balsam kalaminowy
Balsam kalaminowy (łac. Calamine lotion) to preparacja dermatologiczna o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i ściągającym. W skład klasycznego balsamu kalaminowego wchodzi tlenek cynku, węglan cynku (kalamina), gliceryna oraz inne substancje pomocnicze zawieszone w wodzie wapiennej.
Głównym mechanizmem działania balsamu kalaminowego jest tworzenie na powierzchni skóry ochronnej warstwy, która izoluje podrażnione miejsca od czynników zewnętrznych. Tlenek cynku i kalamina wykazują działanie ściągające, przeciwzapalne oraz łagodnie antyseptyczne, dodatkowo przyspieszając gojenie drobnych uszkodzeń naskórka.
W praktyce klinicznej balsam kalaminowy znajduje zastosowanie w leczeniu różnorodnych dermatoz przebiegających ze świądem, w tym wysypek alergicznych, pokrzywki, oparzeń słonecznych, ukąszeń owadów, kontaktowego zapalenia skóry oraz ospy wietrznej. Preparat jest stosowany miejscowo na zmienione chorobowo obszary skóry.
Balsam kalaminowy charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, a działania niepożądane występują rzadko. Należy jednak unikać aplikacji na rozległe powierzchnie skóry uszkodzonej, gdyż może dojść do nadmiernego wchłaniania cynku. Preparat nie powinien być stosowany na głębokie rany, błony śluzowe oraz okolice oczu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wyprysk potowy (świerzb potowy) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wyprysk potowy (miliaria rubra) to schorzenie dermatologiczne wynikające z zablokowania przewodów potowych ekrynowych, prowadzące do uwięzienia potu pod naskórkiem i powstania charakterystycznych zmian skórnych o średnicy 2-4 mm, takich jak czerwone grudki i pęcherzyki, często z towarzyszącym świądem, pieczeniem i zaczerwienieniem. Najczęściej występuje w gorącym, wilgotnym klimacie, u niemowląt z niedojrzałymi przewodami potowymi, osób hospitalizowanych oraz u osób narażonych na okluzję skóry syntetyczną odzieżą lub opatrunkami. Wyróżnia się trzy typy: miliaria crystallina (pęcherzyki 1-2 mm bez stanu zapalnego), miliaria rubra (typowa forma z zapaleniem) oraz miliaria profunda (głębokie, cieliste grudki). Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i wywiadzie, bez konieczności badań dodatkowych, z uwzględnieniem różnicowania z innymi dermatozami.
aloes, antybiotyk miejscowy, balsam kalaminowy, gruczoł potowy ekrynowy, hydrokortyzon, kąpiel owsiana, lanolina bezwodna, lek przeciwhistaminowy, miliaria crystallina, miliaria profunda, miliaria rubra, niemowlę, objaw zakażenia, okluzja skóry, przewód potowy, skóra właściwa, soda oczyszczona, sól Epsom, świąd skóry, świerzb potowy, udar cieplny, warstwa rogowa naskórka, wyczerpanie cieplne, wykwit grudkowo-pęcherzykowy, wyprysk potowy, wysięk ropny, zakażenie skóry