zespół zaburzeń oddychania noworodków

Zespół zaburzeń oddychania noworodków (ZZON), dawniej zwany zespołem błon szklistych, to poważna patologia układu oddechowego występująca głównie u wcześniaków. Przyczyną jest niedobór surfaktantu płucnego, związany z niedojrzałością płuc, co prowadzi do zwiększonego napięcia powierzchniowego w pęcherzykach płucnych i ich zapadania się podczas wydechu.

Objawy kliniczne ZZON obejmują duszność, tachypnoe, stękanie wydechowe, zaciąganie międzyżebrzy, poruszanie skrzydełkami nosa oraz sinicę. Rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych (gazometria) oraz charakterystycznym obrazie radiologicznym przedstawiającym zatarcie rysunku naczyniowego i objaw „mlecznej szyby”.

Leczenie obejmuje wspomaganie oddychania (tlenoterapia, CPAP, wentylacja mechaniczna), podawanie surfaktantu egzogennego oraz leczenie wspomagające. Kluczową rolę w zapobieganiu ZZON odgrywa profilaktyka przedporodowa z zastosowaniem kortykosteroidów u ciężarnych zagrożonych przedwczesnym porodem, co przyspiesza dojrzewanie płuc płodu.

Rokowanie w ZZON zależy od stopnia wcześniactwa, masy urodzeniowej, współistniejących powikłań oraz dostępności nowoczesnych metod leczenia. Postęp w neonatologii znacząco poprawił wyniki leczenia, jednak nadal stanowi istotną przyczynę chorobowości i śmiertelności noworodków, szczególnie urodzonych przed 28. tygodniem ciąży.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl