zapalenie móżdżku

Zapalenie móżdżku to stan zapalny dotyczący tylnej części mózgu odpowiedzialnej za koordynację ruchową, równowagę i precyzyjne wykonywanie ruchów. Schorzenie to może być wywołane przez różne czynniki, w tym infekcje wirusowe (np. wirus ospy wietrznej, Epsteina-Barr, enterowirusy), bakteryjne, autoimmunologiczne czy związane z nowotworami (jako zespół paraneoplastyczny).

Objawy zapalenia móżdżku obejmują ataksję (zaburzenia koordynacji ruchowej), dyzartrię (zaburzenia mowy), oczopląs, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, drżenie zamiarowe oraz nudności i wymioty. W ciężkich przypadkach może wystąpić zwiększone ciśnienie śródczaszkowe i objawy ucisku pnia mózgu, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia.

Diagnostyka obejmuje badania neuroobrazowe (MRI głowy z kontrastem), badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, badania serologiczne w kierunku czynników infekcyjnych oraz markerów autoimmunologicznych. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę zapalenia i może obejmować leki przeciwwirusowe, antybiotyki, immunosupresję, a w niektórych przypadkach interwencję neurochirurgiczną.

Rokowanie zależy od etiologii, czasu rozpoczęcia leczenia oraz stanu neurologicznego pacjenta. Zapalenie móżdżku o podłożu wirusowym ma zwykle lepsze rokowanie, podczas gdy postaci paraneoplastyczne lub autoimmunologiczne mogą mieć przebieg przewlekły z częściową tylko poprawą. Rehabilitacja neurologiczna stanowi ważny element terapii, pomagając w odzyskaniu funkcji motorycznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Varilrix nie mniej niż 10^3,3 PFU wirusa ospy wietrznej, szczep Oka/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)

Szczepionka Varilrix, zawierająca żywy, atenuowany wirus ospy wietrznej szczepu Oka w dawce ≥10³,³ PFU, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na ponad 7900 osobach. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe, takie jak obrzęk (≥1/10), ból i rumień w miejscu wstrzyknięcia, szczególnie po drugiej dawce u dzieci poniżej 13 lat oraz u młodzieży i dorosłych. Profil reaktogenności nie różni się istotnie między osobami seropozytywnymi a seronegatywnymi. Działania niepożądane u pacjentów z grup wysokiego ryzyka mają zazwyczaj łagodny przebieg, a porównanie dróg podania (podskórna vs domięśniowa) nie wykazało różnic w bezpieczeństwie. Szczepionka zawiera śladowe ilości neomycyny, 6 mg sorbitolu oraz 331 µg fenyloalaniny na dawkę, co wymaga uwagi u pacjentów z nadwrażliwościami lub zaburzeniami metabolizmu tych substancji.
ataksja, atenuowany wirus ospy wietrznej, fenyloalanina, incydent naczyniowo-mózgowy, małopłytkowość, nadwrażliwość, napad drgawkowy, neomycyna, niepożądany odczyn poszczepienny, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, osoba seronegatywna, plamica Schönleina-Henocha, półpasiec, reakcja anafilaktyczna, reaktogenność, rumień wielopostaciowy, sorbitol, szczep Oka, szczepionka skojarzona, szczepionka Varilrix, trombocytopenia, wykwit grudkowo-pęcherzykowy, zaburzenie metabolizmu, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zespół Kawasaki
Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Działania niepożądane

Wirus różyczki stosowany w szczepionkach łączonych Priorix oraz Priorix-Tetra to żywy atenuowany szczep Wistar RA 27/3 w dawce nie mniejszej niż 10 CCID50. Profil bezpieczeństwa tych preparatów został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących odpowiednio około 12 000 i ponad 4 000 dzieci w wieku 9-27 miesięcy, z monitorowaniem działań niepożądanych przez 42 dni po szczepieniu. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe (zaczerwienienie ≥1/10, ból i obrzęk częstości ≥1/100 do <1/10) oraz gorączka (≥38°C w odbytnicy lub ≥37,5°C pod pachą/w ustach bardzo często, a gorączka >39,5°C/39°C często). Wysypka występuje często (≥1/100 do <1/10), a drgawki gorączkowe rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), najczęściej w okresie 5-12 dni po szczepieniu. Szczepionka Priorix-Tetra wiąże się z około 1,5-krotnie wyższą częstością gorączki po pierwszej dawce w porównaniu do podania oddzielnych szczepionek MMR i przeciw ospie wietrznej.
antygen wirusowy, ataksja, atenuowany wirus różyczki, ból stawów, ból w miejscu wstrzyknięcia, drgawki gorączkowe, małopłytkowość, MMR, obrzęk miejsca podania, plamica małopłytkowa, podanie donaczyniowe, poprzeczne zapalenie rdzenia, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, wirus różyczki, wstrząs anafilaktyczny, zaczerwienienie miejsca podania, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów, zespół Guillain-Barrè
Leksykon substancji czynnych
Wirus ospy wietrznej – Działania niepożądane

Wirus Varicella-Zoster (VZV) jest czynnikiem etiologicznym ospy wietrznej (pierwotne zakażenie) oraz półpaśca (reaktywacja latentnego wirusa). Szczepionki przeciw ospie wietrznej, oparte na atenuowanym, żywym szczepie Oka (Varilrix, Varivax, Priorix-Tetra), wykazują wysoką skuteczność i bezpieczeństwo, choć mogą wywoływać działania niepożądane. Najczęstsze reakcje miejscowe to ból, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, a ogólnoustrojowe – gorączka (≥38°C w odbycie lub ≥37,5°C pod pachą/w ustach), wysypka ospopodobna oraz drażliwość. W badaniach klinicznych odnotowano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak drgawki gorączkowe (częstość do 6,19/10 000 po pierwszej dawce MMRV), zapalenie mózgu, zespół Guillain-Barré, małopłytkowość, zapalenie naczyń (plamica Schönleina-Henocha, zespół Kawasaki) oraz poważne reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona). Półpasiec występuje rzadziej po szczepieniu (14/100 000 osobo-lat) niż po naturalnym zakażeniu (77/100 000 osobo-lat).
ataksja, drgawki gorączkowe, małopłytkowość, martwicze zapalenie siatkówki, plamica Schönleina-Henocha, półpasiec, reakcja anafilaktyczna, reaktywacja wirusa, rumień i obrzęk, rumień wielopostaciowy, szczep Oka, szczepionka przeciwko ospie wietrznej, udar mózgu, wirus ospy wietrznej, wysypka ospopodobna, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół Guillain-Barrè, zespół Kawasaki, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon chorób i schorzeń
Ospa wietrzna – Objawy

Ospa wietrzna (varicella) to wysoce zakaźna choroba wirusowa wywołana przez varicella-zoster virus (VZV), charakteryzująca się wysypką przechodzącą przez stadia plamek, pęcherzyków, mętnienia, pękania i strupków. Okres inkubacji wynosi 10-21 dni (najczęściej 14-16 dni). Objawy prodromalne, trwające 1-2 dni, obejmują gorączkę (zwykle <38,8°C u dzieci, wyższą u dorosłych), bóle mięśniowo-stawowe, osłabienie i objawy grypopodobne. Wysypka rozpoczyna się na tułowiu i twarzy, rozprzestrzeniając się na całe ciało, z liczbą wykwitów od kilkudziesięciu do 250-500, często bardzo swędzących. U osób zaszczepionych przebieg jest łagodniejszy, z mniejszą liczbą zmian i łagodniejszą gorączką. Choroba trwa zwykle 7-14 dni, a zakaźność utrzymuje się od 1-2 dni przed wysypką do momentu zaschnięcia wszystkich pęcherzyków (5-7 dni od pojawienia się wysypki).
ataksja móżdżkowa, atopowe zapalenie skóry, błona śluzowa jamy ustnej, immunosupresja, malaise, martwicze zapalenie powięzi, objawy prodromalne, okres inkubacji, paciorkowiec, pęcherzyk skórny, posocznica, strupek, wirus varicella zoster, wysypka ospowa, zakażenie bakteryjne wtórne, zakażenie HIV, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zespół Reye’a
Leksykon chorób i schorzeń
Paraliż – Epidemiologia

Ostry wiotki paraliż (AFP) definiowany jest jako nagłe osłabienie mięśni lub paraliż, szczególnie monitorowany u dzieci poniżej 15. roku życia w ramach globalnej inicjatywy eradykacji poliomyelitis. Nadzór nad AFP stanowi „złoty standard” wykrywania poliowirusa, obejmując identyfikację przypadków oraz badania wirusologiczne próbek kału. WHO ustaliła minimalne standardy efektywności systemów nadzoru, w tym współczynnik wykrywania AFP nie związanego z polio na poziomie co najmniej 1/100 000 dzieci poniżej 15 lat (2/100 000 w regionach endemicznych), adekwatność próbek kału (≥80% przypadków z dwiema próbkami pobranymi w ciągu 14 dni od wystąpienia paraliżu) oraz terminowość transportu próbek. Epidemiologia AFP jest zróżnicowana globalnie, z rocznym wskaźnikiem około 5/100 000 dzieci poniżej 15 lat na świecie, a w regionie obu Ameryk około 1/100 000. Najczęstszą przyczyną AFP poza polio jest zespół Guillaina-Barrégo, a także zapalenie rdzenia kręgowego, udar mózgu, zaburzenia elektrolitowe i inne choroby neurologiczne.
choroba neurologiczna, infekcja wirusowa, mózgowe porażenie dziecięce, nadzór epidemiologiczny, nadzór środowiskowy, napad drgawkowy, niedostateczne zgłaszanie, osłabienie mięśni, poliomyelitis, próbka kału, Światowa Organizacja Zdrowia, sztuczna inteligencja, tężec noworodkowy, udar mózgu, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie móżdżku, zapalenie rdzenia kręgowego, zapalenie stawów, zespół Guillaina-Barrégo
Leksykon substancji czynnych
Wirus odry – Działania niepożądane

Wirus odry stosowany w szczepionkach atenuowanych, takich jak Priorix i Priorix-Tetra, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na ponad 12 000 i 4 000 dzieci odpowiednio. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe (zaczerwienienie, ból) oraz gorączka ≥38°C (mierzona w odbytnicy) lub ≥37,5°C (temperatura pod pachą lub w ustach). Inne często obserwowane objawy to wysypka, infekcje górnych dróg oddechowych, nerwowość, jadłowstręt oraz rzadziej drgawki gorączkowe, które występują najczęściej 5-12 dni po szczepieniu. Ryzyko drgawek gorączkowych po pierwszej dawce Priorix-Tetra wynosi około 1 dodatkowego przypadku na 2 747–5 882 zaszczepionych dzieci, z ryzykiem względnym 1,70–3,64 na 10 000 osób. Druga dawka szczepionki jest lepiej tolerowana pod względem gorączki, a skojarzone szczepionki wykazują podobny profil działań niepożądanych jak monowalentne.
drgawki gorączkowe, jadłowstręt, małopłytkowość, obrzęk ślinianki przyusznej, plamica małopłytkowa, poprzeczne zapalenie rdzenia, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szczep Schwarz, wirus odry, zaczerwienienie miejsca podania, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów, zapalenie ucha środkowego, zespół Guillain-Barrè
Leksykon leków
Działania niepożądane – Priorix-Tetra –

Szczepionka Priorix-Tetra zawiera żywe, atenuowane wirusy odry, świnki, różyczki oraz ospy wietrznej i jest podawana podskórnie dzieciom w wieku 9-27 miesięcy. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych obejmujących ponad 6700 dawek u ponad 4000 dzieci, z okresem obserwacji do 42 dni po szczepieniu. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie) oraz gorączka mierzone odpowiednio w odbycie ≥38°C do ≤39,5°C lub pod pachą/w ustach ≥37,5°C do ≤39°C. Inne często obserwowane objawy to wysypka, drażliwość, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia oraz gorączka powyżej 39,5°C (odbyt) lub 39°C (pacha/usta). Rzadziej występują drgawki gorączkowe (2,18-6,19/10 000 dzieci w okresie 5-12 dni po szczepieniu), infekcje górnych dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego, powiększenie węzłów chłonnych, jadłowstręt, kaszel, biegunka, wymioty oraz powiększenie ślinianek przyusznych.
drgawka gorączkowa, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, jadłowstręt, małopłytkowość, nieżyt nosa, plamica małopłytkowa, półpasiec, powiększenie ślinianek przyusznych, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, rumień wielopostaciowy, udar mózgu, wirus atenuowany, zaczerwienienie miejsca wstrzyknięcia, zapalenie jąder, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zapalenie najądrzy, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie poprzeczne rdzenia kręgowego, zapalenie stawów, zapalenie ucha środkowego, zespół Guillaina-Barrégo
Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Działania niepożądane

Wirus świnki w postaci żywej atenuowanej, szczep RIT 4385 (pochodzący od szczepu Jeryl Lynn), jest kluczowym składnikiem szczepionek wieloskładnikowych Priorix i Priorix-Tetra, stosowanych w stężeniu nie mniejszym niż 10 CCID50. Dane kliniczne obejmujące około 12 000 osób (Priorix) oraz ponad 4 000 dzieci (Priorix-Tetra) potwierdzają profil bezpieczeństwa tych szczepionek, z monitorowaniem działań niepożądanych przez 42 dni po podaniu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są gorączka (≥38°C w odbytnicy lub ≥37,5°C pod pachą/w ustach) występująca u ≥10% pacjentów oraz objawy infekcji górnych dróg oddechowych (≥1/100 do <1/10). Charakterystycznym działaniem niepożądanym związanym bezpośrednio z wirusem świnki jest zapalenie ślinianek przyusznych, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), zwykle o łagodnym i przejściowym przebiegu. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne, takie jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu (<1/10 000 000 dawek), zapalenie móżdżku, zespół Guillain-Barré, poprzeczne zapalenie rdzenia oraz zapalenie nerwów obwodowych.
hodowla komórkowa, małopłytkowość, monitorowanie działań niepożądanych, obrzęk ślinianki przyusznej, plamica małopłytkowa, poprzeczne zapalenie rdzenia, powiększenie węzłów chłonnych, profil bezpieczeństwa szczepionki, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczepionka wieloskładnikowa, wirus świnki atenuowany, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jąder, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zapalenie najądrzy, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie przyusznic, zapalenie ślinianek przyusznych, zapalenie stawów, zespół Guillain-Barrè
Leksykon chorób i schorzeń
Ospa wietrzna – Patofizjologia i mechanizm

Varicella (ospawietrzna) jest ostrą, wysoce zakaźną chorobą wirusową wywołaną przez Varicella-Zoster Virus (VZV), wirusa DNA z rodziny Herpesviridae. Zakażenie rozpoczyna się w błonie śluzowej nosogardła, po czym następuje pierwotna wiremia (4-6 dni po ekspozycji) z rozprzestrzenianiem wirusa do narządów wewnętrznych i limfocytów T (CD4+ i CD8+), które transportują wirusa, unikając częściowo odpowiedzi immunologicznej poprzez hamowanie ekspresji MHC I i II. Wtórna wiremia (14-16 dni po zakażeniu) prowadzi do rozlanego zakażenia śródbłonka naczyń i naskórka, skutkując charakterystyczną wysypką pęcherzykową. VZV ustanawia latencję w neuronach zwojów rdzeniowych i czaszkowych, a jego reaktywacja powoduje półpaśca, często z neuralgią popółpaścową. Odpowiedź immunologiczna obejmuje produkcję przeciwciał IgG, IgM, IgA oraz kluczową rolę limfocytów T w kontroli zakażenia i zapobieganiu reaktywacji. Okres inkubacji wynosi średnio 14-16 dni, a zakaźność trwa od 24-48 godzin przed wysypką do wyschnięcia pęcherzyków (około 7 dni).
Alphaherpesvirinae, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, dermatom, droga powietrzno-kropelkowa, egzosom, fosforylacja, genom DNA, górne drogi oddechowe, Herpesviridae, komórka satelitarna, limfocyt T, limfocyt T CD8, martwica siatkówki, mielopatia, neuralgia, neuralgia popółpaścowa, otoczka lipidowa, poprzeczne zapalenie rdzenia, przeciwciało IgA, przeciwciało IgG, przeciwciało IgM, stan latencji, szlak JAK-STAT, translokacja jądrowa, wirus ospy wietrznej i półpaśca, wirus varicella zoster, wtórna wiremia, wysypka pęcherzykowa, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie ośrodkowego układu nerwowego, zoster sine herpete, zwój korzenia grzbietowego, zwój nerwu czaszkowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Priorix-Tetra –

Profil bezpieczeństwa szczepionki Priorix-Tetra opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących ponad 6700 dawek podanych podskórnie u ponad 4000 dzieci w wieku 9-27 miesięcy, z monitorowaniem działań niepożądanych przez 42 dni po szczepieniu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia oraz gorączka (≥38°C w odbycie lub ≥37,5°C pod pachą/w ustach). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10000). Wśród zgłaszanych działań niepożądanych dominowały objawy ze strony układu nerwowego (drgawki gorączkowe rzadko), skóry (wysypka często), układu oddechowego, żołądkowo-jelitowego oraz miejsc podania (ból, zaczerwienienie, obrzęk). Ryzyko drgawek gorączkowych po pierwszej dawce Priorix-Tetra wynosiło od 2,18 do 6,19 na 10 000 dzieci, co stanowiło wzrost w porównaniu do szczepionek MMR lub MMR i ospa wietrzna podawanych oddzielnie.
ataksja, biegunka, drgawka gorączkowa, infekcja górnych dróg oddechowych, jadłowstręt, małopłytkowość, nieżyt nosa, odra, plamica małopłytkowa, półpasiec, powiększenie ślinianek przyusznych, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reaktogenność szczepionki, rumień wielopostaciowy, świnka, szczepionka Priorix-Tetra, szczepionka przeciw odrze, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka przeciw różyczce, szczepionka przeciw śwince, udar mózgu, zapalenie jąder, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zapalenie najądrzy, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie poprzeczne rdzenia kręgowego, zapalenie ślinianek przyusznych, zapalenie stawów, zapalenie ucha środkowego, zespół Guillaina-Barrégo
Leksykon chorób i schorzeń
Rotawirus – Objawy

Rotawirus jest główną przyczyną ciężkiej biegunki zakaźnej u niemowląt i małych dzieci, wywołując zapalenie żołądka i jelit o przebiegu od łagodnego do zagrażającego życiu. Okres inkubacji wynosi 1-3 dni, a objawy pojawiają się nagle, z wymiotami u 90% pacjentów (często pierwszym objawem u 55%) i gorączką do 39°C u 30-40%. Biegunka jest wodnista, obfita (10-20 stolców/dobę), bez krwi, trwająca 3-8 dni, z gorączką i wymiotami ustępującymi wcześniej. Zakaźność trwa od 2 dni przed do 8-10 dni po wystąpieniu objawów, a u osób z niedoborami odporności może się przedłużać. Największe ryzyko ciężkiego przebiegu i odwodnienia dotyczy niemowląt do 2 lat, osób starszych oraz pacjentów z immunosupresją. Powikłania obejmują odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, kwasicę metaboliczną oraz rzadziej objawy neurologiczne, takie jak drgawki czy encefalopatia.
biegunka, biegunka wodnista, ból brzucha, ból głowy, centralny układ nerwowy, drgawki, encefalopatia, gorączka, kwasica metaboliczna, leczenie objawowe, nawodnienie doustne, nawodnienie dożylne, niedobór odporności, obniżona odporność, odwodnienie, okres inkubacji, przeciwciała matczyne, rotawirus, stan zapalny, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zapadnięte ciemiączko, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie żołądka i jelit, złe samopoczucie
Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Działania niepożądane

Kwas para-aminobenzoesowy (PABA), obecny w śladowych ilościach w niektórych szczepionkach (od <0,07 ng w Boostrix Polio i Infanrix-IPV do 6,5 ng w Priorix na dawkę), może indukować reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od łagodnych zmian skórnych (wysypka ≥1/100 do <1/10, alergiczne zapalenie skóry ≥1/1 000 do <1/100, świąd i pokrzywka ≥1/10 000 do <1/1 000) po ciężkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy zgłaszane sporadycznie. Rzadkie objawy neurologiczne, takie jak drgawki gorączkowe (≥1/10 000 do <1/1 000), zapalenie mózgu (<1/10 000), zapalenie móżdżku i zespół Guillain-Barré, również zostały opisane, choć ich bezpośredni związek z PABA jest trudny do potwierdzenia. Dodatkowo, sporadycznie obserwowano zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość i plamica małopłytkowa. Ryzyko ciężkich reakcji wzrasta w przypadku donaczyniowego podania szczepionki, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, charakterystyka produktu leczniczego, drgawki gorączkowe, kwas para-aminobenzoesowy, małopłytkowość, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, plamica małopłytkowa, podanie donaczyniowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, wywiad alergologiczny, zaburzenie hematologiczne, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zespół Guillain-Barrè
Leksykon chorób i schorzeń
Paraneoplastyczne zespoły nerwowe – Objawy

Paraneoplastyczne zespoły nerwowe (PZN) to rzadkie, podostre zaburzenia neurologiczne rozwijające się w przebiegu chorób nowotworowych, charakteryzujące się szybkim początkiem objawów neurologicznych, często poprzedzających rozpoznanie nowotworu w ponad 60% przypadków. PZN obejmują szerokie spektrum kliniczne, w tym paraneoplastyczne zapalenie móżdżku (PCD) z ataksją i dyzartrią, limbiczne zapalenie mózgu z zaburzeniami pamięci i napadami padaczkowymi, zapalenie pnia mózgu, encephalomyelitis, neuropatię czuciową, zespół Lamberta-Eatona (LEMS) występujący u 2-3% pacjentów z drobnokomórkowym rakiem płuca, miastenię gravis związaną z grasiczakiem, zespół sztywnego człowieka oraz dysautonomię. Objawy obejmują m.in. ataksję, osłabienie mięśniowe, zaburzenia koordynacji, dyzartrię, zaburzenia poznawcze, napady padaczkowe, halucynacje oraz dysfunkcje autonomiczne. Przebieg kliniczny jest zwykle agresywny, z szybkim rozwojem objawów w ciągu dni lub tygodni, co odróżnia PZN od innych schorzeń neurologicznych o wolniejszym przebiegu.
ataksja, autonomiczny układ nerwowy, choroba Parkinsona, drobnokomórkowy rak płuca, dysautonomia, dysfagia, dyzartria, encephalomyelitis, funkcja poznawcza, grasiczak, komórka Purkinjego, komórka układu odpornościowego, koordynacja mięśniowa, miastenia gravis, napad padaczkowy, napięcie mięśniowe, nerw obwodowy, neuromiotonia, neuropatia czuciowa, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, oczopląs, paraneoplastyczny zespół nerwowy, rdzeń kręgowy, zapalenie móżdżku, zapalenie nerwów, zapalenie pnia mózgu, zespół Lamberta-Eatona, zespół opsoklonii-mioklonii, zespół sztywnego człowieka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Priorix –

Szczepionka Priorix, zawierająca żywe atenuowane wirusy odry, świnki i różyczki, została oceniona w badaniach klinicznych na około 12 000 uczestnikach, z aktywnym monitorowaniem działań niepożądanych przez 42 dni. Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie w miejscu podania oraz gorączka (≥ 38°C mierzona w odbytnicy lub ≥ 37,5°C pod pachą/ustach). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się jako bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000). Do często obserwowanych należą wysypka, zakażenia górnych dróg oddechowych, ból i obrzęk w miejscu podania, a do rzadkich – drgawki gorączkowe i reakcje alergiczne. Po drugiej dawce ból w miejscu wstrzyknięcia występuje częściej (bardzo często) niż po pierwszej (często).
anoreksja, drgawki gorączkowe, limfadenopatia, plamica małopłytkowa, podanie donaczyniowe, poprzeczne zapalenie rdzenia, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szczepionka monowalentna, trombocytopenia, wirus atenuowany, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie móżdżku, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie ślinianki przyusznej, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zapalenie ucha środkowego, zespół Guillaina-Barrégo