terapia fotochemiczna

Terapia fotochemiczna, znana również jako fotochemioterapia, to metoda lecznicza wykorzystująca połączenie substancji fotouczulających oraz światła o określonej długości fali. Najbardziej znaną formą tej terapii jest PUVA (Psoralen + UVA), stosowana głównie w dermatologii.

W procesie terapii fotochemicznej pacjentowi podawany jest fotouczulacz (np. psoralen), który po aktywacji światłem powoduje reakcje fotochemiczne w tkankach. Metoda ta wykazuje działanie przeciwzapalne, immunomodulujące oraz wpływa na proliferację komórek, co czyni ją skuteczną w leczeniu chorób skóry takich jak łuszczyca, bielactwo czy atopowe zapalenie skóry.

Inną odmianą jest fotodynamiczna terapia (PDT), wykorzystywana w onkologii do leczenia niektórych nowotworów skóry, przełyku czy płuc. W PDT fotouczulacz gromadzi się selektywnie w komórkach nowotworowych, a następnie pod wpływem światła generuje reaktywne formy tlenu, które niszczą komórki rakowe.

Pozaustrojowa fotochemioterapia (ECP) stosowana jest w leczeniu chłoniaków T-komórkowych skóry oraz w zapobieganiu odrzucenia przeszczepu. Polega na naświetlaniu leukocytów pacjenta poza organizmem, a następnie ponownym ich wprowadzeniu do krwiobiegu.

Mimo skuteczności, terapia fotochemiczna wymaga zachowania ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane, w tym zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów skóry przy długotrwałym stosowaniu, szczególnie w przypadku PUVA.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl