prewencja pierwotna zawału serca

Prewencja pierwotna zawału serca obejmuje działania mające na celu zapobieganie wystąpieniu pierwszego incydentu sercowo-naczyniowego u osób bez rozpoznanej choroby wieńcowej. Kluczowym elementem jest identyfikacja i modyfikacja czynników ryzyka miażdżycy, takich jak nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, cukrzyca, palenie tytoniu, otyłość oraz brak aktywności fizycznej.

W ramach prewencji pierwotnej kładzie się nacisk na promocję zdrowego stylu życia, w tym zbilansowaną dietę (np. śródziemnomorską), regularne ćwiczenia fizyczne (co najmniej 150 minut tygodniowo aktywności o umiarkowanej intensywności), utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz całkowitą abstynencję od wyrobów tytoniowych. Dodatkowo zaleca się umiarkowane spożycie alkoholu oraz redukcję poziomu stresu.

Farmakoterapia w prewencji pierwotnej jest zalecana w przypadku podwyższonego ryzyka sercowo-naczyniowego. Obejmuje ona stosowanie statyn u osób z hipercholesterolemią, leków hipotensyjnych przy nadciśnieniu tętniczym oraz kwasu acetylosalicylowego u wybranych pacjentów wysokiego ryzyka. Leczenie cukrzycy jest również istotnym elementem profilaktyki.

Wdrażanie prewencji pierwotnej zawału serca opiera się na ocenie całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego przy pomocy skal, takich jak SCORE lub Framingham. Regularne badania przesiewowe, włączając pomiary ciśnienia tętniczego, lipidogramu oraz poziomu glukozy, pozwalają na wczesną identyfikację osób zagrożonych i wdrożenie odpowiednich interwencji.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl