zmniejszona gęstość kości

Zmniejszona gęstość kości, określana medycznie jako osteopenia lub osteoporoza (w zależności od stopnia zaawansowania), to stan charakteryzujący się obniżeniem masy kostnej i zaburzeniem mikroarchitektury tkanki kostnej, co prowadzi do zwiększonej kruchości i podatności na złamania. Stan ten diagnozuje się najczęściej przy pomocy badania densytometrycznego (DXA), które mierzy gęstość mineralną kości (BMD).

W przypadku osteopenii wartość T-score mieści się w przedziale od -1 do -2,5 odchylenia standardowego poniżej średniej dla młodych, zdrowych osób tej samej płci. Osteoporoza diagnozowana jest przy T-score poniżej -2,5. Główne czynniki ryzyka obejmują: wiek powyżej 50 lat, płeć żeńską (szczególnie po menopauzie), niedobór wapnia i witaminy D, niską masę ciała, siedzący tryb życia, palenie tytoniu, nadmierne spożycie alkoholu oraz długotrwałe stosowanie niektórych leków (np. glikokortykosteroidów).

Leczenie zmniejszonej gęstości kości opiera się na modyfikacji stylu życia (odpowiednia dieta bogata w wapń i witaminę D, regularna aktywność fizyczna, unikanie używek) oraz farmakoterapii. Wśród leków stosowanych w leczeniu wyróżnia się bisfosfoniany, denosumab, selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM), teryparatyd oraz romosozumab. Kluczowe jest również zapobieganie upadkom, które mogą prowadzić do złamań niskoenergetycznych, szczególnie niebezpiecznych dla pacjentów z obniżoną gęstością kości.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl