rogowacenie dłoni i podeszew
Rogowacenie dłoni i podeszew (keratodermia dłoniowo-podeszwowa, PPK – palmoplantar keratoderma) to grupa genetycznie uwarunkowanych chorób skóry charakteryzujących się nadmiernym rogowaceniem naskórka w obrębie dłoni i podeszew stóp. Klinicznie objawia się pogrubieniem warstwy rogowej naskórka, co prowadzi do powstawania zrogowaciałych, żółtawych lub brązowych zmian na dłoniach i stopach.
Istnieje kilka typów rogowacenia dłoni i podeszew, w tym postać prosta (Unna-Thost), postać rozlana (Vörner), punkcikowata (Buschke-Fischer-Brauer) oraz epidermolityczna. Choroby te mogą być dziedziczone autosomalnie dominująco lub recesywnie, a ich przyczyną są mutacje w genach kodujących keratyny i inne białka strukturalne naskórka.
Leczenie rogowacenia dłoni i podeszew obejmuje stosowanie preparatów keratolitycznych zawierających kwas salicylowy, mocznik lub kwas mlekowy, które zmniejszają nadmierne rogowacenie. W cięższych przypadkach stosuje się doustne retinoidy (acytretyna, izotretynoina). Terapia ma charakter objawowy i wymaga regularnego powtarzania, ponieważ choroba ma charakter przewlekły i nawrotowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Acytretyna – Wskazania do stosowania
Acytretyna, doustny retinoid dostępny w dawkach 10 mg i 25 mg (Acitren, Neotigason), jest wskazana do leczenia ciężkich, opornych na standardowe terapie zaburzeń rogowacenia skóry, w tym szczególnie ciężkich postaci łuszczycy: erytrodermicznej (>90% powierzchni ciała), krostkowej uogólnionej lub miejscowej oraz krostkowej dłoni i podeszw. Ponadto znajduje zastosowanie w leczeniu wrodzonej rybiej łuski (ichtyozy), rogowacenia dłoni i podeszw, choroby Dariera oraz łupieżu czerwonego mieszkowego. Lek może być również stosowany w opornych przypadkach liszaja płaskiego skóry i błon śluzowych. Ze względu na profil działań niepożądanych i teratogenność, acytretyna powinna być stosowana wyłącznie przez doświadczonych dermatologów, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz wykluczeniu ciąży i zapewnieniu skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym.
antykoncepcja, choroba Dariera, dermatolog, doustny retinoid, działanie niepożądane, ichtyoza, keratosis follicularis, liszaj płaski, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca, łuszczyca erytrodermiczna, łuszczyca krostkowa, łuszczyca krostkowa dłoni i podeszew, pityriasis rubra pilaris, rogowacenie dłoni i podeszew, rybia łuska, teratogenność, witamina A, zaburzenie rogowacenia skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acitren 10 mg
Acitren, zawierający acytretynę, jest wskazany w leczeniu wyjątkowo ciężkich postaci zaburzeń rogowacenia skóry, które nie reagują na standardowe terapie. Wskazania obejmują ciężką łuszczycę zwykłą (w tym postać erytrodermiczną z zajęciem >90% powierzchni ciała oraz postać krostkową), rogowacenie dłoni i podeszw, łuszczycę krostkową dłoni i podeszw, rybią łuskę, chorobę Dariera, łupież czerwony mieszkowy oraz liszaj płaski skóry i błon śluzowych. Preparat dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 10 mg (biały korpus z brązowym wieczkiem, oznaczenie „A10”) oraz 25 mg (żółty korpus z brązowym wieczkiem, oznaczenie „A25”), co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do nasilenia objawów.
acytretyna, choroba Dariera, doustny retinoid, działanie teratogenne, liszaj płaski, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca erytrodermiczna, łuszczyca krostkowa, łuszczyca krostkowa dłoni i podeszew, łuszczyca zwykła, pityriasis rubra pilaris, rogowacenie dłoni i podeszew, rogowacenie mieszkowe, rybia łuska, zaburzenia rogowacenia skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acitren 25 mg
Acitren (acytretyna) w dawkach 10 mg i 25 mg jest wskazany do leczenia wyjątkowo ciężkich zaburzeń rogowacenia skóry, które nie reagują na standardowe terapie. Szczególnie zalecany jest w postaciach erytrodermicznej i krostkowej łuszczycy zwykłej, łuszczycy krostkowej dłoni i podeszew, a także w rogowaceniu dłoni i podeszew. Ponadto, Acitren znajduje zastosowanie w leczeniu genetycznych chorób skóry, takich jak rybia łuska (ichthyosis), choroba Dariera, łupież czerwony mieszkowy oraz oporne na leczenie przypadki liszaju płaskiego skóry i błon śluzowych. Lek należy stosować po wyczerpaniu innych, mniej obciążających metod terapeutycznych, a dobór dawki (10 mg lub 25 mg) powinien uwzględniać nasilenie choroby, masę ciała pacjenta oraz indywidualną tolerancję i odpowiedź na leczenie.
acytretyna, choroba Dariera, dermatologia, dermatoza, dyskeratosis follicularis, ichthyosis, liszaj płaski, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca krostkowa dłoni i podeszew, łuszczyca zwykła, pityriasis rubra pilaris, retinoid systemowy, rogowacenie dłoni i podeszew, rogowacenie nadmierne, rybia łuska, teratogenność, zaburzenie rogowacenia skóry