białko oporności wielolekowej 2
Białko oporności wielolekowej 2 (MRP2, ABCC2) to istotny transporter błonowy, należący do nadrodziny transporterów ABC (ATP-binding cassette). Zlokalizowany głównie w błonie kanalikowej hepatocytów, nabłonku kanalików nerkowych oraz jelitach, gdzie pełni kluczową rolę w wydalaniu wielu związków endogennych i ksenobiotyków.
MRP2 ma szczególne znaczenie w transporcie sprzężonych z glukuronianem lub glutationem metabolitów leków, bilirubiny oraz innych anionów organicznych do żółci i moczu. Jego ekspresja i funkcjonowanie są kluczowe dla detoksykacji organizmu i ochrony tkanek przed toksycznym działaniem różnych substancji.
Mutacje w genie kodującym MRP2 (ABCC2) prowadzą do zespołu Dubina-Johnsona, rzadkiej choroby genetycznej charakteryzującej się hiperbilirubinemią sprzężoną. Zmieniona ekspresja lub funkcja MRP2 może również przyczyniać się do rozwoju oporności wielolekowej w terapii nowotworów, ograniczając skuteczność chemioterapeutyków poprzez ich aktywne usuwanie z komórek nowotworowych.
W praktyce klinicznej, znajomość funkcji i polimorfizmów MRP2 ma znaczenie przy przewidywaniu interakcji lekowych, dostosowywaniu dawek leków oraz w farmakogenetyce. Transportery te stanowią również potencjalny cel interwencji terapeutycznych mających na celu przezwyciężenie oporności wielolekowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mycophenolate mofetil Sandoz 500 mg tabletki powlekane 500 mg
Mykofenolan mofetylu (MMF) po podaniu doustnym ulega szybkiemu i całkowitemu przekształceniu do aktywnego metabolitu kwasu mykofenolowego (MPA), którego biodostępność wynosi około 94% (AUC) w porównaniu z podaniem dożylnym. Pokarm zmniejsza maksymalne stężenie MPA (Cmax) o około 40%, nie wpływając jednak na całkowite wchłanianie i skuteczność terapeutyczną. MPA wykazuje wysokie wiązanie z albuminami osocza (97%) i charakteryzuje się dwufazowym profilem stężeń w osoczu, z drugim szczytem pojawiającym się po 6-12 godzinach wskutek krążenia jelitowo-wątrobowego. Metabolizm MPA zachodzi głównie przez UGT1A9 do nieaktywnego MPAG, który jest wydalany głównie przez nerki (około 87% dawki w moczu), a także w mniejszym stopniu do kału (6%). Wydalanie wolnego MPA stanowi mniej niż 1% dawki. Interakcje z kolestyraminą obniżają AUC MPA o około 40%, co podkreśla znaczenie recyrkulacji jelitowo-wątrobowej w farmakokinetyce leku.
acyloglukuronid, albumina osocza, alkoholowa marskość wątroby, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej 1, białko oporności wielolekowej 2, biodostępność leku, dezogestrel, dysfunkcja dróg żółciowych, etynyloestradiol, fenolowy glukuronid MPA, gestoden, kolestyramina, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, lewonorgestrel, mykofenolan mofetylu, pierwotna marskość żółciowa, pole pod krzywą stężenia, polipeptydy transportujące aniony organiczne, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie nerki, przewlekła niewydolność nerek, sekwestrant kwasów żółciowych, transferaza glukuronowa, transplantacja, transporter anionów organicznych, zaburzenie czynności wątroby