kumulacja mleczanów
Kumulacja mleczanów, znana również jako kwasica mleczanowa, to stan metaboliczny charakteryzujący się nadmiernym gromadzeniem kwasu mlekowego (mleczanu) w organizmie, co prowadzi do obniżenia pH krwi poniżej 7,35. W warunkach prawidłowych mleczany są produktem beztlenowej glikolizy i są usuwane głównie przez wątrobę oraz w mniejszym stopniu przez nerki.
Najczęściej kumulacja mleczanów występuje w sytuacjach niedotlenienia tkanek, gdy komórki przechodzą na metabolizm beztlenowy. Przyczynami mogą być wstrząs, niewydolność krążenia, sepsa, ciężkie infekcje, niewydolność wątroby, zatrucia (np. metanolem), intensywny wysiłek fizyczny, a także stosowanie niektórych leków (np. metforminy, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek).
Klinicznie kwasica mleczanowa objawia się postępującym osłabieniem, nudnościami, wymiotami, bólami brzucha, przyśpieszonym oddechem (oddech Kussmaula), zaburzeniami świadomości, a w skrajnych przypadkach niewydolnością wielonarządową. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia mleczanów we krwi (wartość przekraczająca 4 mmol/l wskazuje na istotną kumulację) oraz badaniu równowagi kwasowo-zasadowej.
Leczenie kumulacji mleczanów koncentruje się przede wszystkim na eliminacji przyczyny, przywróceniu prawidłowego utlenowania tkanek oraz wyrównaniu zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie terapii nerkozastępczej. Rokowanie zależy głównie od przyczyny wywołującej kumulację mleczanów oraz szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ipinzan 50 mg + 1000 mg
Produkt złożony Ipinzan, zawierający wildagliptynę i metforminę, wykazuje różnorodne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Wildagliptyna charakteryzuje się niskim potencjałem interakcji, nie jest metabolizowana przez enzymy CYP450 i nie wpływa na ich aktywność, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami, w tym doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pioglitazon, metformina, gliburyd) oraz lekami stosowanymi w chorobach współistniejących (digoksyna, warfaryna, amlodypina, ramipryl, walsartan, symwastatyna). Jednakże jednoczesne stosowanie wildagliptyny z inhibitorami ACE może zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a działanie hipoglikemizujące wildagliptyny może być osłabione przez tiazydy, kortykosteroidy, leki tarczycowe oraz sympatykomimetyki, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawki.
agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, amlodypina, antagoniści receptora angiotensyny II, choroby tarczycy, ciśnienie tętnicze, cytochrom P450, digoksyna, doustne leki przeciwcukrzycowe, działanie hiperglikemiczne, działanie hipoglikemizujące, glikokortykosteroidy, inhibitory ACE, inhibitory COX-2, inhibitory cytochromu P450, inhibitory MATE, inhibitory OCT2, jodowe środki kontrastowe, kumulacja mleczanów, kwas mlekowy, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, monitorowanie glikemii, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ranolazyna, sympatykomimetyk, warfaryna, wildagliptyna i metformina