kortykosteroid dożylny
Kortykosteroidy dożylne to syntetyczne odpowiedniki hormonów kory nadnerczy, stosowane w postaci dożylnej w celu uzyskania szybkiego i silnego działania przeciwzapalnego, immunosupresyjnego oraz przeciwalergicznego. Do najczęściej stosowanych kortykosteroidów podawanych drogą dożylną należą metyloprednizolon, deksametazon i hydrokortyzon.
Wskazania do podawania kortykosteroidów drogą dożylną obejmują stany nagłe, wymagające szybkiej interwencji, takie jak wstrząs anafilaktyczny, zaostrzenie astmy, zespół ARDS, obrzęk mózgu, ciężkie reakcje autoimmunologiczne, odrzucanie przeszczepu czy zespół uwalniania cytokin. Stosowane są również w terapii COVID-19 u pacjentów wymagających tlenoterapii.
Dawkowanie kortykosteroidów dożylnych zależy od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz ciężkości stanu. Podawane mogą być w formie bolusa (np. w stanach nagłych) lub wlewu ciągłego. Terapia zwykle rozpoczyna się od wysokich dawek, które są następnie stopniowo redukowane zgodnie z odpowiedzią kliniczną pacjenta.
Stosowanie kortykosteroidów dożylnych wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które mogą wystąpić nawet po krótkotrwałej terapii. Obejmują one zaburzenia gospodarki węglowodanowej, elektrolitowej, nadciśnienie tętnicze, zwiększone ryzyko infekcji, opóźnienie gojenia ran, zaburzenia psychiczne oraz, przy długotrwałym stosowaniu, osteoporozę i zespół Cushinga.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Thymoglobuline 5 mg/ml 5 mg/ml; 25 mg
Thymoglobuline 5 mg/ml, immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom, stosowana jest w różnych dawkach w zależności od wskazania klinicznego, z indywidualnym dostosowaniem schematu podawania i uwzględnieniem innych leków immunosupresyjnych. W profilaktyce odrzucenia przeszczepu nerki, trzustki lub wątroby zalecana dawka wynosi 1,0-1,5 mg/kg mc./dobę przez 2-9 dni (dawka sumaryczna 2,0-13,5 mg/kg mc.), natomiast po przeszczepieniu serca przez 2-5 dni (dawka sumaryczna 2,0-7,5 mg/kg mc.). W leczeniu ostrego odrzucenia stosuje się 1,5 mg/kg mc./dobę przez 3-14 dni (4,5-21 mg/kg mc. łącznie). W profilaktyce ostrej i przewlekłej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (GvHD) dawka wynosi 2,5 mg/kg mc./dobę podawana od dnia –4 do –1 przed przeszczepieniem (7,5-10 mg/kg mc. sumarycznie). W niedokrwistości aplastycznej stosuje się 2,5-3,5 mg/kg mc./dobę przez 5 dni (12,5-17,5 mg/kg mc. łącznie), choć skuteczność nie jest w pełni potwierdzona. W leczeniu ostrej, sterydoopornej choroby GvHD dawka wynosi 2-5 mg/kg mc./dobę przez 5 dni (10-25 mg/kg mc. sumarycznie).
choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, GVHD, immunoglobulina przeciw tymocytom, infuzja dożylna, komórki macierzyste krwiotwórcze, kortykosteroid dożylny, krew obwodowa, lek immunosupresyjny, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, niedokrwistość aplastyczna, odrzucenie przeszczepu, ostre odrzucenie przeszczepu, przeszczep nerki, przeszczep serca, przeszczep trzustki, przeszczep wątroby, roztwór glukozy, roztwór soli fizjologicznej, schemat wielolekowy, sterydooporna choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, szpik kostny, Thymoglobuline - Leksykon substancji czynnych
Brzoza – Przedawkowanie
Preparaty lecznicze zawierające brzozę (Betula sp.) wykazują zróżnicowane ryzyko przedawkowania zależne od formy farmaceutycznej i drogi podania. Nefrobonisol, zawierający sok z liścia brzozy, charakteryzuje się wysoką zawartością etanolu (45-55% V/V), gdzie dawka 2,5 ml dostarcza 1,11 g alkoholu, co odpowiada spożyciu 28 ml piwa lub 11,5 ml wina. Przedawkowanie może skutkować objawami upojenia alkoholowego, nudnościami oraz podrażnieniem przewodu pokarmowego. Preparaty alergenowe Perosall D (stężenia od 1 JS/ml do 5000 JS/ml) i Pollinex Tree (zawiesina do wstrzykiwań) niosą ryzyko reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, zwłaszcza przy nieprawidłowym stosowaniu, takim jak podanie donaczyniowe lub domięśniowe zamiast podskórnego oraz nieprzestrzeganie odstępów między dawkami. Urosan fix, ziołowy preparat zawierający liść brzozy, może prowadzić do niedoboru witaminy B1 (tiaminy) z powodu obecności tiaminaz, co wymaga konsultacji lekarskiej i ewentualnej suplementacji witaminą B1.
adrenalina domięśniowa, alergen pyłku brzozy, alergeny pyłku drzew, alergoid pyłku brzozy, alergoidy pyłku drzew, choroba wątroby, kortykosteroid dożylny, kortykosteroid systemowy, lek przeciwhistaminowy, liść brzozy, niedobór tiaminy, płynoterapia, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podrażnienie przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, stosowanie podjęzykowe, suplementacja witaminy B1, tiamina, tlenoterapia, upojenie alkoholowe, wstrząs anafilaktyczny, zatrucie alkoholem etylowym, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Interakcje leku – JAXTERAN 240 mg
Fumaran dimetylu, substancja czynna JAXTERAN, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w terapii pacjentów, zwłaszcza ze stwardnieniem rozsianym. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z interferonem beta-1a i octanem glatirameru, co pozwala na ich jednoczesne stosowanie. Krótkotrwałe dożylne podawanie kortykosteroidów nie zwiększa ryzyka infekcji. Szczepionki inaktywowane można stosować zgodnie z kalendarzem szczepień, natomiast żywe, atenuowane szczepionki są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zakażeń. Podawanie kwasu acetylosalicylowego w dawce 325 mg przed fumaranu dimetylu nie wpływa na jego farmakokinetykę, jednak brak jest danych dotyczących długotrwałego stosowania (>4 tygodni). Równoczesne stosowanie leków nefrotoksycznych (aminoglikozydy, diuretyki, NLPZ, sole litu) wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek z uwagi na ryzyko nefrotoksyczności i białkomoczu.
aminoglikozyd, białkomocz, cykl kwasów trikarboksylowych, cytochrom P450, doustny lek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, farmakokinetyka, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, indukcja enzymu CYP, interferon beta-1a, kortykosteroid dożylny, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwnowotworowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, octan glatirameru, pochodna kwasu fumarowego, prostaglandyna, rumień skórny, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, stwardnienie rozsiane, szczepionka przeciwko meningokokom, szczepionka przeciwko pneumokokom, szczepionka żywa atenuowana, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom (Thymoglobuline) jest stosowana w różnych wskazaniach transplantologicznych i hematologicznych, z dawkowaniem dostosowanym do konkretnego celu terapii. W profilaktyce odrzucenia przeszczepu dawka wynosi 1,0–1,5 mg/kg mc./dobę, podawana przez 2–9 dni (nerka, trzustka, wątroba) lub 2–5 dni (serce), z sumaryczną dawką odpowiednio 2,0–13,5 mg/kg mc. i 2,0–7,5 mg/kg mc. W leczeniu ostrego odrzucenia stosuje się 1,5 mg/kg mc./dobę przez 3–14 dni (4,5–21 mg/kg mc. sumarycznie). Profilaktyka ostrej i przewlekłej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi wymaga 2,5 mg/kg mc./dobę od dnia –4 do –1, z dawką całkowitą 7,5–10 mg/kg mc. W terapii ostrej, sterydoopornej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi dawka wynosi 2–5 mg/kg mc./dobę przez 5 dni (10–25 mg/kg mc. sumarycznie). W niedokrwistości aplastycznej zaleca się 2,5–3,5 mg/kg mc./dobę przez 5 dni (12,5–17,5 mg/kg mc. sumarycznie), choć brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających tę terapię. Schemat dawkowania u dzieci nie różni się od stosowanego u dorosłych.
choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, immunoglobulina królicza przeciw tymocytom, infuzja dożylna, kortykosteroid dożylny, krew obwodowa, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, macierzyste komórki krwiotwórcze, niedokrwistość aplastyczna, odrzucanie przeszczepu, odrzucenie przeszczepu, populacja pediatryczna, przeszczepienie komórek, roztwór glukozy, sól fizjologiczna, sterydooporna choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, szpik kostny, Thymoglobuline - Leksykon leków
Interakcje leku – Dimethyl fumarate Teva 240 mg
Fumaran dimetylu, stosowany w dawce 240 mg dwa razy na dobę, wykazuje ograniczone ryzyko interakcji farmakologicznych, nie wpływając istotnie na metabolizm przez układ cytochromu P450 ani na wiązanie z białkami osocza. Terapia skojarzona z dożylnymi kortykosteroidami w krótkich seriach nie zwiększa klinicznie istotnie częstości zakażeń u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). Szczepionki inaktywowane mogą być stosowane bezpiecznie, natomiast szczepionki żywe, atenuowane są przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń. Jednoczesne stosowanie innych pochodnych kwasu fumarowego jest niewskazane z powodu ryzyka kumulacji ekspozycji. W badaniach klinicznych nie stwierdzono wpływu fumaranu dimetylu na farmakokinetykę interferonu beta-1a i octanu glatirameru, co umożliwia ich bezpieczne łączenie w terapii SM.
aminoglikozyd, białkomocz, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, enzym CYP, etynyloestradiol, fumaran dimetylu, interferon beta-1a, interferon niepegylowany, kortykosteroid dożylny, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norgestymat, octan glatirameru, P-glikoproteina, pochodna kwasu fumarowego, progestagen, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, stwardnienie rozsiane, szczepionka inaktywowana, szczepionka polisacharydowa przeciwko pneumokokom, szczepionka przeciwko meningokokom, szczepionka z żywymi atenuowanymi drobnoustrojami, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Fumaran dimetylu – Interakcje
Fumaran dimetylu, stosowany w terapii rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, wykazuje specyficzny profil interakcji farmakologicznych, głównie wynikających z jego immunomodulującego działania oraz unikalnego metabolizmu niezależnego od układu cytochromu P450. Metabolizowany jest głównie przez esterazy i cykl kwasów trikarboksylowych, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez CYP. Klinicznie istotne są interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami immunosupresyjnymi i przeciwnowotworowymi, gdzie istnieje ryzyko addytywnego działania immunosupresyjnego, wymagające ostrożności i monitorowania zakażeń. Krótkotrwałe stosowanie dożylnych kortykosteroidów w leczeniu rzutów nie wpływa istotnie na ryzyko zakażeń, a terapia sekwencyjna lub łączona jest dopuszczalna bez konieczności modyfikacji dawkowania. W zakresie szczepień, fumaran dimetylu nie zaburza odpowiedzi immunologicznej na szczepionki inaktywowane, natomiast szczepionki żywe, atenuowane są przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń.
aminoglikozyd, białkomocz, cykl kwasów trikarboksylowych, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, działanie immunomodulujące, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane nerkowe, etynyloestradiol, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, interakcja farmakodynamiczna, interferon beta-1a, kortykosteroid dożylny, kwas acetylosalicylowy, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norgestymat, octan glatirameru, pochodna kwasu fumarowego, progestagen, sole litu, stwardnienie rozsiane rzutowo-remisyjne, synteza prostaglandyn, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwpneumokokowa, szczepionka żywa atenuowana, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Jaxteran 120 mg
Fumaran dimetylu, substancja czynna produktu JAXTERAN stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego (SM), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków. Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania z lekami przeciwnowotworowymi i immunosupresyjnymi, co wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia immunosupresji i infekcji. Krótkotrwałe stosowanie dożylnych kortykosteroidów w rzutach SM nie zwiększa istotnie częstości infekcji. Szczepionki inaktywowane można podawać zgodnie z kalendarzem szczepień, natomiast żywe szczepionki są przeciwwskazane z powodu ryzyka zakażeń. Fumaran dimetylu jest metabolizowany przez esterazy i cykl kwasów trikarboksylowych, bez udziału układu CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych, potwierdzone badaniami z interferonem beta-1a i octanem glatirameru.
aminoglikozyd, białkomocz, cykl kwasów trikarboksylowych, cytochrom P450, doustny lek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, esteraza, etynyloestradiol, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, interferon beta-1a, kortykosteroid dożylny, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, niepegylowany interferon, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norgestymat, octan glatirameru, P-glikoproteina, pochodna kwasu fumarowego, progestagen, prostaglandyna, rumień skórny, rzut choroby, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, sole litu, stwardnienie rozsiane, szczepionka inaktywowana, szczepionka polisacharydowa przeciwko pneumokokom, szczepionka przeciwko meningokokom, szczepionka żywa atenuowana, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Dimethyl fumarate Teva 120 mg
Fumaran dimetylu, metabolizowany głównie przez esterazy i cykl kwasów trikarboksylowych bez udziału układu CYP450, wykazuje specyficzny profil interakcji farmakologicznych. Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania z lekami przeciwnowotworowymi i immunosupresyjnymi, co wymaga ostrożności ze względu na potencjalne zwiększenie immunosupresji. Krótkotrwałe dożylne kortykosteroidy stosowane w rzutach stwardnienia rozsianego nie zwiększają istotnie ryzyka zakażeń. Szczepionki inaktywowane można podawać bezpiecznie, natomiast szczepionki żywe atenuowane są przeciwwskazane z powodu ryzyka zakażeń. Jednoczesne stosowanie innych pochodnych kwasu fumarowego jest niewskazane ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia i działań niepożądanych. Interferon beta-1a i octan glatirameru nie wpływają na farmakokinetykę fumaranu dimetylu.
aminoglikozyd, białkomocz, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interferon beta-1a, kortykosteroid dożylny, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, niepegylowany interferon, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norgestymat i etynyloestradiol, octan glatirameru, otoczka dojelitowa, pochodna kwasu fumarowego, progestagen, rzut stwardnienia rozsianego, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwko meningokokom, szczepionka przeciwko pneumokokom, szczepionka żywa atenuowana, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Fumaran Dimetylu Adamed 240 mg
Fumaran dimetylu, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, wykazuje specyficzny profil interakcji lekowych, który wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania z lekami przeciwnowotworowymi i immunosupresyjnymi, co nakazuje wzmożony monitoring pacjentów. Krótkie serie dożylnych kortykosteroidów nie zwiększają istotnie ryzyka zakażeń i mogą być stosowane w leczeniu rzutów SM. Należy unikać łączenia fumaranu dimetylu z innymi pochodnymi kwasu fumarowego ze względu na ryzyko kumulacji działań niepożądanych. Szczepionki inaktywowane można podawać bezpiecznie, natomiast szczepionki z żywymi atenuowanymi drobnoustrojami są przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka zakażeń. W przypadku leków nefrotoksycznych (aminoglikozydy, diuretyki, NLPZ, sole litu) zalecane jest monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza pod kątem białkomoczu.
aminoglikozyd, białkomocz, cykl kwasów trikarboksylowych, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, dożylny kortykosteroid, enzym CYP, esteraza, etynyloestradiol, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, interakcja farmakokinetyczna, interferon beta-1a, kortykosteroid dożylny, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norgestymat, norgestymat i etynyloestradiol, octan glatirameru, odpowiedź immunologiczna, P-glikoproteina, pochodna kwasu fumarowego, profil farmakokinetyczny, progestagen, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, stwardnienie rozsiane, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwko meningokokom, szczepionka przeciwko pneumokokom, szczepionka z żywymi atenuowanymi drobnoustrojami, toksoid tężcowy, układ CYP450 - Leksykon leków
Interakcje leku – Dimethyl Fumarate Gedeon Richter 240 mg
Fumaran dimetylu, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego (RRMS) w dawce 240 mg dwa razy na dobę, wykazuje specyficzny profil interakcji farmakologicznych. Metabolizm leku odbywa się niezależnie od układu cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji enzymatycznych. Badania kliniczne potwierdziły brak istotnego wpływu interferonu beta-1a, octanu glatirameru oraz kwasu acetylosalicylowego (325 mg do 4 tygodni) na farmakokinetykę fumaranu dimetylu. Szczepionki inaktywowane wykazują porównywalną odpowiedź immunologiczną u pacjentów leczonych fumaranem dimetylu i interferonem beta, natomiast szczepionki żywe są przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń. Należy unikać jednoczesnego stosowania innych pochodnych kwasu fumarowego oraz leków nefrotoksycznych (aminoglikozydy, NLPZ, sole litu), które mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony nerek, takich jak białkomocz.
aminoglikozyd, białkomocz, cykl kwasów trikarboksylowych, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, esteraza, etynyloestradiol, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, interferon beta-1a, interferon niepegylowany, kortykosteroid dożylny, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norgestymat, octan glatirameru, P-glikoproteina, pochodna kwasu fumarowego, progestagen, RRMS, sól litu, stwardnienie rozsiane, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwko meningokokom, szczepionka przeciwko pneumokokom, szczepionka żywa, toksoid tężcowy