przyspieszona eliminacja leku
Przyspieszona eliminacja leku to zjawisko farmakokinetyczne, w którym organizm wydala substancję leczniczą szybciej niż oczekiwano w standardowych warunkach. Ten proces może być wynikiem autoindukcji enzymatycznej, gdy lek stymuluje aktywność enzymów metabolizujących, co prowadzi do własnego przyspieszonego metabolizmu. Przykładem są barbiturany i karbamazepina, które indukują enzymy cytochromu P450.
Przyspieszona eliminacja może być również skutkiem indukcji enzymatycznej przez inne jednocześnie przyjmowane leki (interakcja farmakokinetyczna), czynniki środowiskowe lub genetyczne. Do czynników wpływających na szybkość eliminacji należą także schorzenia wątroby i nerek, wiek pacjenta, masa ciała oraz stan nawodnienia organizmu.
Klinicznie zjawisko to jest istotne, ponieważ może prowadzić do subterapeutycznych stężeń leków w osoczu, co skutkuje zmniejszoną skutecznością terapii. W praktyce klinicznej może wymagać dostosowania dawkowania, zwiększenia częstotliwości podawania leku lub zmiany schematu terapeutycznego. Monitorowanie stężenia leku we krwi jest szczególnie ważne w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Teriflunomide Teva 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu, leku stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego, wymaga szczególnej uwagi ze względu na jego długi okres półtrwania oraz potencjalne nasilenie działań niepożądanych. W badaniach klinicznych dawka 70 mg/dobę (pięciokrotność zalecanej dawki 14 mg) podawana przez 14 dni była związana z nasileniem typowych działań niepożądanych, jednak szczegółowy obraz ostrego przedawkowania pozostaje niedostatecznie udokumentowany. W przypadku znacznego przedawkowania istnieje ryzyko toksyczności, co wymaga wdrożenia procedury przyspieszonej eliminacji leku z organizmu.
badanie kliniczne, cholestyramina, compliance pacjenta, dawka terapeutyczna, dysfagia, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie niepożądane leku, farmakokinetyka leku, objawy toksyczności, okres półtrwania leku, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie teriflunomidu, przyspieszona eliminacja leku, stężenie leku w osoczu, stwardnienie rozsiane, tabletka powlekana, węgiel aktywowany, zatrucie lekiem - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomide +pharma 14 mg
Teriflunomid w dawce 14 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów w wieku rozrodczym ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. U mężczyzn ryzyko toksycznego wpływu leku na zarodek jest minimalne, co potwierdzają dane przedkliniczne. U kobiet w ciąży teriflunomid jest bezwzględnie przeciwwskazany, gdyż badania na zwierzętach wykazały poważne wady rozwojowe. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii i aż do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/l. W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie, wykonać test ciążowy i rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji leku, aby zmniejszyć ryzyko dla płodu.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, cholestyramina, doustny środek antykoncepcyjny, laktacja, opóźnienie miesiączki, pierwsza miesiączka, płodność ciąża laktacja, przenikanie leku do mleka, przyspieszona eliminacja leku, stężenie leku, teriflunomid, toksyczność reprodukcyjna, wady wrodzone, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clefirem 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu (Clefirem) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących objawów i dawki toksycznej u ludzi. W badaniach klinicznych zdrowym ochotnikom podawano dawki do 70 mg/dobę (5-krotność dawki terapeutycznej 14 mg) przez 14 dni, co wiązało się z nasileniem typowych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), podwyższenie enzymów wątrobowych, leukopenia, małopłytkowość, reakcje skórne oraz objawy neurotoksyczne (bóle głowy, zawroty głowy, parestezje). Ze względu na długi okres półtrwania teriflunomidu, objawy te mogą utrzymywać się przez dłuższy czas po przedawkowaniu.
ból brzucha, ból głowy, cholestyramina, enzymy wątrobowe, funkcje wątroby, infekcja, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, morfologia krwi, neurotoksyczność, niedokrwistość, okres półtrwania leku, parestezje, przyspieszona eliminacja leku, stężenie teriflunomidu w osoczu, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Teriflunomide Pharmascience 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu, choć rzadko opisywane w literaturze, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. W badaniach klinicznych podawano dawkę 70 mg/dobę (5-krotność standardowej dawki 14 mg) przez okres do 14 dni, przy czym działania niepożądane pozostawały zgodne z profilem bezpieczeństwa obserwowanym u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Brak jest jednak szczegółowych danych dotyczących objawów toksyczności przy dawkach wyższych niż 70 mg/dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest wdrożenie protokołu przyspieszonej eliminacji leku, aby zmniejszyć jego stężenie w osoczu poniżej 0,02 mg/l i ograniczyć ryzyko powikłań.
cholestyramina, działanie niepożądane, funkcja wątroby, interwencja medyczna, krążenie wątrobowo-jelitowe, lek wiążący kwasy żółciowe, monitorowanie funkcji życiowych, objawy toksyczności, parametry hematologiczne, parametry laboratoryjne, profil bezpieczeństwa teriflunomidu, przedawkowanie teriflunomidu, przyspieszona eliminacja leku, stężenie teriflunomidu w osoczu, stwardnienie rozsiane, substancja adsorbująca, węgiel aktywowany, zatrucie teriflunomidem - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Framasnoa 14 mg
Framasnoa, zawierający teriflunomid w dawce 14 mg w postaci tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (72,25 mg/tabletkę, co odpowiada 68,64 mg laktozy). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciężka niewydolność wątroby (klasa C wg Childa-Pugha) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Leku nie należy stosować u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, aż do momentu, gdy stężenie teriflunomidu w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. Ponadto, Framasnoa jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi niedoborami odporności (w tym AIDS), znaczącymi zaburzeniami hematologicznymi (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość), aktywnymi ciężkimi zakażeniami, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (w tym dializowanych) oraz u osób z ciężką hipoproteinemią, np. w przebiegu zespołu nerczycowego.
ciężki niedobór odporności, ciężkie aktywne zakażenie, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie hepatotoksyczne, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, hipoproteinemia, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, lek mielosupresyjny, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi obwodowej, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, parametry hematologiczne, przyspieszona eliminacja leku, ryzyko teratogenne, skala Childa-Pugha, teriflunomid, właściwości immunomodulujące, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teriflunomide G.L. Pharma
Teriflunomid, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, wymaga ścisłego monitorowania parametrów klinicznych, w tym ciśnienia tętniczego, aktywności aminotransferazy alaninowej (ALAT/SGPT) oraz pełnej morfologii krwi. Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić te parametry, a następnie kontrolować ALAT co 4 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a później regularnie. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub stosujących leki hepatotoksyczne, monitorowanie enzymów wątrobowych powinno odbywać się co 2 tygodnie przez 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni przez minimum 2 lata. Wzrost ALAT do 2-3 razy powyżej górnej granicy normy wymaga cotygodniowego badania. Teriflunomid charakteryzuje się długim okresem półtrwania (mediana około 19 dni, eliminacja do stężenia <0,02 mg/L trwa średnio 8 miesięcy, a nawet do 2 lat), co uzasadnia możliwość zastosowania procedury przyspieszonej eliminacji w razie potrzeby. Podwyższenie enzymów wątrobowych i ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby (DILI) są szczególnie istotne u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami wątroby, stosujących alkohol lub inne leki hepatotoksyczne.
aminotransferaza alaninowa, amylaza i lipaza, brak laktazy, ciśnienie tętnicze, fingolimod, hipoproteinemia, interferon beta, leflunomid, lek hepatotoksyczny, lek immunomodulujący, leukopenia, łuszczyca krostkowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, natalizumab, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, octan glatirameru, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, płytki krwi, polekowe uszkodzenie wątroby, przyspieszona eliminacja leku, reakcja polekowa z eozynofilią, rozmaz krwinek białych, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, transaminaza pirogronianowo-glutaminowa, utajone zakażenie gruźlicy, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie, zapalenie trzustki, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywa szczepionka atenuowana - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tifay
Przed rozpoczęciem terapii teriflunomidem (Tifay) konieczne jest wykonanie oceny ciśnienia tętniczego, aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT/SGPT) oraz pełnej morfologii krwi z rozmazem. Monitorowanie tych parametrów powinno być kontynuowane w trakcie leczenia, z oznaczaniem AlAT co 4 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie regularnie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub stosujących inne hepatotoksyczne leki zaleca się częstsze badania enzymów wątrobowych (co 2 tygodnie przez 6 miesięcy, potem co 8 tygodni przez 2 lata). W przypadku wzrostu AlAT powyżej 2-3-krotnej górnej granicy normy, badania należy wykonywać co tydzień. Teriflunomid charakteryzuje się długim okresem półtrwania, a jego eliminacja bez procedury przyspieszonej trwa średnio 8 miesięcy, z możliwością wydłużenia do 2 lat. Procedura przyspieszonej eliminacji (cholestyramina lub węgiel aktywowany) jest wskazana przy ciężkich działaniach niepożądanych, planowaniu ciąży lub konieczności szybkiego usunięcia leku.
AlAT, aminotransferaza alaninowa, ciśnienie tętnicze, hipoproteinemia, leflunomid, leukopenia, łuszczyca krostkowa, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, okres półtrwania leku, pancytopenia, polekowe uszkodzenie wątroby, przyspieszona eliminacja leku, rozmaz krwi obwodowej, śródmiąższowa choroba płuc, szczepionka atenuowana, szpik kostny, teriflunomid, toksyczna martwica naskórka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zakażenie czynne, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomide Zentiva 14 mg
Teriflunomid, substancja czynna leku Teriflunomide Zentiva (14 mg, tabletki powlekane), jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych płodu, potwierdzone badaniami na zwierzętach. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/l. W przypadku planowania ciąży zaleca się przerwanie leczenia i przeprowadzenie procedury przyspieszonej eliminacji leku (cholestyramina 8 g 3x/d lub 4 g 3x/d, bądź węgiel aktywowany 50 g co 12 h przez 11 dni), a następnie potwierdzenie stężenia teriflunomidu poniżej 0,02 mg/l w dwóch badaniach z odstępem co najmniej 14 dni. Opóźnienie miesiączki wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wykonania testu ciążowego, a w przypadku potwierdzenia ciąży – rozważenia procedury eliminacji leku w celu zmniejszenia ryzyka teratogennego.
antykoncepcja, cholestyramina, ciężka wada wrodzona, doustny środek antykoncepcyjny, estrogeny i progestageny, karmienie piersią, męski układ rozrodczy, płodność, płodność kobieca, płodność męska, przenikanie do mleka, przyspieszona eliminacja leku, stężenie teriflunomidu, stężenie w osoczu, teriflunomid, toksyczność zarodkowa, wada wrodzona, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Teriflunomide Medical Valley 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu, stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego, jest rzadko odnotowywane w praktyce klinicznej, jednak dane z badań wskazują, że dawki do 70 mg/dobę (pięciokrotność standardowej dawki 14 mg/dobę) podawane zdrowym ochotnikom przez okres do 14 dni nie powodowały zdarzeń niepożądanych wykraczających poza znany profil bezpieczeństwa leku. Objawy przedawkowania są zbliżone do tych obserwowanych przy dawkowaniu terapeutycznym, choć mogą wystąpić z większym nasileniem. W przypadku podejrzenia toksyczności lub istotnego przedawkowania, kluczowe jest szybkie wdrożenie procedury przyspieszonej eliminacji teriflunomidu z organizmu.
cholestyramina, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, okres półtrwania leku, profil bezpieczeństwa teriflunomidu, przedawkowanie leku, przedawkowanie teriflunomidu, przyspieszona eliminacja leku, standardowa dawka terapeutyczna, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, toksyczność leku, węgiel aktywowany, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Przedawkowanie – Teriflunomide +pharma 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu, stosowanego w dawce standardowej 14 mg/dobę, nie zostało dotychczas udokumentowane klinicznie, jednak badania u zdrowych ochotników wykazały, że dawki zwiększone do 70 mg/dobę przez okres do 14 dni mogą prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych charakterystycznych dla tego leku. Brak jest danych dotyczących toksycznych dawek powyżej 70 mg/dobę, co wymaga natychmiastowego wdrożenia procedur eliminacji leku w przypadku podejrzenia przedawkowania. Objawy przedawkowania nie zostały szczegółowo scharakteryzowane, jednak profil bezpieczeństwa pozostaje zgodny z obserwacjami u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (MS).
cholestyramina, działanie niepożądane, eliminacja leku, funkcja wątroby, krążenie wątrobowo-jelitowe, objawy toksyczności, parametry hematologiczne, przedawkowanie leku, przyspieszona eliminacja leku, stwardnienie rozsiane, tabletka powlekana, teriflunomid, węgiel aktywowany, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomid Adamed 14 mg
Teriflunomid Adamed (14 mg tabletki powlekane) jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność reprodukcyjną i ryzyko ciężkich wad wrodzonych, potwierdzone badaniami na zwierzętach. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie, wykonać test ciążowy i skonsultować się z lekarzem. Procedura przyspieszonej eliminacji teriflunomidu (cholestyramina 8 g trzy razy dziennie lub 4 g w przypadku nietolerancji, bądź sproszkowany węgiel aktywowany 50 g co 12 godzin przez 11 dni) jest wskazana w celu szybkiego obniżenia stężenia leku, co zmniejsza ryzyko teratogenności. Po zakończeniu eliminacji konieczne jest potwierdzenie stężenia poniżej 0,02 mg/L w dwóch badaniach wykonanych w odstępie co najmniej 14 dni oraz zachowanie 1,5-miesięcznego okresu karencji przed planowaną ciążą.
antykoncepcja, cholestyramina, doustny środek antykoncepcyjny, karmienie piersią, pierwsza miesiączka, płodność kobiet, płodność mężczyzn, produkt leczniczy, przyspieszona eliminacja leku, stężenie leku w osoczu, teriflunomid, test ciążowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, wada wrodzona, węgiel aktywowany, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teriflunomide Glenmark 14 mg
Teriflunomid w dawce 14 mg, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym (RMS), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), nudności (10,7%), łysienie (13,5%) oraz zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) (15%). Działania te mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany przebieg i są przemijające, rzadko prowadząc do przerwania terapii. Łysienie, rozumiane jako przerzedzenie włosów lub ich wypadanie, pojawia się najczęściej w ciągu pierwszych 6 miesięcy i ustępuje u 87,1% pacjentów. Zgłaszano również rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych, w tym łuszczycy krostkowej (0,4%). W badaniach klinicznych odnotowano podwyższenie ciśnienia tętniczego: skurczowe >140 mmHg u 19,9% oraz >160 mmHg u 3,8% pacjentów, a także rozkurczowe >90 mmHg u 21,4%. Ponadto obserwowano średnie zmniejszenie liczby białych krwinek, głównie neutrofili i limfocytów, oraz częstsze występowanie neuropatii obwodowej w porównaniu do placebo.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, białe krwinki, ciężka reakcja skórna, ciężkie zakażenie, dyslipidemia, gamma-glutamylotransferaza, kinaza kreatynowa, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, nowotwór złośliwy, ostre zapalenie wątroby, przyspieszona eliminacja leku, reumatoidalne zapalenie stawów, rozkurczowe ciśnienie tętnicze, skurczowe ciśnienie tętnicze, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane rzutowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomide MSN 14 mg
Teriflunomid (Teriflunomide MSN, 14 mg) jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych, potwierdzone badaniami na zwierzętach. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie teriflunomidu w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie, wykonać test ciążowy i rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji leku (cholestyramina 8 g lub 4 g trzy razy na dobę przez 11 dni albo węgiel aktywowany 50 g co 12 godzin przez 11 dni). Po zakończeniu eliminacji konieczne jest potwierdzenie stężenia teriflunomidu poniżej 0,02 mg/L w dwóch oznaczeniach wykonanych w odstępie co najmniej 14 dni, a następnie odczekanie minimum 1,5 miesiąca przed planowaną ciążą.
cholestyramina, doustny środek antykoncepcyjny, eliminacja teriflunomidu, estrogen i progestagen, karmienie piersią, metoda antykoncepcji, przenikanie leku do mleka, przyspieszona eliminacja leku, stężenie leku w osoczu, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, test ciążowy, wada wrodzona, wchłanianie składników, węgiel aktywowany, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clefirem 14 mg
Teriflunomid, substancja czynna produktu Clefirem (14 mg tabletki powlekane), wymaga szczególnej uwagi w kontekście rozrodczości. Dane kliniczne dotyczące wpływu teriflunomidu na płodność u ludzi są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wskazują na istotne negatywne oddziaływanie na płodność u obu płci. Teriflunomid jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na udokumentowany szkodliwy wpływ na reprodukcję w badaniach zwierzęcych. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz po jej zakończeniu, aż do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. W przypadku opóźnienia miesiączki lub podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie, wykonać test ciążowy i skonsultować się z lekarzem.
antykoncepcja, cholestyramina, Clefirem, doustne środki antykoncepcyjne, karmienie piersią, planowanie ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, przenikanie do mleka, przyspieszona eliminacja leku, ryzyko dla płodu, stężenie leku, stężenie teriflunomidu, teriflunomid, toksyczny wpływ na zarodek, wchłanianie hormonów, węgiel aktywowany, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedawkowanie – Teriflunomide G.L. Pharma 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu, stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające szybkiego wdrożenia procedury przyspieszonej eliminacji leku. W badaniach klinicznych zdrowi ochotnicy otrzymywali dawkę 70 mg/dobę (pięciokrotność dawki terapeutycznej 14 mg) przez okres do 14 dni, co skutkowało działaniami niepożądanymi zgodnymi z profilem bezpieczeństwa teriflunomidu u pacjentów z MS. W przypadku istotnego przedawkowania lub objawów toksyczności konieczne jest zastosowanie cholestyraminy (8 g trzy razy na dobę lub 4 g trzy razy na dobę w przypadku złej tolerancji) lub węgla aktywnego (50 g dwa razy na dobę) przez 11 dni, co przyspiesza eliminację leku poprzez przerwanie krążenia jelitowo-wątrobowego.
cholestyramina, działanie niepożądane, efekt toksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja wątroby, krążenie jelitowo-wątrobowe, leczenie objawowe, lek immunomodulujący, objawy toksyczności, parametry hematologiczne, procedura przyspieszonej eliminacji, profil bezpieczeństwa, przyspieszona eliminacja leku, stężenie leku w osoczu, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, węgiel aktywny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Teriflunomide Zentiva 14 mg
Przedawkowanie teriflunomidu, choć rzadko opisywane w literaturze medycznej, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Dostępne dane pochodzą głównie z badań klinicznych, w których zdrowym ochotnikom podawano dawkę 70 mg/dobę (pięciokrotnie wyższą niż standardowa dawka terapeutyczna 14 mg) przez okres do 14 dni. W tych warunkach obserwowano nasilenie typowych działań niepożądanych zgodnych z profilem bezpieczeństwa teriflunomidu, bez pojawienia się nowych, specyficznych objawów toksyczności. Brak szczegółowych danych klinicznych dotyczących objawów przedawkowania u ludzi wymaga opierania się na znanych efektach farmakologicznych leku i monitorowania pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych.
cholestyramina, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja organizmu, eliminacja leku, interwencja medyczna, objawy przedawkowania, objawy toksyczności, postępowanie terapeutyczne, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie teriflunomidu, przyspieszona eliminacja leku, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, węgiel aktywowany, zła tolerancja leku