zaburzenia czynności szpiku kostnego
Zaburzenia czynności szpiku kostnego obejmują szereg stanów patologicznych, w których dochodzi do nieprawidłowej produkcji komórek krwi. Szpik kostny, jako główny narząd krwiotwórczy, odpowiada za wytwarzanie krwinek czerwonych, białych oraz płytek krwi. Dysfunkcja szpiku może prowadzić do niedoboru jednej, dwóch lub wszystkich linii komórkowych.
Do najczęstszych zaburzeń czynności szpiku kostnego należą: niedokrwistości aplastyczne, zespoły mielodysplastyczne, nowotwory mieloproliferacyjne oraz białaczki. Etiologia tych schorzeń jest zróżnicowana i obejmuje czynniki genetyczne, toksyczne, infekcyjne, autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. Diagnostyka opiera się na badaniach morfologii krwi, biopsji szpiku kostnego, badaniach cytogenetycznych i molekularnych.
Objawy kliniczne zaburzeń czynności szpiku kostnego zależą od rodzaju i nasilenia niedoboru komórkowego. Mogą obejmować: osłabienie, bladość, krwawienia, skłonność do infekcji, a w zaawansowanych przypadkach niewydolność narządową. Leczenie jest zróżnicowane i obejmuje: farmakoterapię, przetoczenia preparatów krwiopochodnych, przeszczepienie komórek krwiotwórczych oraz terapie celowane w przypadku nowotworów.
Szczególnie istotne w diagnostyce różnicowej zaburzeń czynności szpiku kostnego jest odróżnienie pierwotnych zaburzeń szpiku od wtórnych, będących następstwem chorób układowych, niedoborów witaminowych czy działania leków. Monitorowanie pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku wymaga regularnych badań kontrolnych oraz interdyscyplinarnego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clefirem 14 mg
Lek Clefirem zawierający teriflunomid w dawce 14 mg w postaci tabletek powlekanych posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na teriflunomid lub substancje pomocnicze (w tym 91 mg laktozy jednowodnej na tabletkę), u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha), ciężkimi niedoborami odporności (np. AIDS), znaczącymi zaburzeniami szpiku kostnego, ciężką niedokrwistością, leukopenią, neutropenią, małopłytkowością oraz aktywnymi ciężkimi zakażeniami. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji podczas terapii i do momentu, gdy stężenie teriflunomidu w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. Przed terapią należy obligatoryjnie wykluczyć ciążę u pacjentki.
choroba autoimmunologiczna, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, czynne zakażenie, dializa, działanie immunomodulujące, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, hipoproteinemia, laktoza jednowodna, małopłytkowość, morfologia krwi, niedobór odporności, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, skala Childa-Pugha, teriflunomid, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia hematologiczne, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Teriflunomide Medical Valley 14 mg
Teriflunomide Medical Valley w dawce 14 mg jest wskazany w leczeniu stwardnienia rozsianego, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na teriflunomid lub substancje pomocnicze, w tym 72 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Leku nie należy podawać pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha) ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża, karmienie piersią oraz brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym, dopóki stężenie teriflunomidu w osoczu przekracza 0,02 mg/L. Przed terapią konieczne jest wykluczenie ciąży. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi niedoborami odporności (np. AIDS), aktywnymi ciężkimi zakażeniami, znaczącymi zaburzeniami czynności szpiku (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość), ciężkimi zaburzeniami nerek u pacjentów dializowanych oraz u osób z ciężką hipoproteinemią (np. zespół nerczycowy).
ciężka hipoproteinemia, ciężki niedobór odporności, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, czynne zakażenie, leukopenia, małopłytkowość, mechanizm immunomodulujący, metody antykoncepcji, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, parametry hematologiczne, ryzyko teratogenne, skala Childa-Pugha, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Teriflunomide Teva 14 mg
Teriflunomide Teva, zawierający 14 mg teriflunomidu w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu stwardnienia rozsianego, jednak posiada szereg przeciwwskazań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na teriflunomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (72,25 mg na tabletkę), u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha), kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji podczas terapii i do momentu, gdy stężenie teriflunomidu w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z istotnymi zaburzeniami hematologicznymi (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość) oraz u osób z ciężkimi niedoborami odporności, aktywnymi ciężkimi zakażeniami, dializowanych z ciężką niewydolnością nerek oraz z ciężką hipoproteinemią (np. w przebiegu zespołu nerczycowego).
biologiczny okres półtrwania, ciężka hipoproteinemia, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie teratogenne, eliminacja leku, laktoza jednowodna, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, skala Childa-Pugha, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia hematologiczne, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Framasnoa 14 mg
Framasnoa, zawierający teriflunomid w dawce 14 mg w postaci tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (72,25 mg/tabletkę, co odpowiada 68,64 mg laktozy). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciężka niewydolność wątroby (klasa C wg Childa-Pugha) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Leku nie należy stosować u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, aż do momentu, gdy stężenie teriflunomidu w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. Ponadto, Framasnoa jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi niedoborami odporności (w tym AIDS), znaczącymi zaburzeniami hematologicznymi (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość), aktywnymi ciężkimi zakażeniami, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (w tym dializowanych) oraz u osób z ciężką hipoproteinemią, np. w przebiegu zespołu nerczycowego.
ciężki niedobór odporności, ciężkie aktywne zakażenie, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie hepatotoksyczne, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, hipoproteinemia, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, lek mielosupresyjny, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi obwodowej, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, parametry hematologiczne, przyspieszona eliminacja leku, ryzyko teratogenne, skala Childa-Pugha, teriflunomid, właściwości immunomodulujące, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amizepin 200 mg
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Amizepin zawierającym 200 mg karbamazepiny, konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań u pacjenta. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na karbamazepinę lub leki o podobnej strukturze chemicznej (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), uczulenie na substancje pomocnicze, jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego lub przełomu nadciśnieniowego, a także zaburzenia czynności szpiku kostnego (np. aplazja szpiku, agranulocytoza, małopłytkowość). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym oraz z porfirią wątrobową (w tym ostrą przerywaną, mieszaną i skórną późną), ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń rytmu serca oraz wywołania ataku porfirii.
agranulocytoza, aplazja szpiku, asystolia, biosynteza hemu, blok przedsionkowo-komorowy, cytopenia, inhibitory monoaminooksydazy, karbamazepina, małopłytkowość, nadwrażliwość na karbamazepinę, porfiria mieszana, porfiria ostra przerywana, porfiria skórna późna, porfiria wątrobowa, przełom nadciśnieniowy, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bendamustine Glenmark 2,5 mg/ml
Bendamustyna chlorowodorku (Bendamustine Glenmark 2,5 mg/ml) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężką niewydolnością wątroby (bilirubina >3,0 mg/dl), żółtaczką, ciężkimi zaburzeniami czynności szpiku (leukocyty <3000/μl, płytki <75000/μl), aktywnymi zakażeniami z leukopenią oraz u osób po dużych zabiegach chirurgicznych w ciągu ostatnich 30 dni. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania bendamustyny u pacjentów szczepionych przeciw żółtej febrze ze względu na ryzyko ciężkich infekcji wirusowych. Ponadto lek nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią z powodu ryzyka przenikania do mleka i działań niepożądanych u dziecka.
W przypadkach parametrów laboratoryjnych zbliżonych do granicznych wartości przeciwwskazań (leukocyty nieznacznie >3000/μl, płytki >75000/μl, bilirubina <3,0 mg/dl) konieczne jest indywidualne rozważenie korzyści i ryzyka oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Należy zachować ostrożność u chorych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami funkcji wątroby i szpiku, niedawnymi infekcjami oraz chorobami układu sercowo-naczyniowego. Zaleca się unikanie szczepień żywymi atenuowanymi drobnoustrojami podczas terapii i przez 6 miesięcy po jej zakończeniu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać ciąży podczas leczenia, a mężczyźni powinni powstrzymać się od poczęcia dziecka w trakcie terapii i przez 6 miesięcy po jej zakończeniu, z uwagi na ryzyko nieodwracalnej niepłodności. Przed terapią warto rozważyć konsultację w zakresie zabezpieczenia płodności.
aktywne zakażenie, bendamustyny chlorowodorek, bilirubina, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciężka niewydolność wątroby, krew obwodowa, leki cytotoksyczne, leukopenia, liczba leukocytów, mielosupresja, nadwrażliwość, niepłodność, pancytopenia, parametry laboratoryjne, płytki krwi, stężenie bilirubiny, szczepienie przeciw żółtej febrze, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka, żywe atenuowane drobnoustroje, żywe atenuowane wirusy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teriflunomide Teva
Teriflunomid w dawce 14 mg wymaga ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych, w tym ciśnienia tętniczego, aktywności enzymów wątrobowych (AlAT/SGPT) oraz morfologii krwi, szczególnie w pierwszych 6 miesiącach terapii. Aktywność AlAT powinna być kontrolowana co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni przez minimum 2 lata. W przypadku wzrostu AlAT powyżej 2-3-krotnej górnej granicy normy, badania należy wykonywać co tydzień. Teriflunomid charakteryzuje się długim okresem półtrwania (średnio 8 miesięcy do osiągnięcia stężenia <0,02 mg/L), co wymaga rozważenia procedury przyspieszonej eliminacji w przypadku działań niepożądanych, takich jak uszkodzenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS), neuropatia obwodowa czy zapalenie trzustki. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, stosujących leki hepatotoksyczne lub spożywających alkohol, ryzyko hepatotoksyczności jest zwiększone, a w przypadku potwierdzonego uszkodzenia wątroby leczenie należy przerwać i kontynuować monitorowanie do normalizacji transaminaz.
aminotransferaza alaninowa, ciśnienie tętnicze, enzymy wątrobowe, hipoproteinemia, leczenie teriflunomidem, leukopenia, łuszczyca krostkowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, pancytopenia, polekowe uszkodzenie wątroby, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tifay 14 mg
Lek Tifay (teriflunomid) 14 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (48 mg/tabletkę), oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby klasy C wg Childa-Pugha. Ze względu na działanie teratogenne, nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji podczas terapii i do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. Przeciwwskazania obejmują także ciężkie niedobory odporności (np. AIDS), istotne zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość), aktywne ciężkie zakażenia, dializowanych pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz osoby z ciężką hipoproteinemią, np. w przebiegu zespołu nerczycowego.
choroba autoimmunologiczna, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hipoproteinemia, infekcja oportunistyczna, laktoza jednowodna, lek hematotoksyczny, lek hepatotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, metoda antykoncepcji, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja cukru, skala Childa-Pugha, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia hematologiczne, zakażenie czynne, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół nerczycowy - Leksykon substancji czynnych
Kladrybina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kladrybina, stosowana w terapii nowotworów hematologicznych, wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego oraz wnikliwej oceny stanu pacjenta przed każdym podaniem. Konieczne jest monitorowanie morfologii krwi, w tym liczby granulocytów i płytek krwi (granulocyty <1,0 G/l, płytki <50 G/l), oraz ocena funkcji nerek i wątroby. Podczas terapii należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i diurezę, a w razie potrzeby stosować dożylne płyny lub leki moczopędne. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności szpiku, neurotoksycznością, zakażeniami oraz niewydolnością nerek, co może wymagać zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia. Kladrybina nie jest wskazana u pacjentów w bardzo ciężkim stanie ogólnym.
analog nukleozydu, białaczka włochatokomórkowa, Biodribin, biopsja mózgu, chemioterapia chorób nowotworowych, cytopenia, czynność nerek i wątroby, granulocytopenia, immunosupresja, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, kladrybina, leczenie przeciwinfekcyjne, limfopenia, małopłytkowość, masa erytrocytarna, mielosupresja, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, polimerazowa reakcja łańcuchowa, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rezonans magnetyczny, skaza krwotoczna, transfuzja płytek krwi, wirus JC, wtórny nowotwór, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zespół rozpadu nowotworu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aregalu 14 mg
Teriflunomid w dawce 14 mg (Aregalu) jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (72,2 mg/tabletkę), ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh), ciężkimi niedoborami odporności (w tym AIDS), znaczącymi zaburzeniami czynności szpiku kostnego (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość), a także u pacjentów z ciężkim, aktywnym zakażeniem. Ze względu na teratogenność, lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji podczas terapii i do momentu, gdy stężenie leku w osoczu przekracza 0,02 mg/l. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykluczenie ciąży oraz ocena funkcji wątroby, szpiku kostnego i układu immunologicznego.
AIDS, ciężka hipoproteinemia, ciężki niedobór odporności, ciężkie czynne zakażenie, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie teratogenne, farmakokinetyka leku, laktoza jednowodna, leukopenia, małopłytkowość, mechanizm immunosupresyjny, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, pacjent dializowany, skala Child-Pugh, stężenie leku w osoczu, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, wiązanie leku z białkami, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Leflunomid Egis 20 mg
Leflunomid Egis w dawce 20 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na leflunomid, teriflunomid lub substancje pomocnicze, a także u osób z ciężkimi reakcjami skórnymi, takimi jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka czy rumień wielopostaciowy. Lek zawiera 36,48 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Przeciwwskazania obejmują również zaburzenia czynności wątroby (ze względu na hepatotoksyczność i metabolizm wątrobowy), ciężkie niedobory odporności (np. AIDS), znaczne zaburzenia czynności szpiku kostnego oraz ciężkie zakażenia. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek oraz u osób z ciężką hipoproteinemią, co wynika z ryzyka kumulacji metabolitów i zmienionej farmakokinetyki. Leflunomid jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, ze względu na działanie teratogenne i przenikanie metabolitów do mleka matki.
AIDS, anemia, artropatia łuszczycowa, choroba autoimmunologiczna, choroba śródmiąższowa płuc, ciężkie zakażenia, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, hipoproteinemia, laktoza, leflunomid, leukopenia, mechanizm immunosupresyjny, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedobór odporności, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, parametry hematologiczne, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, skuteczna antykoncepcja, teriflunomid, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia czynności wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Teriflunomid Adamed 14 mg
Teriflunomid Adamed w dawce 14 mg w postaci tabletek powlekanych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na teriflunomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (72,4 mg/tabletkę). Lek nie powinien być stosowany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha), kobiet w ciąży oraz kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji podczas terapii i do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. Karmienie piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przenikania leku do mleka i potencjalne działania niepożądane u dziecka. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę oraz ocenić funkcję wątroby i nerek, a także stan hematologiczny pacjenta.
aktywne zakażenie, antykoncepcja, ciąża, cytopenia, dysfunkcja wątroby, działanie immunosupresyjne, farmakokinetyka leku, hipoproteinemia, karmienie piersią, laktoza jednowodna, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedobór odporności, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, przenikanie leku do mleka, skala Childa-Pugha, stężenie leku w osoczu, tabletka powlekana, teriflunomid, wiek rozrodczy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia gospodarki białkowej, zaburzenia hematologiczne, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bendamustine Eugia 2,5 mg/ml
Bendamustine Eugia, zawierający chlorowodorek bendamustyny w stężeniu 2,5 mg/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina > 3,0 mg/dl) oraz żółtaczką. Ze względu na metabolizm wątrobowy leku, zaburzenia funkcji wątroby zwiększają ryzyko kumulacji i toksyczności. Ponadto, terapia jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami szpiku kostnego, definiowanymi jako leukocyty < 3 000/μl lub płytki krwi < 75 000/μl, ze względu na ryzyko nasilonej mielosupresji i powikłań hematologicznych. Nie należy rozpoczynać leczenia w okresie krótszym niż 30 dni po poważnym zabiegu chirurgicznym oraz u pacjentów z aktywną infekcją, szczególnie z leukocytopenią, ze względu na ryzyko opóźnionego gojenia, infekcji i sepsy.
bilirubina w surowicy, chlorowodorek bendamustyny, choroba poszczepienna, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie immunosupresyjne, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, gojenie ran, infekcja oportunistyczna, karmienie piersią, koncentrat roztworu do infuzji, leukocytopenia, leukocyty, mielosupresja, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancję czynną, odpowiedź immunologiczna, płytki krwi, powikłania pooperacyjne, reakcja anafilaktyczna, sepsa, szczepionka atenuowana, zabieg chirurgiczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia hematologiczne, żółta febra, żółtaczka