retinoid systemowy
Retinoidy systemowe to pochodne witaminy A podawane doustnie, które wywierają działanie ogólnoustrojowe. Do najczęściej stosowanych należą izotretynoina, acytretyna, alitretynoina oraz beksaroten. Działają one poprzez wiązanie z receptorami jądrowymi (RAR i RXR), modulując ekspresję genów odpowiedzialnych za różnicowanie i proliferację komórek.
Izotretynoina jest najczęściej przepisywanym retinoidem systemowym, stosowanym głównie w leczeniu ciężkich postaci trądziku pospolitego opornego na standardowe leczenie. Acytretyna znajduje zastosowanie w terapii łuszczycy oraz zaburzeń rogowacenia, natomiast alitretynoina jest wskazana w przewlekłym wyprysku rąk. Beksaroten stosuje się w leczeniu chłoniaków skóry T-komórkowych.
Stosowanie retinoidów systemowych wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, wśród których najpoważniejszym jest działanie teratogenne. Z tego powodu terapia wymaga skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. Inne częste działania niepożądane obejmują suchość skóry i błon śluzowych, zwiększenie stężenia lipidów we krwi, bóle stawowo-mięśniowe oraz potencjalne zaburzenia nastroju. Leczenie wymaga regularnego monitorowania parametrów biochemicznych krwi.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Chłoniak t-komórkowy skóry – Leczenie
Chłoniak T-komórkowy skóry (CTCL) to rzadki nowotwór limfocytów T, który pierwotnie zajmuje skórę. Leczenie jest złożone i zależy od stadium choroby (IA, IB, III, IV), rodzaju CTCL oraz stanu pacjenta. W wczesnych stadiach dominują terapie miejscowe, takie jak kortykosteroidy, miejscowa chemioterapia (mechloretamina), retinoidy (beksaroten), imikwimod oraz fototerapia PUVA i UVB, które skutecznie kontrolują objawy i mogą prowadzić do remisji. Radioterapia, w tym całkowite napromienianie elektronami skóry (TSEB), zapewnia remisję u 60-95% pacjentów z rozległymi zmianami. W zaawansowanych stadiach stosuje się terapie systemowe: doustne retinoidy (beksaroten), interferon alfa, fotoferezę pozaustrojową (ECP) z odpowiedziami ogólnymi 33-75%, inhibitory deacetylazy histonowej (worinostat, romidepsin, belinostat) oraz terapie celowane, np. brentuksymab wedotin (CD30), mogamulizumab (CCR4) i inhibitory punktów kontrolnych (pembrolizumab). Chemioterapia (metotreksat, gemcytabina, pegylowana liposomalna doksorubicyna) jest zarezerwowana dla stadium IV lub opornych przypadków, a przeszczep komórek macierzystych (allogeniczny, niemieloablacyjny HSCT) może prowadzić do długotrwałej remisji z 5-letnim przeżyciem całkowitym 30-50%.
alemtuzumab, allogeniczny przeszczep komórek macierzystych, antybiotyk, beksaroten, brentuksymab wedotin, chemioterapia miejscowa, chemioterapia systemowa, chemioterapia wielolekowa, chłoniak T-komórkowy skóry, doksorubicyna liposomalna, emolient, fotofereza pozaustrojowa, fototerapia, gemcytabina, imikwimod, immunosupresja, inhibitor deacetylazy histonowej, inhibitor punktów kontrolnych, interferon alfa, kortykosteroid miejscowy, leczenie skojarzone, lek przeciwhistaminowy, limfocyt T, mechloretamina, metotreksat, pembrolizumab, przeciwciało monoklonalne, przeszczep komórek macierzystych, psoralen, PUVA, radioterapia i chemioterapia, radioterapia miejscowa, retinoid miejscowy, retinoid systemowy, światło ultrafioletowe, terapia CAR-T, terapia celowana, terapia miejscowa, terapia systemowa, UVB wąskopasmowe, zespół Sézary’ego, ziarniniak grzybiasty - Leksykon substancji czynnych
Alitretinoina – Wskazania do stosowania
Alitretinoina, dostępna w preparacie Toctino w postaci kapsułek miękkich 10 mg i 30 mg, jest wskazana do leczenia dorosłych pacjentów z ciężkim przewlekłym wypryskiem rąk opornym na miejscowe silne kortykosteroidy. Kluczowym kryterium kwalifikacji do terapii jest potwierdzenie ciężkiej postaci choroby, charakteryzującej się rozległymi zmianami skórnymi (zaczerwienienie, łuszczenie, pęknięcia, pęcherzyki, świąd, ból) oraz znaczącym wpływem na jakość życia i funkcjonowanie zawodowe. Szczególnie istotne jest rozpoznanie typu wyprysku – pacjenci z wypryskiem hiperkeratotycznym, cechującym się pogrubieniem skóry i hiperkeratozą, wykazują lepszą odpowiedź na leczenie alitretinoiną niż osoby z wypryskiem typu potówka. Przed rozpoczęciem terapii należy uwzględnić przeciwwskazania do stosowania retinoidów systemowych oraz zapewnić skuteczną antykoncepcję u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na teratogenność leku.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acitren 25 mg
Acitren (acytretyna) w dawkach 10 mg i 25 mg jest wskazany do leczenia wyjątkowo ciężkich zaburzeń rogowacenia skóry, które nie reagują na standardowe terapie. Szczególnie zalecany jest w postaciach erytrodermicznej i krostkowej łuszczycy zwykłej, łuszczycy krostkowej dłoni i podeszew, a także w rogowaceniu dłoni i podeszew. Ponadto, Acitren znajduje zastosowanie w leczeniu genetycznych chorób skóry, takich jak rybia łuska (ichthyosis), choroba Dariera, łupież czerwony mieszkowy oraz oporne na leczenie przypadki liszaju płaskiego skóry i błon śluzowych. Lek należy stosować po wyczerpaniu innych, mniej obciążających metod terapeutycznych, a dobór dawki (10 mg lub 25 mg) powinien uwzględniać nasilenie choroby, masę ciała pacjenta oraz indywidualną tolerancję i odpowiedź na leczenie.
acytretyna, choroba Dariera, dermatologia, dermatoza, dyskeratosis follicularis, ichthyosis, liszaj płaski, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca krostkowa dłoni i podeszew, łuszczyca zwykła, pityriasis rubra pilaris, retinoid systemowy, rogowacenie dłoni i podeszew, rogowacenie nadmierne, rybia łuska, teratogenność, zaburzenie rogowacenia skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Liszaj płaski jamy ustnej – Leczenie
Liszaj płaski jamy ustnej (OLP) to przewlekła, immunologiczna choroba zapalna błony śluzowej jamy ustnej, charakteryzująca się różnorodnymi postaciami klinicznymi, w tym siateczkową, nadżerkową i wrzodziejącą. Leczenie jest głównie objawowe i obejmuje miejscowe kortykosteroidy (np. propionian klobetazolu 0,05%, acetonid triamcynolonu 0,1%) jako terapię pierwszego rzutu, skuteczne u około 75% pacjentów. W przypadkach opornych stosuje się inhibitory kalcyneuryny (takrolimus 0,1%, pimekrolimus 1%), iniekcje dozmianowe kortykosteroidów (acetonid triamcynolonu 10-20 mg/ml), a także leki immunosupresyjne (hydroksychlorochina, metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu) i systemowe retinoidy (acytretyna, izotretynoina, alitretynoina). W terapii ciężkich i opornych przypadków coraz częściej wykorzystuje się leki biologiczne (inhibitory TNF-alfa, IL-17, IL-12/23) oraz inhibitory kinazy Janusowej (baricitinib, upadacitinib), które wykazują obiecujące wyniki kliniczne. Niefarmakologiczne metody, takie jak laseroterapia niskiej mocy (LLLT, długość fali 810-904 nm) i terapia fotodynamiczna (PDT), stanowią skuteczne i bezpieczne uzupełnienie leczenia.
acytretyna, adalimumab, alitretynoina, azatiopryna, cyklosporyna, fotobiomodulacja, fotochemioterapia PUVA, fototerapia, hydroksychlorochina, inhibitor IL-17, inhibitor JAK, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor TNF-alfa, izotretynoina, klobetazol, kortykosteroid miejscowy, kortykosteroid systemowy, laser diodowy, lek biologiczny, liszaj płaski jamy ustnej, liszaj płaski nadżerkowy, metotreksat, metyloprednizolon, mykofenolan mofetylu, pimekrolimus, podłoże immunologiczne, prednizon, promieniowanie UVB, rak płaskonabłonkowy, retinoid miejscowy, retinoid systemowy, takrolimus, terapia fotodynamiczna, transformacja nowotworowa, triamcynolon