inotropizm ujemny

Inotropizm ujemny, określany również jako efekt inotropowy ujemny, oznacza zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego, co prowadzi do osłabienia zdolności serca do przepompowywania krwi. W praktyce klinicznej jest to zjawisko istotne, gdyż może prowadzić do zmniejszenia objętości wyrzutowej, obniżenia ciśnienia tętniczego oraz spadku perfuzji narządowej.

Do substancji i leków wykazujących działanie inotropowe ujemne należą beta-blokery, antagoniści wapnia (szczególnie z grupy niedihydropirydynowych, jak werapamil i diltiazem), leki antyarytmiczne klasy I, oraz niektóre anestetyki. Mechanizm działania inotropowego ujemnego najczęściej wiąże się z hamowaniem przepływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego lub blokowaniem receptorów beta-adrenergicznych.

W niektórych stanach klinicznych efekt inotropowy ujemny może być pożądany – na przykład w tachyarytmiach, nadciśnieniu tętniczym czy w ostrych zespołach wieńcowych, gdzie zmniejszenie obciążenia serca może przynieść korzyści terapeutyczne. Należy jednak zachować ostrożność, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją skurczową lewej komory, gdyż dalsze jej osłabienie może prowadzić do zaostrzenia niewydolności serca.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl