błona śluzowa zatok

Błona śluzowa zatok (mucosa sinusalis) to wyspecjalizowana tkanka wyścielająca wnętrze zatok przynosowych. Jest to cienka warstwa tkanki nabłonkowej typu oddechowego, która pokrywa wszystkie zatoki przynosowe: czołowe, szczękowe, klinowe oraz komórki sitowe.

Histologicznie błona śluzowa zatok składa się z nabłonka walcowatego, urzęsionego z komórkami kubkowymi produkującymi śluz. Pod nabłonkiem znajduje się blaszka właściwa błony śluzowej zawierająca naczynia krwionośne, włókna nerwowe oraz gruczoły śluzowe. W przeciwieństwie do błony śluzowej jamy nosowej, błona śluzowa zatok jest cieńsza i zawiera mniej elementów gruczołowych i naczyniowych.

Główną funkcją błony śluzowej zatok jest produkcja śluzu, który nawilża zatoki i pomaga w oczyszczaniu powietrza z cząstek obcych. Dzięki ruchom rzęsek nabłonka, śluz wraz z zatrzymanymi patogenami i zanieczyszczeniami jest transportowany w kierunku naturalnych ujść zatok, a następnie do jamy nosowej. Ten mechanizm, zwany klirensem śluzowo-rzęskowym, stanowi pierwszą linię obrony przed infekcjami.

Stany zapalne błony śluzowej zatok (zapalenie zatok przynosowych) są częstym schorzeniem, które może mieć etiologię infekcyjną, alergiczną lub autoimmunologiczną. W obrazie klinicznym obserwuje się obrzęk błony śluzowej, zwiększoną produkcję wydzieliny oraz upośledzenie drenażu zatok, co prowadzi do charakterystycznych objawów: bólu, uczucia rozpierania twarzy, niedrożności nosa i spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl