nawracające zakażenia
Nawracające zakażenia to stan kliniczny, w którym u pacjenta obserwuje się wielokrotne epizody infekcji wywołane przez ten sam lub różne patogeny, występujące po okresie pełnego wyleczenia. Stanowią istotny problem kliniczny, który może świadczyć o zaburzeniach układu immunologicznego, nieprawidłowościach anatomicznych lub przewlekłym nosicielstwie patogenu.
W diagnostyce nawracających zakażeń kluczowe jest określenie czynnika etiologicznego poprzez posiewy, badania serologiczne oraz techniki molekularne. Istotna jest również ocena stanu układu odpornościowego pacjenta, obejmująca badanie poziomów immunoglobulin, subpopulacji limfocytów oraz funkcji fagocytarnej. U pacjentów z nawracającymi zakażeniami o tym samym czynniku etiologicznym wskazane jest poszukiwanie ognisk zakażenia oraz ocena struktury anatomicznej zajętego narządu.
Leczenie nawracających zakażeń obejmuje celowaną antybiotykoterapię zgodną z antybiogramem, eliminację czynników ryzyka oraz rozważenie profilaktyki antybiotykowej w wybranych przypadkach. W przypadku stwierdzenia niedoborów odporności może być konieczne zastosowanie immunoglobulin lub immunomodulatorów. U pacjentów z nawracającymi zakażeniami dróg moczowych, układu oddechowego czy skóry nierzadko wymagane jest postępowanie interdyscyplinarne z udziałem specjalistów z różnych dziedzin medycyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nitroksolina – Wskazania do stosowania
Nitroksolina, dostępna na polskim rynku w preparacie Nitroxolin forte w dawce 250 mg w kapsułkach miękkich, jest substancją o działaniu przeciwbakteryjnym stosowaną w leczeniu ostrych oraz zaostrzeń przewlekłych zakażeń dolnych dróg moczowych. Wskazania obejmują zapalenie pęcherza moczowego (cystitis) oraz zapalenie cewki moczowej (urethritis), które manifestują się objawami takimi jak częstomocz, parcie na mocz, ból i pieczenie podczas mikcji oraz ewentualny wyciek wydzieliny czy krwiomocz. Nitroksolina jest przeznaczona wyłącznie dla pacjentów dorosłych, a jej stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest zalecane zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego.
czerwień koszenilowa A, częstomocz, dolegliwość bólowa, dysuria, działanie przeciwbakteryjne, krwiomocz, nawracające zakażenia, nitroksolina, Nitroxolin forte, parcie na mocz, patogen, populacja docelowa, spektrum mikrobiologiczne, wrażliwość drobnoustrojów, wydzielina z cewki moczowej, zakażenie dolnych dróg moczowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z pelargonii – Wskazania do stosowania
Nalewka z korzenia Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., stanowiąca substancję czynną produktu leczniczego Pelafen MED, dostępna jest w formie kropli doustnych o stężeniu 0,8 g/ml. Ekstrakt uzyskiwany jest w stosunku surowca do ekstraktu (DER) 1:8-10, z użyciem 15% etanolu jako rozpuszczalnika, a końcowy preparat zawiera około 11,2% etanolu (V/V). Produkt jest wskazany do objawowego leczenia przeziębienia u pacjentów powyżej 6 roku życia, w tym dzieci, młodzieży i dorosłych. Preparat ma postać klarownego roztworu o barwie od czerwonobrązowej do brązowej, z delikatnie gorzkim smakiem; 1 g produktu odpowiada 20 kroplom. Ze względu na zawartość etanolu, należy zachować ostrożność u pacjentów z przeciwwskazaniami do spożycia alkoholu.
- Leksykon chorób i schorzeń
Selektywna niedobór iga – Leczenie
Selektywny niedobór IgA (SIgAD) charakteryzuje się obniżonym lub niewykrywalnym poziomem immunoglobuliny A przy prawidłowych poziomach innych immunoglobulin. Brak jest leczenia przyczynowego, a terapia koncentruje się na zapobieganiu i leczeniu powikłań, głównie zakażeń bakteryjnych. Antybiotykoterapia, zarówno celowana, jak i o szerokim spektrum, jest podstawą leczenia, z możliwością profilaktyki ciągłej lub sezonowej, szczególnie ukierunkowanej na Streptococcus pneumoniae i Haemophilus influenzae. Zalecane jest szczepienie przeciwko pneumokokom i grypie, natomiast szczepionki żywe, takie jak doustna polio, BCG czy przeciwko żółtej febrze, są przeciwwskazane. Terapia immunoglobulinami jest generalnie niezalecana ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych i niską zawartość IgA w preparatach, choć w wybranych przypadkach z towarzyszącym niedoborem IgG2 i nawracającymi infekcjami można rozważyć podskórne podawanie immunoglobulin (SCIG).
antybiotykoterapia profilaktyczna, celiakia, choroba autoimmunologiczna, choroba Kawasaki, cyklosporyna A, funkcjonalna endoskopowa chirurgia zatok, Haemophilus influenzae, immunoglobulina A, immunoglobuliny dożylne, immunoglobuliny podskórne, inhibitory TNF-alfa, koncentrat krwinek czerwonych, kwas retinowy, limfocyty T regulatorowe, nawracające zakażenia, niedobór podklas IgG, pierwotny niedobór odporności, pospolity zmienny niedobór odporności, przeciwciała anty-IgA, przewlekłe zapalenie oskrzeli, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, reakcja anafilaktyczna, selektywny niedobór IgA, Streptococcus pneumoniae, szczepionka BCG, szczepionka przeciwko grypie, szczepionka przeciwko pneumokokom, szczepionka przeciwko polio, terapia substytucyjna immunoglobulinami, zespół złego wchłaniania, żywa szczepionka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cuvitru 200 mg/ml
Cuvitru to immunoglobulina ludzka normalna w stężeniu 200 mg/ml, stosowana podskórnie (SCIg) jako leczenie substytucyjne u pacjentów z pierwotnym (PID) i wtórnym niedoborem odporności (SID). Wskazania obejmują pacjentów z upośledzoną produkcją przeciwciał, szczególnie tych z ciężkimi lub nawracającymi zakażeniami, u których wcześniejsze leczenie przeciwdrobnoustrojowe było nieskuteczne. Kryteria laboratoryjne do zastosowania preparatu to m.in. stężenie IgG w surowicy poniżej 4 g/l oraz potwierdzone zaburzenie produkcji swoistych przeciwciał (PSAF), definiowane jako brak dwukrotnego wzrostu miana IgG po szczepieniach przeciw pneumokokom i antygenom polipeptydowym. Preparat zawiera co najmniej 98% IgG, z podziałem na podklasy: IgG1 ≥ 56,9%, IgG2 ≥ 26,6%, IgG3 ≥ 3,4%, IgG4 ≥ 1,7%, oraz maksymalną zawartość IgA do 280 µg/ml, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z nadwrażliwością na IgA.
IgA, IgG w surowicy, IgG1, IgG2, IgG3, IgG4, immunoglobulina ludzka normalna, leczenie przeciwdrobnoustrojowe, nadwrażliwość na IgA, nawracające zakażenia, odpowiedź humoralna, osocze ludzkie, pierwotny niedobór odporności, podanie podskórne, podklasy IgG, roztwór do wstrzykiwań, szczepionka pneumokokowa, terapia przeciwbakteryjna, upośledzenie wytwarzania przeciwciał, wtórny niedobór odporności, zespół pierwotnego niedoboru odporności