niepegylowany interferon

Niepegylowany interferon to postać interferonu, która jest stosowana w leczeniu różnych chorób, m.in. wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, niektórych nowotworów oraz stwardnienia rozsianego. W przeciwieństwie do pegylowanych form, niepegylowany interferon charakteryzuje się krótszym okresem półtrwania w organizmie, co wymaga częstszego podawania leku.

Mechanizm działania niepegylowanego interferonu polega na aktywacji specyficznych receptorów komórkowych, co prowadzi do indukcji genów stymulowanych interferonem (ISG). W efekcie dochodzi do wytworzenia białek o działaniu przeciwwirusowym, immunomodulującym i antyproliferacyjnym. Lek hamuje replikację wirusów, wzmacnia odpowiedź immunologiczną oraz wykazuje działanie przeciwnowotworowe.

Niepegylowany interferon podawany jest najczęściej w iniekcjach podskórnych lub domięśniowych kilka razy w tygodniu, co stanowi jego główną wadę w porównaniu z formami pegylowanymi, które można stosować rzadziej. Terapia może wiązać się z licznymi działaniami niepożądanymi, takimi jak objawy grypopodobne, zmęczenie, neutropenia, małopłytkowość, depresja czy zaburzenia funkcji tarczycy, które często ograniczają tolerancję leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl