anomalia przewodów Müllera

Anomalie przewodów Müllera obejmują grupę wad rozwojowych żeńskiego układu rozrodczego, które powstają w wyniku zaburzeń w procesie formowania, fuzji lub resorpcji przewodów Müllera podczas rozwoju płodowego. Przewody te są strukturami embrionalnymi, które u kobiet przekształcają się w jajowody, macicę, szyjkę macicy oraz górną część pochwy.

Spektrum tych anomalii jest szerokie i obejmuje m.in. aplazję macicy (zespół Mayer-Rokitansky-Küster-Hauser), macicę jednorożną, dwurożną, przegrodzoną oraz macicę podwójną (uterus didelphys). Częstość występowania anomalii przewodów Müllera szacuje się na 2-7% populacji ogólnej, przy czym ich rozpowszechnienie wzrasta do 5-10% u kobiet z nawracającymi poronieniami.

Diagnostyka anomalii przewodów Müllera opiera się na badaniach obrazowych takich jak ultrasonografia 2D/3D, histerosalpingografia, rezonans magnetyczny oraz histeroskopia i laparoskopia. Leczenie zależy od rodzaju anomalii, nasilenia objawów oraz potrzeb prokreacyjnych pacjentki. Może obejmować postępowanie zachowawcze, leczenie operacyjne (np. histeroskopowe usunięcie przegrody macicy) lub techniki wspomaganego rozrodu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl