kwas borny
Kwas borny (H3BO3) to słaby kwas nieorganiczny, stosowany w medycynie głównie ze względu na swoje właściwości przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Występuje w postaci białego, krystalicznego proszku lub bezbarwnych kryształów.
W praktyce klinicznej kwas borny wykorzystywany jest w stężeniach 2-5% jako składnik preparatów do stosowania miejscowego w leczeniu infekcji skórnych, oczu i błon śluzowych. Szczególnie często znajduje zastosowanie w terapii infekcji ucha zewnętrznego, grzybicy skóry oraz jako środek antyseptyczny w stomatologii.
Mechanizm działania przeciwdrobnoustrojowego kwasu bornego polega na hamowaniu aktywności enzymów, destabilizacji błony komórkowej patogenów oraz zaburzaniu metabolizmu komórkowego drobnoustrojów. Wykazuje skuteczność wobec szerokiego spektrum bakterii i grzybów, w tym Candida albicans.
Należy pamiętać, że kwas borny może wykazywać toksyczność ogólnoustrojową przy stosowaniu na duże powierzchnie uszkodzonej skóry lub przy przypadkowym spożyciu. Przeciwwskazany jest do stosowania u niemowląt, kobiet w ciąży oraz na rozległe rany i uszkodzenia skóry. Przewlekła ekspozycja może prowadzić do akumulacji i potencjalnych działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Linomag
Linomag w postaci kremu o stężeniu 200 mg/g zawiera kwas borny, który wykazuje zwiększoną absorpcję przez organizm, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu, aplikacji na rozległe powierzchnie skóry, uszkodzony naskórek oraz błony śluzowe. W takich warunkach istnieje ryzyko zwiększonego wchłaniania systemowego kwasu bornego, co może prowadzić do potencjalnych działań niepożądanych. Lekarz powinien zwrócić szczególną uwagę na te czynniki ryzyka podczas przepisywania preparatu oraz edukować pacjenta w zakresie prawidłowego stosowania leku.
- Leksykon chorób i schorzeń
Bromodosis (nieprzyjemny zapach stóp) – Objawy
Bromodosis, czyli bromhidrosis, to powszechne schorzenie dermatologiczne charakteryzujące się nieprzyjemnym zapachem stóp, wynikającym z nadmiernej potliwości (do 0,5 litra potu dziennie produkowanego przez około 250 000 gruczołów potowych na stopach) oraz metabolizmu bakterii, zwłaszcza Kyetococcus sedentarius, obecnych u 10-15% populacji. Produkty ich metabolizmu, takie jak lotne kwasy organiczne i związki siarkowe, odpowiadają za intensywny, charakterystyczny zapach przypominający zgniłe jaja. Czynniki predysponujące obejmują hyperhidrosis, noszenie nieodpowiedniego obuwia z materiałów syntetycznych, zakażenia grzybicze i bakteryjne (np. keratoza punktowa), zmiany hormonalne, stres oraz niewłaściwą higienę. Objawy to nieprzyjemny zapach, wilgotność skóry, białe zmiany, świąd i pieczenie, a w przypadku współistniejących infekcji – zaczerwienienie i łuszczenie skóry. Bromodosis może prowadzić do powikłań takich jak grzybica stóp i paznokci, keratoza punktowa, zakażenia bakteryjne, a u pacjentów z cukrzycą – do owrzodzeń i wtórnych infekcji.
acetylocholina, bromodosis, chlorek glinu, gruczoł łojowy, gruczoł potowy, grzybica paznokci, grzybica stóp, hyperhidrosis, jonoforeza, kwas borny, Kyetococcus sedentarius, łuszczenie skóry, neuropatia cukrzycowa, neuropatia obwodowa, neuroprzekaźnik, owrzodzenie, owrzodzenie stóp, stopa atlety, tinea pedis, toksyna botulinowa, zakażenie bakteryjne - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ucha zewnętrznego – Objawy
Zapalenie ucha zewnętrznego (otitis externa) to stan zapalny kanału słuchowego zewnętrznego, często wywołany przez bakterie lub grzyby w wilgotnym środowisku po ekspozycji na wodę. Objawy rozwijają się zwykle w ciągu kilku dni i obejmują świąd, zaczerwienienie, ból nasilający się przy pociąganiu małżowiny usznej, wyciek z ucha (początkowo przejrzysty, później żółto-zielony i cuchnący), uczucie zatkania oraz przejściowe osłabienie słuchu. W zaawansowanych przypadkach może wystąpić silny ból promieniujący do twarzy i szyi, obrzęk, gorączka oraz całkowite zablokowanie kanału słuchowego. Diagnostyka opiera się na badaniu otoskopowym i ocenie bólu przy manipulacji uchem, a w cięższych lub nawracających przypadkach wykonuje się posiewy i badania mikroskopowe.
antybiotyk, badanie otoskopowe, błona bębenkowa, infekcja grzybicza, kanał słuchowy, kanał słuchowy zewnętrzny, krople do uszu, kwas borny, małżowina uszna, perforacja błony bębenkowej, przewlekłe zapalenie ucha zewnętrznego, szumy uszne, ucho pływaka, utrata słuchu, węzły chłonne, wyciek z ucha, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha zewnętrznego, złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego, zwężenie kanału słuchowego