diagnostyka kontaktowa

Diagnostyka kontaktowa to metoda badania skóry wykorzystywana głównie w dermatologii, polegająca na bezpośrednim kontakcie narzędzia diagnostycznego z badaną powierzchnią skóry. Najczęściej stosowanym urządzeniem jest dermatoskop, który umożliwia nieinwazyjną obserwację zmian skórnych w powiększeniu.

Podstawową techniką diagnostyki kontaktowej jest dermoskopia (dermatoskopia), podczas której stosuje się płyn immersyjny (olejek, żel lub płyn dezynfekujący) między dermatoskopem a skórą, co eliminuje odbicie światła i umożliwia dokładniejszą wizualizację struktur podpowierzchniowych. Nowsze modele dermatoskopów wykorzystują światło spolaryzowane, eliminując potrzebę stosowania płynów.

Diagnostyka kontaktowa pozwala na wczesne wykrywanie nowotworów skóry, w tym czerniaka, poprzez analizę specyficznych struktur, takich jak siatka barwnikowa, ciałka skupione, smugi czy przebarwienia. Jest również pomocna w diagnostyce różnicowej zmian łagodnych, infekcji skórnych oraz monitorowaniu skuteczności leczenia dermatologicznego.

W praktyce klinicznej diagnostyka kontaktowa uzupełniana jest często technikami dokumentacji cyfrowej (wideodermoskopia), co umożliwia archiwizację obrazów i porównywanie zmian w czasie. Stanowi to istotny element profilaktyki i wczesnego wykrywania nowotworów skóry.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl