antybiotyk cefalosporynowy pierwszej generacji

Antybiotyki cefalosporynowe pierwszej generacji są grupą półsyntetycznych antybiotyków beta-laktamowych, które wywodzą się strukturalnie z kwasu 7-aminocefalosporynowego. Do przedstawicieli tej grupy należą m.in. cefaleksyna, cefazolina, cefalotyna i cefadroksyl. Antybiotyki te charakteryzują się dobrą aktywnością przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, w szczególności wobec gronkowców (z wyjątkiem MRSA), paciorkowców i pneumokoków.

Cefalosporyny pierwszej generacji wykazują umiarkowaną aktywność wobec niektórych bakterii Gram-ujemnych, takich jak E. coli, Proteus mirabilis i Klebsiella pneumoniae. Nie są skuteczne przeciwko Pseudomonas aeruginosa, Enterobacter, Serratia, Acinetobacter oraz bakteriom beztlenowym. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP).

W praktyce klinicznej cefalosporyny pierwszej generacji stosowane są w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, zakażeń układu moczowego, zapalenia migdałków oraz w profilaktyce okołooperacyjnej, szczególnie w chirurgii czystej i czysto-skażonej. Cefalosporyny te są stosunkowo bezpieczne, a najczęstsze działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz w rzadkich przypadkach nefrotoksyczność. Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny z uwagi na możliwość reakcji krzyżowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl