czas przeżycia bez choroby
Czas przeżycia bez choroby (disease-free survival, DFS) to kluczowy parametr stosowany w badaniach klinicznych, szczególnie w onkologii, określający okres od momentu zastosowania leczenia (np. chirurgicznego usunięcia guza, chemioterapii, radioterapii) do wystąpienia nawrotu choroby lub zgonu pacjenta z jakiejkolwiek przyczyny.
DFS jest powszechnie używanym punktem końcowym w badaniach klinicznych dotyczących skuteczności różnych terapii przeciwnowotworowych. Dłuższy czas przeżycia bez choroby wskazuje na większą skuteczność zastosowanego leczenia. W przeciwieństwie do całkowitego czasu przeżycia (overall survival, OS), DFS pozwala na wcześniejszą ocenę efektywności terapii, co ma znaczenie zarówno w praktyce klinicznej, jak i w procesie rejestracji nowych leków.
Analizę czasu przeżycia bez choroby przeprowadza się najczęściej przy użyciu metody Kaplana-Meiera, która uwzględnia przypadki cenzurowane (pacjenci, którzy wypadli z obserwacji lub u których nie wystąpiło zdarzenie do końca okresu obserwacji). Porównanie DFS między różnymi grupami terapeutycznymi wymaga zastosowania odpowiednich testów statystycznych, takich jak test log-rank czy model proporcjonalnego hazardu Coxa.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kapecytabina – Właściwości farmakodynamiczne
Kapecytabina jest prolekiem 5-fluorouracylu (5-FU), aktywowanym enzymatycznie, głównie przez fosforylazę tymidynową, obecna w tkankach nowotworowych i zdrowych, lecz w niższych stężeniach. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy DNA poprzez blokadę metylacji kwasu deoksyurydylowego do tymidylowego oraz na zahamowaniu syntezy RNA i białek, co prowadzi do selektywnej cytotoksyczności wobec szybko dzielących się komórek nowotworowych. W badaniach klinicznych fazy III kapecytabina wykazała równoważną lub lepszą skuteczność w porównaniu do standardowego schematu 5-FU/leukoworyna w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy w stadium III, z dawkowaniem 1250 mg/m² pc. dwa razy na dobę przez 2 tygodnie w cyklach 3-tygodniowych. Schemat XELOX (kapecytabina 1000 mg/m² pc. dwa razy na dobę + oksaliplatyna 130 mg/m² pc. co 3 tygodnie) wykazał istotną poprawę czasu przeżycia bez choroby (HR=0,80; p=0,0045) i trend do poprawy całkowitego przeżycia w porównaniu do 5-FU/LV.
5-fluorouracyl, badanie randomizowane kontrolowane, bewacyzumab, całkowity czas przeżycia, cisplatyna, cytotoksyczność, czas przeżycia bez choroby, docetaksel, działanie przeciwnowotworowe, epirubicyna, fluoropirymidyna, FOLFOX, fosforylaza tymidynowa, kwas deoksyrybonukleinowy, leczenie uzupełniające, leukoworyna, mediana przeżycia, oksaliplatyna, progresja choroby, rak jelita grubego, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, schemat Mayo, XELOX, zaawansowany rak piersi, zaawansowany rak żołądka, zespół ręka-stopa