Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kladrybina

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania kladrybiny

Kladrybina to substancja czynna wymagająca szczególnej uwagi podczas stosowania terapeutycznego. Leczenie tym lekiem powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w chemioterapii chorób nowotworowych, w warunkach umożliwiających natychmiastową i właściwą interwencję terapeutyczną w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.¹

Ocena stanu pacjenta przed leczeniem

Przed każdym podaniem kladrybiny konieczna jest wnikliwa ocena stanu ogólnego pacjenta. Szczególnej uwagi wymaga ocena pod kątem obecności infekcji, skazy krwotocznej oraz neuropatii obwodowej. Niezbędne jest również sprawdzenie morfologii krwi z pełnym rozpoznaniem składu leukocytów oraz ocena czynności nerek i wątroby.²

Nawodnienie pacjenta

W trakcie stosowania preparatu Biodribin, w szczególności podczas pierwszego kursu, należy zapewnić pacjentowi właściwe nawodnienie oraz utrzymywać dużą diurezę. W razie potrzeby wskazane jest dożylne podawanie płynów i/lub zastosowanie leków moczopędnych.³

Zaburzenia czynności szpiku kostnego

W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń czynności szpiku kostnego, które objawiają się neutropenią (liczba granulocytów <1,0 G/l) lub małopłytkowością (liczba płytek <50 G/l), objawów neurotoksyczności (zwłaszcza o dużym nasileniu), zakażeń miejscowych lub uogólnionych, a także niewydolności nerek, należy zachować szczególną ostrożność. W takich sytuacjach może być konieczne odpowiednie zmniejszenie dawkowania lub całkowite przerwanie leczenia kladrybiną.⁴

Nie zaleca się podawania kladrybiny pacjentom znajdującym się w bardzo ciężkim stanie ogólnym.⁵

Wpływ na nerki i wątrobę

Wpływ kladrybiny na funkcjonowanie nerek i wątroby nie został jednoznacznie określony, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności tych narządów.⁶

Potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane

Podczas terapii kladrybiną mogą wystąpić groźne dla życia działania niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji terapeutycznej:⁷

Zahamowanie czynności szpiku i cytopenie

Mielosupresja wywołana przez kladrybinę może prowadzić do ciężkich cytopenii wymagających transfuzji płytek krwi i/lub masy erytrocytarnej. Regularne monitorowanie morfologii krwi jest konieczne przez cały okres leczenia oraz po jego zakończeniu.⁸

Zakażenia oportunistyczne

Pacjenci leczeni kladrybiną są narażeni na rozwój zakażeń oportunistycznych: wirusowych, bakteryjnych lub grzybiczych. Infekcje te mogą wystąpić jako działanie niepożądane po poprzednim kursie leczenia. W przypadku rozpoznania takiego zakażenia konieczne jest wstrzymanie podawania kladrybiny i wdrożenie odpowiedniego intensywnego leczenia przeciwinfekcyjnego.⁹

U pacjentów z granulocytopenią (liczba granulocytów <1,0 G/l) i małopłytkowością (liczba płytek <50 G/l) należy rozważyć profilaktyczne stosowanie leków przeciwko zakażeniom w okresie od tygodnia przed rozpoczęciem do tygodnia po zakończeniu stosowania kladrybiny.¹⁰

Zespół rozpadu nowotworu

Zespół rozpadu nowotworu może wystąpić podczas leczenia kladrybiną, szczególnie u pacjentów z wysoką liczbą leukocytów przed rozpoczęciem terapii (powyżej 100 G/l) oraz przy dużym obciążeniu organizmu komórkami nowotworowymi. Monitorowanie parametrów biochemicznych krwi i odpowiednie postępowanie profilaktyczne może zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego groźnego powikłania.¹¹

Neuropatia obwodowa

Leczenie kladrybiną może prowadzić do rozwoju neuropatii obwodowej o znacznym nasileniu, która w niektórych przypadkach może mieć charakter nieodwracalny. Podczas terapii należy regularnie oceniać stan neurologiczny pacjenta i w razie pojawienia się objawów neuropatii rozważyć modyfikację dawkowania lub przerwanie leczenia.¹²

Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML)

Po stosowaniu kladrybiny obserwowano przypadki postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), w tym takie, które prowadziły do zgonu pacjenta. Jest to ciężkie schorzenie demielinizacyjne ośrodkowego układu nerwowego wywołane reaktywacją wirusa JC.¹³

Przypadki PML notowano w okresie od 6 miesięcy do kilku lat po zakończeniu leczenia kladrybiną. W wielu z tych przypadków stwierdzono związek z długotrwałą limfopenią. Lekarze powinni uwzględniać PML w diagnostyce różnicowej u pacjentów, u których pojawiają się nowe lub nasilają się już istniejące objawy neurologiczne, poznawcze lub behawioralne.¹⁴

Diagnostyka PML

Zalecana diagnostyka w kierunku PML obejmuje:

• konsultację neurologiczną
• obrazowanie mózgu metodą rezonansu magnetycznego
• analizę płynu mózgowo-rdzeniowego pod kątem obecności DNA wirusa JC metodą PCR (polimerazowej reakcji łańcuchowej)
• w wybranych przypadkach – biopsję mózgu z badaniem w kierunku zakażenia JCV

¹⁵

Należy podkreślić, że ujemny wynik badania PCR w kierunku JCV nie wyklucza PML. W przypadku braku możliwości postawienia alternatywnego rozpoznania, może być uzasadnione wykonanie dodatkowych badań kontrolnych i oceny. Jeśli u pacjenta istnieje podejrzenie PML, leczenie kladrybiną należy przerwać.¹⁶

Ryzyko wtórnych nowotworów

Ze względu na silną i długotrwałą immunosupresję związaną ze stosowaniem analogów nukleozydów, do których należy Biodribin, istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia wtórnych nowotworów. Pierwotne nowotwory hematologiczne, w leczeniu których stosuje się produkt Biodribin (np. białaczka włochatokomórkowa), mogą stanowić dodatkowy czynnik ryzyka wystąpienia wtórnych nowotworów.¹⁷