przeciążenie układu sercowo-naczyniowego

Przeciążenie układu sercowo-naczyniowego to stan, w którym serce i naczynia krwionośne są zmuszone do pracy ponad swoje fizjologiczne możliwości. Może wystąpić w wyniku zwiększonego obciążenia objętościowego (przeciążenie preload) lub ciśnieniowego (przeciążenie afterload), prowadząc do niekorzystnych zmian strukturalnych i czynnościowych.

Nadmierne obciążenie objętościowe (preload) występuje przy zwiększonej objętości krwi napływającej do serca, co obserwuje się w niewydolności zastawki mitralnej, aortalnej, nadmiernej podaży płynów czy w niektórych wadach wrodzonych. Przeciążenie ciśnieniowe (afterload) wiąże się ze zwiększonym oporem, przeciwko któremu musi pracować serce, co ma miejsce w nadciśnieniu tętniczym, zwężeniu zastawki aortalnej czy zwężeniu tętnicy płucnej.

Długotrwałe przeciążenie układu sercowo-naczyniowego prowadzi do kompensacyjnego przerostu mięśnia sercowego, remodelingu naczyń i ostatecznie może skutkować niewydolnością serca. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (echokardiografia, rezonans magnetyczny), elektrokardiografię oraz badania biochemiczne (markery uszkodzenia mięśnia sercowego, peptyd natriuretyczny).

Leczenie zależy od przyczyny przeciążenia i może obejmować farmakoterapię (leki moczopędne, ACE-inhibitory, beta-blokery), zabiegi kardiochirurgiczne (np. wymiana lub naprawa zastawek) oraz modyfikację stylu życia. Nieleczone przeciążenie układu sercowo-naczyniowego prowadzi do postępującej niewydolności serca i zwiększa ryzyko nagłego zgonu sercowego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl