przy czym fenotyp ZZ wiąże się z najcięższym przebiegiem klinicznym. Niedobór alfa1-PI występuje głównie u osób rasy kaukaskiej, z częstością około 1:2000-1:5000 żywych urodzeń.
Konsekwencje kliniczne niedoboru alfa1-PI obejmują głównie rozwój rozedmy płuc, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u osób młodych (zazwyczaj przed 40. rokiem życia), nawet u niepalących. U części pacjentów dochodzi również do rozwoju chorób wątroby, takich jak zapalenie wątroby, marskość czy rak wątrobowokomórkowy. Rzadziej obserwuje się zapalenie tkanki podskórnej (panniculitis) czy wtórne kłębuszkowe zapalenie nerek.
Diagnostyka obejmuje oznaczenie stężenia AAT w surowicy, fenotypowanie białka oraz badania genetyczne. Leczenie obejmuje unikanie czynników ryzyka (głównie zaprzestanie palenia tytoniu), standardowe leczenie POChP oraz w wybranych przypadkach suplementację alfa1-PI pochodzenia ludzkiego (terapia augmentacyjna). Transplantacja płuc lub wątroby może być rozważana w zaawansowanych przypadkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rymphysia 500 mg
Rymphysia to lek przeciwkrwotoczny, będący inhibitorem alfa1-proteinazy (alfa1-PI) pochodzącym z osocza ludzkiego, dostępny w dawkach 500 mg i 1000 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji (około 20 mg/ml po rekonstytucji). Jego głównym mechanizmem działania jest inhibicja elastazy neutrofilowej (NE) w płucach, co jest kluczowe u pacjentów z wrodzonym niedoborem alfa1-PI, prowadzącym do zaburzenia równowagi proteaza-inhibitor i rozwoju przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) lub rozedmy. Niedobór alfa1-PI jest dziedziczony autosomalnie kodominująco i charakteryzuje się niskimi stężeniami alfa1-PI w surowicy i płucach, co skutkuje zwiększoną aktywnością elastazy neutrofilowej i uszkodzeniem pęcherzyków płucnych. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle między 30. a 40. rokiem życia.
czynny alfa1-PI, elastaza antyneutrofilowa, elastaza neutrofilowa, inhibitor alfa1-proteinazy, inhibitor proteinazy, leczenie wspomagające, lek przeciwkrwotoczny, niedobór alfa1-antytrypsyny, niedobór alfa1-PI, płyn na powierzchni śródbłonka, popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, proteaza serynowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozedma płuc, roztwór do infuzji, terapia dożylna, woda do wstrzykiwań, zaburzenie dziedziczne, zakażenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rymphysia 500 mg
Farmakokinetyka ludzkiego inhibitora alfa1-proteinazy (alfa1-PI) została oceniona w dwóch badaniach klinicznych obejmujących dożylne podanie produktów Rymphysia oraz ARALAST w dawce 60 mg/kg masy ciała raz w tygodniu. W pierwszym badaniu, z udziałem 28 pacjentów z niedoborem alfa1-PI i rozedmą płuc, stwierdzono, że minimalne stężenia antygenowego i czynnego alfa1-PI w surowicy przed infuzją w stanie stacjonarnym wynosiły odpowiednio 15,3 ± 2,5 µM i 15,3 ± 2,4 µM dla ARALAST oraz 16,9 ± 2,3 µM i 15,7 ± 2,6 µM dla produktu referencyjnego. Okres półtrwania ARALAST wynosił 5,9 ± 1,2 dni, a minimalne stężenia czynnego alfa1-PI przekraczały wartość progową 11 µM już w 2.-3. tygodniu terapii, utrzymując się powyżej tej wartości do 24. tygodnia. Ponadto, zaobserwowano istotny wzrost stężenia antygenowego alfa1-PI w płynie wyściełającym nabłonek (ELF) w popłuczynach oskrzelowo-pęcherzykowych (BAL), choć bez istotnego wzrostu kompleksów elastaza neutrofilowa-alfa1-PI (ANEC).
biorównoważność, farmakokinetyka, infuzja, inhibitor alfa1-proteinazy, klirens, leczenie wspomagające, niedobór alfa1-PI, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn wyściełający nabłonek, popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, rozedma płuc, stan stacjonarny, stężenie antygenowe alfa1-PI, terapia substytucyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rymphysia 1000 mg
Farmakokinetyka inhibitora alfa1-proteinazy (alfa1-PI) zawartego w produkcie Rymphysia została oceniona w dwóch badaniach klinicznych, w których porównano go z produktem ARALAST oraz produktem referencyjnym. W badaniu z udziałem 28 pacjentów z niedoborem alfa1-PI i rozedmą płuc, podawano dożylnie dawkę 60 mg/kg raz w tygodniu przez 10 tygodni. Minimalne stężenia antygenowego i czynnego alfa1-PI w surowicy stabilizowały się po kilku tygodniach terapii, osiągając wartości średnio 15,3 ± 2,5 µM (antygenowy) i 15,3 ± 2,4 µM (czynny) dla ARALAST oraz 16,9 ± 2,3 µM i 15,7 ± 2,6 µM dla produktu referencyjnego. Okres półtrwania ARALAST wynosił 5,9 ± 1,2 dni, a stężenia czynnego alfa1-PI przekraczały wartość referencyjną 11 µM od 2. tygodnia terapii do 24. tygodnia. W popłuczynach oskrzelowo-pęcherzykowych (BAL) zaobserwowano istotny wzrost stężenia antygenowego alfa1-PI, jednak bez istotnego wzrostu aktywności przeciwelastazy neutrofilowej (ANEC).
badanie kliniczne, inhibitor alfa1-proteinazy, liofilizowany proszek, metoda podwójnie ślepej próby, niedobór alfa1-PI, okres półtrwania, płyn wyściełający nabłonek, popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, proszek do sporządzania roztworu, przedział ufności, rozedma płuc, roztwór do infuzji, stężenie antygenowe alfa1-PI, terapia wspomagająca alfa1-PI, wartość referencyjna, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Inhibitor alfa1-proteinazy – Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka inhibitora alfa1-proteinazy (alfa1-PI) została oceniona w dwóch badaniach klinicznych z dożylnym podawaniem produktów ARALAST i Rymphysia w dawce 60 mg/kg masy ciała raz w tygodniu. W badaniu porównawczym ARALAST vs produkt referencyjny u 28 pacjentów z niedoborem alfa1-PI i rozedmą płuc, minimalne stężenia antygenowego alfa1-PI w surowicy wynosiły odpowiednio 15,3 ± 2,5 µM (ARALAST) i 16,9 ± 2,3 µM (produkt referencyjny), a czynnego alfa1-PI 15,3 ± 2,4 µM i 15,7 ± 2,6 µM. Terapia prowadziła do stabilizacji stężeń po kilku tygodniach, z okresem półtrwania ARALAST około 5,9 ± 1,2 dni. W płynie nabłonkowym płuc (ELF) stwierdzono istotny wzrost antygenowego alfa1-PI, choć bez znaczącego wzrostu pojemności przeciwelastazowej neutrofili (ANEC). Oba produkty wykazały podobną skuteczność w utrzymaniu docelowych stężeń alfa1-PI w surowicy i zwiększaniu stężeń w ELF.
czynny alfa1-PI, dieta niskosodowa, inhibitor alfa1-proteinazy, liofilizowany proszek, ludzkie osocze, niedobór alfa1-PI, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, płyn nabłonkowy, popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, proszek i rozpuszczalnik, rozedma płuc, roztwór do infuzji, stan stacjonarny, stężenie antygenowe alfa1-PI, terapia wspomagająca alfa1-PI, właściwości farmakokinetyczne