delirium nałożone na demencję

Delirium nałożone na demencję (DSD – delirium superimposed on dementia) to stan kliniczny charakteryzujący się ostrym pogorszeniem funkcji poznawczych i uwagi u pacjentów z istniejącym wcześniej zespołem otępiennym. Jest to częste powikłanie występujące u osób starszych z demencją, szczególnie w warunkach szpitalnych.

Diagnostyka DSD stanowi wyzwanie kliniczne ze względu na nakładanie się objawów obu zespołów. Kluczowe jest ustalenie wyjściowego poziomu funkcji poznawczych pacjenta przed wystąpieniem delirium. W odróżnieniu od samej demencji, delirium nałożone charakteryzuje się nagłym początkiem, fluktuacją objawów w ciągu doby oraz zaburzeniami świadomości i uwagi.

Etiologia DSD jest zwykle wieloczynnikowa, obejmując infekcje, zaburzenia metaboliczne, działania niepożądane leków, odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe czy niedotlenienie. Pacjenci z demencją są szczególnie podatni na rozwój delirium ze względu na zmniejszoną rezerwę poznawczą i większą wrażliwość na czynniki wyzwalające.

Leczenie DSD skupia się na identyfikacji i eliminacji przyczyn wywołujących, optymalizacji warunków środowiskowych oraz minimalizacji stosowania leków przeciwpsychotycznych. Ważne jest wdrożenie protokołów prewencyjnych u pacjentów z demencją, gdyż wystąpienie delirium znacząco pogarsza rokowanie, wydłuża hospitalizację i zwiększa ryzyko instytucjonalizacji oraz śmiertelność.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl