Trifas 20
Trifas 20 to preparat zawierający tryptorelina (triptorelin) w dawce 20 mg, który należy do grupy analogów gonadoliberyny (GnRH). Lek jest stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego hormonozależnego oraz w leczeniu endometriozy.
Mechanizm działania Trifas 20 polega na początkowej stymulacji, a następnie desensytyzacji receptorów GnRH w przysadce mózgowej, co prowadzi do zahamowania wydzielania gonadotropin (LH i FSH), a w konsekwencji do znacznego obniżenia poziomu testosteronu u mężczyzn lub estrogenów u kobiet. W leczeniu raka prostaty ten efekt jest zbliżony do kastracji farmakologicznej.
Preparat Trifas 20 podawany jest w formie iniekcji domięśniowej lub podskórnej, zwykle co 4 tygodnie lub co 3 miesiące, w zależności od postaci farmaceutycznej. Podczas rozpoczynania terapii może wystąpić przejściowe zaostrzenie objawów (tzw. flare-up), dlatego często stosuje się jednocześnie antyandrogeny u pacjentów z rakiem prostaty.
Do najczęstszych działań niepożądanych Trifas 20 należą: uderzenia gorąca, zmniejszenie libido, zaburzenia erekcji, bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie oraz reakcje w miejscu podania. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do osteoporozy z powodu obniżonego poziomu hormonów płciowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trifas 10 5 mg/ml
Przy kwalifikacji pacjentów do terapii torasemidem w postaci Trifas 10 (2 ml, 10 mg) lub Trifas 20 (4 ml, 20 mg) należy bezwzględnie wykluczyć przeciwwskazania, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na torasemid, sulfonylomocznik lub składniki pomocnicze, niewydolność nerek z bezmoczem, śpiączkę wątrobową, niskie ciśnienie tętnicze, hipowolemię, hiponatremię i hipokaliemię oraz znaczne zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego. U kobiet karmiących piersią stosowanie Trifas jest przeciwwskazane ze względu na przenikanie torasemidu do mleka i potencjalne ryzyko dla niemowlęcia. Podanie leku w wymienionych stanach może prowadzić do pogorszenia stanu klinicznego, w tym do wstrząsu, encefalopatii wątrobowej, zaburzeń rytmu serca i zatrzymania moczu.
bezmocz, diuretyk pętlowy, encefalopatia wątrobowa, hiperamonemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, hipowolemia, nadwrażliwość na torasemid, niedociśnienie tętnicze, pochodne sulfonamidów, przerost gruczołu krokowego, rozszerzenie pęcherza moczowego, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, sulfonylomocznik, torasemid, Trifas 10, Trifas 20, wstrząs, zaburzenia odpływu moczu, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Trifas 20 5 mg/ml
Torasemid, zawarty w produktach leczniczych Trifas 10 (5 mg/ml, 2 ml, 10 mg torasemidu) oraz Trifas 20 (5 mg/ml, 4 ml, 20 mg torasemidu), może istotnie wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta, w tym czas reakcji oraz zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Szczególne ryzyko występuje w początkowym okresie leczenia, po zwiększeniu dawki, po zmianie terapii na torasemid oraz podczas równoległego stosowania innych leków, a także przy jednoczesnym spożyciu alkoholu. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjenta o tych zagrożeniach oraz zalecać okresowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów, zwłaszcza na początku terapii. W dokumentacji medycznej należy odnotować fakt poinformowania pacjenta o możliwych ograniczeniach w zdolnościach psychomotorycznych.
choroby współistniejące, czas reakcji, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, interakcje lekowe, parametry farmakokinetyczne, podanie dożylne, prowadzenie pojazdów mechanicznych, roztwór do wstrzykiwań, sól sodowa torasemidu, terapia torasemidem, torasemid, Trifas 10, Trifas 20, zdolności psychomotoryczne