Dipperam HCT
Dipperam HCT to złożony lek hipotensyjny, który zawiera połączenie amlodypiny (blokera kanału wapniowego), walsartanu (antagonisty receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazydu (diuretyku tiazydowego). Taka kombinacja trzech substancji aktywnych o różnych mechanizmach działania pozwala na efektywne obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem opornym.
Amlodypina blokuje napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia oporu obwodowego. Walsartan blokuje działanie angiotensyny II, przez co rozszerza naczynia krwionośne i zmniejsza obciążenie następcze serca. Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie sodu i wody przez nerki, zmniejszając objętość krwi krążącej.
Dipperam HCT jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów, których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu, przyjmowanych jako trzy pojedyncze substancje lub jako preparat złożony zawierający dwie substancje czynne i pojedynczą substancję czynną.
Lek jest dostępny w kilku wariantach dawkowania, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane obejmują hipokaliemię, zawroty głowy, bóle głowy, hipotensję, niestrawność i zmęczenie. Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu należy monitorować poziom elektrolitów u pacjentów przyjmujących ten preparat.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Dipperam HCT, zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazały odwracalne zmiany patofizjologiczne u szczurów po 13-tygodniowej ekspozycji, takie jak obniżenie parametrów hematologicznych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt, retikulocyty), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz przerost komórek przykłębuszkowych nerek i miejscowe nadżerki w żołądku. Zmiany te uznano za wynik nasilenia działania farmakologicznego składników i nie wskazują na szczególne ryzyko dla ludzi. Brak specyficznych badań genotoksyczności i rakotwórczości kombinacji uzasadniono brakiem interakcji między dobrze przebadanymi substancjami; indywidualne badania amlodypiny i walsartanu nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, biochemia surowicy, Dipperam HCT, erytrocyty, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, mocznik, mutagenność, nadżerki żołądka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, parametry hematologiczne, płodność, rakotwórczość, retikulocyty, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Dipperam HCT to trójskładnikowa kombinacja leków hipotensyjnych, zawierająca amlodypinę (5-10 mg), walsartan (160-320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg). Preparat dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania, co pozwala na indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Amlodypina działa jako antagonista kanałów wapniowych, walsartan blokuje receptory angiotensyny II, a hydrochlorotiazyd pełni funkcję diuretyku tiazydowego. Tabletki powlekane różnią się kolorem, rozmiarem i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze, takie jak hypromeloza, makrogol 4000, talk oraz barwniki (E171, E172), są dostosowane do poszczególnych wariantów dawkowania.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, blister jednodawkowy, Dipperam HCT, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, hydrochlorotiazyd, niezgodność farmaceutyczna, ochrona przed wilgocią, okres ważności, oryginalne opakowanie, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, walsartan - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dipperam HCT 10 mg + 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Dipperam HCT, zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz niezalecany w pierwszym trymestrze ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne działanie na płód. Amlodypina może być stosowana w ciąży jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko, natomiast walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) jest szczególnie niebezpieczny w II i III trymestrze, powodując m.in. pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemię. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może wywoływać zmniejszenie maciczno-łożyskowego przepływu krwi, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość. W przypadku ekspozycji na AIIRA od II trymestru zalecane jest badanie USG czaszki i czynności nerek płodu oraz uważna obserwacja noworodka.
antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek płodu, Dipperam HCT, diureza, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek moczopędny tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa leku, przepływ maciczno-łożyskowy, substancje czynne, teratogenność, toksyczność dawki, trymestr ciąży, USG czaszki, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka płodowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dipperam HCT 10 mg + 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Dipperam HCT, zawierający amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, może istotnie wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Najczęstsze działania niepożądane wpływające na funkcje psychomotoryczne to zawroty głowy, uczucie wyczerpania, bóle głowy, nudności oraz zaburzenia zdolności reakcji, które mogą obniżać koncentrację i wydłużać czas reakcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na amlodypinę, która może powodować dodatkowe objawy niepożądane. Ryzyko zaburzeń wzrasta wraz z dawką, zwłaszcza przy dawce 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, gdzie potencjalny wpływ na prowadzenie pojazdów jest znaczny.
amlodypina, ból głowy, Dipperam HCT, działanie diuretyczne, działanie niepożądane, hydrochlorotiazyd, indywidualna wrażliwość, interakcja lekowa, modyfikacja dawki, nudności, objaw niepożądany, prowadzenie pojazdów mechanicznych, walsartan, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie zdolności reakcji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dipperam HCT 10 mg + 320 mg + 25 mg
Lek Dipperam HCT, zawierający amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to 1 tabletka na dobę, najlepiej przyjmowana rano, z maksymalną dawką wynoszącą 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Dawkowanie powinno być dostosowane na podstawie uprzednio stosowanych dawek poszczególnych składników. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z bezmoczem oraz ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) ze względu na obecność hydrochlorotiazydu, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby z uwagi na walsartan. U pacjentów z lekkimi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej, natomiast u osób z zaburzeniami wątroby preparat nie jest zalecany lub wymaga stosowania najmniejszej dostępnej dawki amlodypiny.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezmocz, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, Dipperam HCT, hydrochlorotiazyd, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, podanie doustne, samoistne nadciśnienie tętnicze, walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 25 mg
Preparat Dipperam HCT, zawierający amlodypinę (5-10 mg), walsartan (160-320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn poprzez wywoływanie objawów niepożądanych takich jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie oraz nudności. Ryzyko to jest zależne od dawki, przy czym wyższe dawki amlodypiny (10 mg) i hydrochlorotiazydu (25 mg) zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów starszych, z chorobami współistniejącymi układu nerwowego oraz u osób stosujących leki o działaniu ośrodkowym. Zaleca się indywidualizację zaleceń dotyczących prowadzenia pojazdów, monitorowanie reakcji pacjenta, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie dawki, oraz rozważenie modyfikacji leczenia w przypadku utrzymujących się objawów.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, ból głowy, dawkowanie amlodypiny, Dipperam HCT, diuretyk, działanie ośrodkowe, hydrochlorotiazyd, interakcje lekowe, nudności, objawy neurologiczne, schorzenia układu nerwowego, sprawność psychomotoryczna, walsartan, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Dipperam HCT, zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Amlodypina wykazuje szkodliwy wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach, a jej stosowanie w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Walsartan, jako AIIRA, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki, a także ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii u noworodka. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie maciczno-łożyskowego przepływu krwi, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość u płodu i noworodka. Stosowanie Dipperam HCT w pierwszym trymestrze nie jest zalecane, a w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane.
AIIRA, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, Dipperam HCT, diureza, dysfagia, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, intensywna diureza, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek moczopędny tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, przepływ maciczno-łożyskowy, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, walsartan, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka noworodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipperam HCT 10 mg + 320 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Dipperam HCT, zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazały przewidywalne zmiany farmakologiczne u zwierząt laboratoryjnych, takie jak zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt, retikulocyty), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz przerost komórek przykłębuszkowych w nerkach. Zaobserwowano również miejscowe nadżerki w żołądku gruczołowym. Wszystkie zmiany były odwracalne po 4-tygodniowym okresie zdrowienia, co wskazuje na brak długotrwałej toksyczności. Badania genotoksyczności i rakotwórczości amlodypiny i walsartanu dały wyniki negatywne, a brak interakcji między składnikami uzasadnił rezygnację z badań genotoksyczności i rakotwórczości kombinacji. Wpływ amlodypiny na rozrodczość ujawniał się jedynie przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną (10 mg/dobę u ludzi), obejmując opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa.
amlodypina, Dipperam HCT, dojrzała spermatyda, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, komórki aparatu przykłębuszkowego, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, masa czerwonokrwinkowa, mocznik, nadżerka, nefropatia, parametry czerwonokrwinkowe, potas, retikulocyt, testosteron, walsartan