zastój żyły szyjnej

Zastój żyły szyjnej to kliniczny objaw widocznego i patologicznego wypełnienia (rozdęcia) żył szyjnych zewnętrznych, który wskazuje na podwyższone ciśnienie w prawym przedsionku serca. W warunkach prawidłowych żyły szyjne są płaskie i słabo widoczne, gdy pacjent znajduje się w pozycji półleżącej pod kątem 45 stopni.

Główną przyczyną zastoju żył szyjnych jest niewydolność prawokomorowa serca, która może wynikać z niewydolności lewokomorowej, nadciśnienia płucnego, stenozy zastawki trójdzielnej, tamponady serca czy zaciskającego zapalenia osierdzia. Inne przyczyny obejmują zespół żyły głównej górnej, zakrzepicę żył głębokich szyi oraz nadmierną objętość płynów w układzie krążenia.

Ocena zastoju żył szyjnych stanowi ważny element badania fizykalnego układu krążenia. Badanie przeprowadza się w pozycji półleżącej, przy oświetleniu bocznym. Mierzy się wysokość słupa krwi w żyle szyjnej zewnętrznej od kąta mostka. Za wartość prawidłową uznaje się wypełnienie żyły nieprzekraczające 3-4 cm powyżej kąta mostka. Wyższy poziom wskazuje na zastój.

Zastój żył szyjnych może współwystępować z innymi objawami niewydolności serca, takimi jak obrzęki obwodowe, hepatomegalia, refluks wątrobowo-szyjny, a także z objawami Kussmaula (paradoksalne zwiększanie się wypełnienia żył szyjnych podczas wdechu) charakterystycznym dla zaciskającego zapalenia osierdzia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl