nadwrażliwość na peryndopryl

Nadwrażliwość na peryndopryl stanowi istotny problem kliniczny, który może manifestować się różnorodnymi objawami niepożądanymi u pacjentów przyjmujących ten lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy od łagodnych (wysypka skórna, świąd) do ciężkich i zagrażających życiu (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).

Mechanizm nadwrażliwości na peryndopryl wiąże się najczęściej z zaburzeniami metabolizmu bradykininy, której degradacja jest hamowana przez inhibitory ACE. Kumulacja bradykininy prowadzi do zwiększonej przepuszczalności naczyń i może być odpowiedzialna za obrzęk naczynioruchowy, który najczęściej dotyczy twarzy, warg, języka i krtani. Szczególnie niebezpieczny jest obrzęk dróg oddechowych, który może zagrażać życiu pacjenta.

Czynniki ryzyka nadwrażliwości na peryndopryl obejmują wcześniejsze reakcje na inhibitory ACE, choroby autoimmunologiczne, predyspozycje genetyczne oraz jednoczesne stosowanie innych leków (np. niesteroidowych leków przeciwzapalnych). Pacjenci z nadwrażliwością na peryndopryl wymagają natychmiastowego odstawienia leku i zastosowania alternatywnej terapii, najczęściej z wykorzystaniem antagonistów receptora angiotensyny II (sartanów), które rzadziej wywołują podobne reakcje.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl